Dimaeon - I, Mortal (Demo)
Eigen beheer

archiveer onder doom metal

Richard G.: Werd het vorige product van het Nederlandse Dimaeon nog vakkundig afgeserveerd als een Opeth imitatie, op hun nieuwe werkje ‘I, Mortal’ weet men dit beeld gelukkig ietwat te nuanceren. De twee composities zijn nog steeds progressief van aard, zeer lang, met uitgesponnen riffsstructuren en veel afwisseling tussen harde metal en cleane passages, doch daar houdt wat mij betreft de vergelijking met onze Zweedse helden op.

Muzikaal zou ik de vijf heren en dame eerder in het progressieve doom-genre plaatsen. Bij vlagen doet men mij enigszins aan Whispering Gallery denken. De progrock invloeden liggen er vrij dik bovenop, met enkele mooie akoestische passages en hammond-achtig keyboard werk. In dit laatste zit ook meteen mijn kritiek: het keyboard is vrijwel altijd aanwezig, doch voegt zelden iets speciaals toe. Ook de cleane zang van Ferdinand vind ik niet altijd even mooi, doch dat is een kwestie van smaak. ‘The Seventh Sphere’ en ‘Black Dawn’ zijn samen goed voor 21 minuten aan muziek en laten goed horen dat de band de kunst van het componeren weldegelijk verstaat en dat een eigen identiteit steeds dichterbij komt.

Geen score

http://www.dimaeon.com