Nima: Hysterica is een redelijk nieuwe all-female band uit Zweden die eind deze maan haar debuut uitbrengt. De lezers die enigszins bekend zijn met mijn werk, weten inmiddels dat ik over het algemeen niet zo weg ben van vrouwelijke vocalen. Er zijn echter een aantal uitzonderingen zoals onder andere Doro, Sabina Classen (Holy Moses), Ann Boleyn (Hellion), Angela Gossow (Arch Enemy), Veronica Freeman (Benedictum) en Liv Kristine. En wanneer het uitkomt op all-female metal bands heb ik op Girlschool na ook altijd mijn vooroordelen.
Maar goed, deze pittige tantes spelen traditionele heavy metal met een hedendaagse sound en dat doen ze niet verkeerd. Instrumentaal hebben de dames de zaakjes zeker goed voor elkaar en heeft de band in Anni De Vil een prima zangeres met ballen. Haar schreeuwerige stem doet mij soms denken aan Doro en ze laat een goede indruk achter. Ook is de plaat geluidstechnisch dik in orde (Peter Tagtägren). Helaas lukt het hen op dit moment nog niet om een plek in mijn uitzonderingslijstje te veroveren. Want hoewel de dames een aardig potje kunnen rocken, klinken nummers iets te voorspelbaar en er is weinig eigen inbreng. De clichématige teksten en daar bijbehorende (soms te) overdreven stoere imago gaat je op den duur tegen zitten. Hun “true” houding maakt echter veel goed en het is hoorbaar dat ze het metalen hart op de juiste plek hebben.
Over het algemeen maakt de band een professionele indruk en laat met rockers zoals ‘Girls Made Of Heavy Metal’ en ‘We Are The Undertakers’ zeker potentie horen. Alleen kunnen ze met ‘Metalwar’ de middenmaat niet ontstijgen. Tegelijkertijd raad ik u wel aan om deze band eens te gaan beluisteren, want met een beetje meer ervaring kunnen deze dames zeker hun weg naar de true metal top vinden. Gewoon blijven oefenen.