Avalon - The Final Move
Dawa Music

archiveer onder hardrock / aor

Winston: Wanneer je in Nederland als jonge en hongerige groep muzikanten in de jaren tachtig het wilde gaan maken bleek dat niet al te makkelijk. Verder dan wat optredens in feesttenten en jongerencentra kwam je vaak niet of je moest worden opgepikt door een label dat wel durfde te investeren. Vengeance en Sleeze Beez zijn daar twee voorbeelden van. Een band die ook verwacht werd om een stapje hoger te komen was Avalon met als middelpunt de getalenteerde gitarist Jack Pisters. Maar gek genoeg bleef het toch ergens steken.

Na het voor Nederlandse begrippen sterke mini-album ‘The Third Move’ uit 1985 was iedereen klaar voor meer maar helaas helaas, er kwam geen vervolg. Toch bleef de band nog best lang actief en maakte ze nog wel demo’s, zo tot eind jaren tachtig maar door bezettingswisselingen geplaagd gooit men uiteindelijk de handdoek in de ring. Nu, in 2006, zijn een paar oudgedienden (inclusief Pisters) die inderdaad ouder en kaler zijn geworden met de bezem te werk gegaan om de Avalon historie eens samen te vegen en er tevens wat leuks aan toe voegen. En dat is verdiend. Naast ‘The Third Move’ duiken er veel nummers op die in de jaren erna zijn opgenomen maar nooit officieel uitgebracht zijn. Verschillende bezettingen worden vertegenwoordigd op deze dubbelaar en Avalon ‘mark XI’, de laatste, draagt vier nummers bij en het is geen wonder dat die nummers het best klinken. Tijdens de reis door de tijd veranderd het de produktie en bandgeluid per bezetting en valt op dat Avalon anno 1987 best wel tegen een band als Marillion aanleunde. Teken des tijds denk ik, een jaar later had de band een zangeres en was het geluid weer anders, nog meer synthetisch. Centraal bleef altijd wel Pisters’ gitaarwerk en dat was het sterkste element. Wil je een duik 20 jaar terug in de tijd, schaf dan ‘The Final Move’ aan.

Score: 70/100 (toelichting)

http://www.avalonrocks.nl