Cor: Dit is het tweede album van een band die nog compleet onbekend was voor mij. Young Livers combineert punk, hardcore en zeventigerjaren rock met poppy harmonieën. De veelvuldige dubbele gitaarlijnen zijn vakkundig uitgevoerd en klinken erg pakkend. De drums worden technisch goed ingevuld, maar jagen het tempo voor het gevoel soms erg op, wat het geheel niet overzichtelijker maakt. Ondanks de verwoede pogingen tot harmonie in de schreeuwerige vocalen, blijft dit wel een stempel op de nummers drukken, zodat het geheel snel als herrie met veel gekrijs kan worden opgevat door sommige luisteraars. Voor liefhebbers van pure punk en hardcore zal dit niet zo’n punt zijn, maar voor de luisteraars die meer geïnteresseerd zijn in de zeventigerjaren component van de muziek (er wordt in de info zelfs gerefereerd aan Thin Lizzy), zou de zang iets melodieuzer mogen zijn. Wanneer je het schijfje strikt bekijkt voor punk en hardcore (of misschien zelfs emo) publiek, is dit een prima plaatje, wat vakkundig is ingespeeld, en wanneer de muzikanten dit spelniveau live ook kunnen waarmaken, zal een optreden ongetwijfeld een belevenis zijn. Ondanks dit zeer respectabele nivo van muzikanten en liedjes, is er jammer genoeg geen enkele uitschieter die me direct gepakt heeft.
Maak home
Bookmark