Vera: Dit is het debuut van een Noorse band, in 2003 opgericht door Espen Bakketeig en Andre Raunehaug. Later vormde men een echte band, nu zes man sterk. In 2005 bracht men een eerste demo uit en in 2007 speelde Mistur (uit de IJslandse taal afgeleid, betekent mist) in Noorwegen een aantal live shows. De band heeft er dus lang over gedaan vooraleer in 2008 de Akkerhaugen Studios binnen te treden en eindelijk een volledig album op te nemen. Maar het is dan ook een prachtig stuk muziek geworden dat jaren gerijpt is om tot volle epische glorie te komen.
Tegenwoordig hoort ook ex-Windir gitarist Stian “Strom” Bakketeig (ook Cor Scorpii en Ulcus) bij de bezetting van Mistur. De band komt uit dezelfde mistige streek als Windir en de invloeden van deze band zijn duidelijk merkbaar in de muziek. Daar is niets op tegen, want de lange epische nummers (gemiddeld zeven minuten, maar de laatste track duurt zelfs twaalf minuten) zijn een mix van melodie, atmosfeer en ruwe black metal. Toetsen spelen een erg belangrijke rol in de muziek van Mistur, maar niet op een jakkerende manier, eerder een zweverig klanktapijt op de achtergrond. Je zou kunnen spreken van een hemelse sfeer (met koorzang) ware het niet dat deze muziek gitzwart als een roetmop is. De schelle black metal vocalen van Odne worden in ‘Armod’ en ‘Skoddefjellet’ ook afgewisseld met cleane zang. Deze komt van de oprichters van de band Espen (hij is de man van de atmosferische toetsen) en Andre (ritmegitaar). Alle drie hebben ze een illuster verleden in de band Sigtyr.
Een mooi beeld van de Mistur sound krijgen we bijvoorbeeld in ‘Svartsyn’. Koren op de achtergrond, tokkelende gitaren, de band valt slepend in. Je krijgt een heus renaissance gevoel, zeker wanneer de snelle black metal in ‘Armod’ en ‘Skuld’ wordt onderbroken door klassieke pianostukjes of een vloeiende, knappe gitaarsolo. Strom drukt inderdaad zijn stempel op de muziek van Mistur door zijn gevoelig gitaarspel. ‘Mistur’, het nummer dat de bandnaam draagt, is een instrumentale knaller waarin dit soleerwerk van Strom op de voorgrond treedt. Er zijn ook strijkersarrangementen die de muziek een simfonisch tintje geven. Het spelen met contrasten in velerlei vorm wordt nog eens meesterlijk geïllustreerd in de dertien minuten durende laatste track ‘Attende’. Door donkere toetsen is dit werkelijk heel episch. Vergeet echter niet dat Mistur ook flink het gaspedaal kan intrappen. Luister maar eens naar ‘Skoddefjellet’ - een demotrack die men opnieuw opnam - en je weet meteen dat Mistur er een pakkend geheel van gebrouwen heeft. Alle teksten zijn in het Noors en handelen over thema’s verwant aan de Vikingen. Het album werd gemastered door Peter in de Betou en dan hoeven we niets te klagen. Tot slot nog even vermelden dat de prachtige cover geschilderd is door onze Belgische trots Kris Verwimp. Hij liet zich inspireren door de plek Sognefjorden, een baai/fjord waar Mistur afkomstig van is. Wat een prachtig stuk natuur als je dit vergelijkt met de Lage Landen!
Maak home
Bookmark