Jordy: Laberinto valt overduidelijk in de categorie 'hate them or love them'. Al zo'n twee decennium drukt deze, van origine Venezuelaanse, formatie haar stempel op de Nederlandse metal en de 'tribal' insteek is in al die tijd alom aanwezig gebleven. Inmiddels is de band, veelvuldig geprezen vanwege de energieke shows, toe aan het achtste album 'Mask Of A Thousand Faces'. Uitgebracht in eigen beheer klinkt deze plaat precies zoals je zou verwachten, namelijk pompeus en groovend.
Daar waar Laberinto erom bekend staat consequent degelijke albums uit te brengen is het de hoofdstedelingen nog nooit gelukt de geweldige live performance te vangen op plaat. In dit geval komt de band echter behoorlijk dicht in de buurt. In zijn totaliteit is 'Mask Of A Thousand Faces' een sterk album en blijven de referenties richting de 'tribal' sound van Sepultura aanwezig. Qua productie is het de band gelukt de rauwheid te behouden, zonder rommelig te worden. Het eindresultaat klinkt stevig en overtuigend. Niet alleen is het de bekende sound van weleer die de klok slaat op 'Mask Of A Thousand Faces', maar kiest Laberinto geregeld ook voor een experimentele inslag. Dit blijkt bijvoorbeeld uit het nummer 'In Front Of Me'. De percussie en thrashy sound is nog steeds aanwezig, maar wordt in een modern jasje gegoten. Het resultaat is een nummer dat zowaar door Ill Nino geproduceerd had kunnen worden, zonder ook maar enig moment gezapig te worden.
Laberinto is erin geslaagd een plaat te produceren die op meerdere vlakken weet te overtuigen. Muzikaal is deze release herkenbaar voor fans van de band, maar tevens wordt het experiment niet geschuwd. Dat maakt dit album niet alleen groovend, maar ook vernieuwend en interessant voor nieuwe generaties metal-liefhebbers. Ook noemenswaardig is het feit dat de nieuwe zanger Ronny Tuinman duidelijk zijn stempel weet te drukken en van toegevoegde waarde blijkt voor Laberinto. Met hem in de gelederen blijft deze band zich manifesteren als een toonaangevende kracht in het Nederlandse metalcircuit.