Evil Dr. Smith: En de prijs voor beste Opethkloon gaat deze maand naar Aleph. Iets dat op basis van hun eerste album ’In Tenebra’ reeds sluimerde, maar niet zo opzichtig manifesteerde als op dit tweede album. In tegenstelling tot bijvoorbeeld het Russische Alley vervallen deze Italianen gelukkig niet in ordinaire imitatie en zijn de eerste drie thrashy dark metal nummers eerder een kruising tussen Arcturus, Moonspell, Celtic Frost en VoïVod, waarbij de geest van Opeth nog in diepe slaap verkeert. Niks mis mee, trouwens. Eigenlijk is de prijs een deeltijdprijs, want ineens, halverwege het vierde nummer ‘Chimera’, dient zich plots het eerste intrigemoment aan en strooit de band met typische seventies softprog akoestische gitaartjes geheel in de traditie van hun Zweedse idolen. Vanaf het epische en wederom sterk naar Opeth riekende slot van dat nummer is het vervolgens maar een band die de leidraad vormt voor deze band, weliswaar met regelmatig terugkerende thrashriffjes. De band is tevens blijkbaar een hoedje geschrokken dat ik ze op het vorige album betichtte incidenteel beïnvloed te zijn door de progmetal van Dream Theater en Queensrÿche, want dat is nu nergens meer terug te horen. Hooguit zijn de galopritmes in ‘Epitaph Lies’ te herleiden tot een (ouwe) liefde voor (ouwe) Iced Earth.
Er is hoorbaar veel energie gestoken om alles zo goed mogelijk vast te leggen – de drummer kan er heus wat van! – en van het wat ouwige gitaargeluid moet je houden, maar de muziek manoeuvreert zich op anonieme wijze in mijn gehoorgang en blijft wezenloos liggen in het slakkenhuis. Hoe fraai en complex de composities ook mogen zijn, hoe imposant de zanger ook Fernando Ribeiro naar de kroon probeert te steken, er ontbreekt iets. Ik mis iets. Een gevoel van je ne sais quoi overmeestert mij. Ik ben geneigd een term te gebruiken die ene Henkjan Smits de wereld in heeft geholpen, maar ik zal me beheersen. ‘Seven Steps Of Stone’ is een album waar met hart en ziel aan is gewerkt en eigenlijk een gloedvolle recensie verdient, maar waar het eenvoudig ontbreekt aan de x-factor. Oh fuck, zeg ik het toch! Sorry.
Evil Dr. Smith diagnostiseert: 73/100 (toelichting)
Maak home
Bookmark