Nima: De geschiedenis van deze band gaat terug naar 1980 en hoewel ze buiten hun thuisbasis Italië nog weinig naamsbekendheid hebben nemen ze om de vier jaar trouw een cd uit. Veelal is het spul behoorlijk gelimiteerd en vooral bedoeld voor de trouwe fanbase, ook wel The Raincrew genaamd, en hebben ze in Italië en semi-legendarische status.
Eerlijk gezegd ben ik niet bekend met de band’s eerdere werk en is ‘Dad Is Dead’ mijn eerste kennismaking met deze heren. En ik moet eerlijk zeggen dat het zeker geen onaangename is. De smerige rock n’ roll van deze seksverslaafde alcoholisten met de daarbij behorende teksten (en dus ook een flinke dosis) humor is namelijk erg pakkend en een zeker ook vermakelijk. De strakke riffs en de rauwe zang zijn over het algemeen prima te verteren en zorgen voor een feestelijke sfeer. Uiteraard is het allemaal geen moment origineel of vernieuwend en je hoort de invloeden van Motörhead, AC/DC, Rose Tattoo in een pittig heavy metalsausje duidelijk terug in de muziek. Ze hebben de nummers echter een lekker eigen draai gegeven waardoor ik de band niet direct ergens mee kan vergelijken. Een meer recente vergelijking zou met de Duitse collega’s van Gun Barrel zijn, die deze maand ook met een prima komen.
Maar goed, hoewel de algemene indruk over de elf eigen songs en een zeer geslaagde versie van The Cult’s ‘Rain’ (met gastoptredens van Steve Sylvester en Freddy Delirio van de Italiaanse shock-rockers Death SS) erg positief is moet ik uiteraard ook de nodige kanttekeningen plaatsen. De songs tonen onderling maar weinig verschillen en zijn dus individueel moeilijk uit elkaar te houden. Daardoor is ook de speeltijd van ruim een uur net iets te lang. Maar al met al is dit gewoon een heerlijk rock n’ roll plaatje, die vooral op feestjes of in de kroeg goed aanslaat.