Kaipa - Notes From The Past
Inside Out

Jack The Jester: Deze band stamt nog echt uit het tijdperk van de LP’s, want hij is in het begin van de jaren ’70 opgericht. In 1975 kwam op het DECCA label hun eerste plaat uit, gewoon onder de naam ‘Kaipa’, waarna in ’76 ‘Inget Nytt Under Solen’, ’78 ‘Solo’, ’80 ‘Händer’ en in ’81 ‘Nattdjustid’ volgden. Deze platen sloegen in zweden in als een bom en vestigde meteen hun naam als Swedish best symphonic progressive rock group. Vanaf ’82 is iedereen zijn eigen weg gegaan, maar nu, 27 jaar na het verschijnen van hun debuut komt ‘Notes From The Past’ in mijn brievenbus gegleden…

Dit is geen ‘Tribute to…’ of een ‘Best of…’ maar een gloednieuw juweeltje van maar liefst 79 minuten. Roine Stolt en Hans Lundin waren vroeger al betrokken bij Kaipa en zijn nu de grondleggers geweest voor deze schijf. Stolt (FlowerKings, Transatlantic) en Lundin (Hagen) hebben een band om zich heen geformeerd die niet misselijk is met Lundtom (Ritual), Agren (Zappa) en Reingold (FlowerKings) in de gelederen. De kracht van deze plaat is dat hij absoluut niet voorspelbaar is en je elke keer laat verlangen naar meer.

De opener ‘Notes From The Past [Part 1]’ wordt vocaal ondersteund en legt een sfeervolle ondergrond, het keyboard regeert en een lichte associatie met Ayreon kan gelegd worden. De tweede track heeft Yes invloeden en is net als 80% van deze CD instrumentaal. De heldere zangstem in ‘Mirrors Of Yesterday’ verleid je tot meeneuriën, wat wordt gecomplementeerd door Camel-achtig gitaarspel. ‘Leaving The Horizon’ is met 14.10 het langste nummer en laat goed het technische kunnen van de bandleden horen. De stijl varieert van Folk naar Jazz/Fusion tot pure Sympho en hier is voor het eerst goed de cello te horen, die bewijst niet alleen in een klassieke ouvertures tot zijn recht te komen. Verrassend is ook het door Aleena Tove gesproken woord in ‘In The space Of A Twinkle’, zodat je doorkrijgt dat het hier toch wel om een concept CD gaat.

Deze hele CD zet je continu op het verkeerde been. en ik kan je in elk muziekstuk wel passages aanduiden die eruit springen, maar dat is in dit geval niet te doen. Natuurlijk wil ik wel even zeggen dat het distorted basgeluid er uit springt, dat er (gelukkig) gebruik is gemaakt van het Hammond en Moog geluid (ja het mag weer!), dat met name ‘Morganism’ de meest experimentele track is met Dave Weckel-achtig drumwerk, en dat je op de achtergrond (goed hard zetten dus) de maattikken van de drumstokken hoort. Hier hoor je blazers van een big-band, de bas uit een funk groep, de toetsen van een jazz band, drums uit een fusion sessie en nog veel meer. Progressive met een hele grote P.

The Jester screams: 98/100

http;//www, insideout.de

Bestel nu bij

Kaipa - In The Wake Of Evolution (CD)

€ 15.99