Cor: Allereerst; strafpunten voor het artwork. Dit is ronduit lelijk en smaakloos. Dan de muziek: Motörhead en Black Sabbath taferelen ondersteund door emo/screamo achtige vocalen en een stoner (Clutch/QOTSA) groove en geluid. Het eentonige schreeuwen waartoe de zanger nogal snel zijn toevlucht toe neemt gaat daarbij snel vervelen. Het massieve, doch enigszins rommelige totaalgeluid helpt hier ook niet echt bij. En dat terwijl in sommige nummers in de verte een vocaal vermogen a la Ralf Gyllenhammar (Mustasch) doorschemert. Verder zijn er redelijk te verhapstukken grooves en leuke (soms dubbele) gitaarlijntjes te bespeuren. Enkele liedjes, voornamelijk die waarin de zang niet alleen uit geschreeuw bestaat, zijn goed aan te horen. Wanneer er zoals in het titelnummer ‘Lords Of Oblivion’ ook nog een echt lekkere riff is toegevoegd, en de opbouw oké is, dan kun je spreken van een nummer dat er echt positief uitspringt. Toch kan dit plaatje als geheel wat mij betreft maar tot een matige middenmoter gerekend worden.