Sjak: Helaas gaat het er in het echte leven niet altijd even eerlijk aan toe en dat geldt zeker voor de muziek-industrie. Daar waar over het paard getilde ongetalenteerde bands de meest mooie platendeals aangeboden krijgen (hoewel dat zeker de laatste jaren ook steeds minder voorkomt!), daar krijgt echt talent zelden de kans om zich aan een groter publiek te presenteren. Ook het uit Los Angeles afkomstige zeer talentvolle Charlotte heeft nooit de mogelijkheid gekregen om door te breken, maar gelukkig heeft Eonian Records beslag weten te leggen op het materiaal van deze band en dit twee decennia later alsnog beschikbaar gesteld.
Even een stukje geschiedenis als inleiding: de basis van Charlotte, genaamd naar de legende van Charlotte the Harlot, werd gelegd in 1986 toen zanger Eric Ganz samen met beide gitaristen Nick Dibacco en Vinnie Cacciotti met een steeds wisselende ritme-sectie hun heil zochten in de toendertijd zeer levendige glam metal scene. Toen men op een feest ergens in Los Angeles bassist Chris Colovas en drummer Eric D. Brewton tegen het lijf liepen veranderde de stijl van Charlotte richting een bluesy, met jaren zeventig invloeden doorspekte, melodieuze hard rock variant (enigszins vergelijkbaar met Tattoo Rodeo, Great White en dat soort bands) die natuurlijk bij lange na niet de populariteit genoot van het hele glam rock gebeuren. Vandaar dat de grote succes uiteindelijk niet gevonden werd en begin jaren negentig besloot de band dan ook het bijltje erbij neer te gooien.
Het songmateriaal van Charlotte is ronduit indrukwekkend te noemen en met name zanger Eric Ganz is een absolute topper. Hij doet me in sommige passages erg denken aan Dennis Churchill-Dries van Tattoo Rodeo, overigens zonder zijn eigen stijl te verloochenen. Alle twaalf aanwezige nummer zijn het beluisteren meer dan waard, maar met name titelnummer ‘Medusa Groove’, ‘Miss Necrophilia’, het akoestische ‘Changes’ (met een geweldige Eric Ganz!) en het fantastische ‘Little Devils’ zijn de uitschieters van deze zeer fraaie plaat. Ondanks het feit dat alle nummers eind jaren tachtig en begin jaren negentig zijn opgenomen in verschillende studios is de geluidskwaliteit prima te noemen, wat alleen maar bijdraagt aan het luisterplezier.
Het schijnt dat de bandleden een mogelijke reünie niet uitsluiten, daar men in de tussenliggende periode nog steeds actief is gebleven in de muziek. Dus wellicht dat net als bij zovele andere talentvolle bands zal de uiteindelijke waardering voor Charlotte pas bij deze tweede poging gestalte krijgen. Laten we het hopen, daar de band gewoonweg veel te goed is om genegeerd te worden. Vandaar niets dan lof voor Eonian Records om dit alsnog op de markt te brengen. IJzersterke plaat en mijn persoonlijke tip van deze maand!
Maak home
Bookmark