Andromeda en Ulysses: Prog op Nederlandse podia

Progressieve rock/metal heeft al een lange wereldwijde traditie (nee, laten we het maar niet gaan hebben over met welke band het ooit allemaal begon). Dat betekent dat er onontkoombaar tradities en patronen in het genre zijn ontstaan; dat we kunnen spreken van een genre zegt op zich al genoeg. Buiten de muzikale patronen zijn er natuurlijk ook de minstens zo belangrijke praktische zaken: hoe doet het genre het op podia? Om een beetje een beeld te krijgen van de progressieve scene, hebben we een kleine rondvraag gedaan langs een drietal podia in Nederland die regelmatig een portie prog serveren. Ook hebben we een tweetal bands uit het genre aangeschoten om ons verhaal bij te halen…

…en natuurlijk niet zomaar twee bands. De bands in kwestie zijn het Nederlandse Ulysses en als headliner het Zweedse Andromeda. Het toeval wil namelijk dat beide bands in de vorm van een package tour met extra support act op twee, drie en vier april respectievelijk Poppodium Romein in Leeuwarden, de Boerderij in Zoetermeer en de Bosuil in Weert aandoen. Ja, je leest het goed, hier vindt een stukje waarachtige sluikreclame plaats in een verder zwaar wetenschappelijke Special over het wel en wee van het Nederlandse live-circuit voor progressieve rock/metal bands. Dit live-circuit hebben we dan weer gedecimeerd tot een te behappen onderzoeksgebied van, hoe toepasselijk, de Romein, de Boerderij en de Bosuil. Alledrie de podia zijn drie vragen voorgelegd, die betrekking hebben op de volgende zaken:

-Publiek en opkomst.
-Het aanbod van bands.
-Samenwerking met andere podia.

Laten we bij het laatste onderdeel beginnen, en wel omdat dat mijns inziens het meest verrassende resultaat opleverde. Maar dat kan ook aan mijn naïviteit liggen. In de veronderstelling dat podia die bekendstaan als toevluchtsoorden voor progressieve bands samen zouden werken om bands en programmering op elkaar af te stemmen, kreeg ik tot mijn verrassing een ontkennende reactie in drievoud. De Romein geeft aan wel op andere stijlgebieden, bijvoorbeeld inzake metal met de Baroeg in Rotterdam, samen te werken, maar de progressieve afdeling op eigen houtje te regelen. Ook de Boerderij werkt niet veel samen met andere podia, en de programmeur voegt daaraan toe dat het feit dat een podium als de Boerderij een bepaald profiel ontwikkelt, nog niet wil zeggen dat een genre van deze podia afhankelijk moet zijn. De Bosuil geeft aan wel samen te werken met andere podia, maar dit is dan weer op provinciaal vlak en heeft van doen met kaartverkoop en dergelijke. De programmering wordt weer geheel onafhankelijk gedaan, en men meent dat dit ook zo hoort omdat podia elkaar daarop moeten beconcurreren.

De podia geven aan dat het wel helpt als je bekend bent bij de liefhebbers van het genre als het gaat om het verkrijgen van een goede opkomst. Verder wordt er bij boeking toch vooral heel kritisch gekeken naar de verwachte opkomst. Dat klinkt misschien een beetje al te commercieel en liefdeloos naar muziek toe, maar de programmeur van de Romein heeft wel gelijk als hij opmerkt dat een lage opkomst voor niemand leuk is, niet voor publiek en niet voor bands. En, zoals de programmeur van de Bosuil aangeeft: een poppodium kan niet van lucht haar broek ophouden.

Over het publiek lijkt men redelijk eensgezind: niet al te hip en vaak toch wat ouder dan bij andere genres (dingen als blues natuurlijk uitgezonderd). Dat hippe kan een muziekliefhebber natuurlijk gestolen worden; die komt immers voor goede en tijdloze muziek. In tegenstelling tot de verwachting, komt er toch een vrij wisselend publiek naar de progressieve avonden: men kiest echt op band, en niet zozeer op genre. Omdat bands overlap hebben in stijl, is er dan natuurlijk toch ook wel weer een zekere overlap in het publiek te zien. Alledrie de podia boeken liever grote namen die makkelijker een zaal vullen en verder reiken qua naamsbekendheid, zodat men voor de opkomst niet te afhankelijk is van mensen uit de naaste omgeving. Natuurlijk blijft dit een worsteling tussen prijs/kwaliteit. Het is wel jammer om te horen dat er niet zoveel animo bij de middelgrote podia is om mogelijk beloftevolle bands met ambitie een hart onder de riem te steken. Het is toch meer een kwestie van het hoofd boven water zien te houden lijkt het. Gelukkig is men dit laatste wel vast en zeker van plan, dus we zullen zien hoe de toekomst van het programmeren gaat verlopen!