re123+ - Magic Rocks
Solitude Productions

archiveer onder different metal

Martin: Net als je denkt alles gehoord te hebben, komt dit op je deurmat vallen: het wel heel erg vreemd genaamde re123+ uit Wit Rusland presenteert hier een van de meest eigenaardige albums ooit. Wat het precies is? Geen flauw idee... Het product van een wilde nacht tussen Neurosis en Gogol Bordello? Waarschijnlijk is het de best mogelijke vergelijking, maar ook dat komt niet dicht genoeg in de buurt van de muziek op 'Magi'.

Het album opent met het enorme, dertig minuten durende 'Way To The Son', dat aanvangt als een min of meer archetypische instrumentale post hardcore/ doom song maar zich gaandeweg ontwikkelt tot iets vreemds als de basgitaar almaar achterwege blijft en er juist een accordeon ten tonele verschijnt. Dit voegt uiteraard een folkachtig element toe aan re123+, maar de manier waarop het instrument wordt ingezet op 'Magi' en het feit dat het ook juist een dominante rol speelt in de muziek maakt het resulterende geluidsbeeld nogal atypisch. Dat kan dan ook weer gezegd worden over de blikkerige, kunstmatige drumsound en de dunne productie. Die leidt echter niet af van het feit dat de song in kwestie een behoorlijke indruk achterlaat, alleen al vanwege de pure verbijstering die het nummer teweegbrengt. Helaas zijn de andere twee tracks op 'Magi', beiden van aanzienlijke lengte, maar kort vergeleken met het openingsnummer, wat te abstract om ze echt als volwaardige songs te kunnen waarderen. Ze komen meer over als soundscapes. Anderzijds is het artwork wel erg mooi om te zien.

'Magi' is zeker een van de mafste albums die ik in tijden heb gehoord. Of het echt zo goed is, is momenteel niet te beantwoorden, deels ook vanwege de lofi productie, maar re123+ zou zich wel eens kunnen ontwikkelen tot een erg interessante band.

Score: 70/100 (toelichting)

http://www.myspace.com/re123plus