Oceana Company uit Zwolle bracht onlangs de debuut CD ’For the Boatman’ uit. Wat iedereen opviel was het gebruik van een authentieke mellotron. Daar wilde Lords of Metal natuurlijk meer van weten en hoe is het rockklimaat in Zwolle nu eigenlijk? Oceana Company maakte er een gezamenlijk optreden van, onze vragen beantwoordend als een team en elkaar steeds aanvullend, net als zoals ze in hun muziek doen eigenlijk.
Jullie hebben dit jaar een eerste cd uitgebracht. Hoe lang bestaat Oceana Company al? Oceana Company bestaat al sinds 2003. En dit jaar ziet ons debuut eindelijk het levenslicht. In 2005 hebben we samen met producer Marcel van de Vondervoort de basis voor alle tracks al opgenomen in het popcollectief in Oss. De vocalen hebben we later zelf thuis op onze toenmalige studentenkamertjes opgenomen. De extra gitaardubs hebben we vervolgens weer opgenomen in de Torture Garden studio in Oss (thuisbasis van Marcel VDVDV). Alles verspreid over een tamelijk lange periode. Maar nu komt onze eerste plaat eindelijk via het Spacejam Records label uit.
Kun je wat vertellen over de achtergronden van de band en de leden? Wat hebben jullie in het verleden gedaan? De band vloeit voort uit de voormalige stonerformatie Elephantum, in 1998 opgericht door Michiel Ferweda (gitaar) en Matthijs Herder (vocalen/gitaren). In 2003 vonden wat bandwisselingen plaats en voegden zich uiteindelijk de oud Stone In Egypt leden Robert Koole (drums) en Han Schilder (bas) zich toe aan de band. Het muzikale spectrum was inmiddels dusdanig veranderd dat we besloten een ‘herstart’ te maken en de band om te dopen tot Oceana Company.
Waar komt de naam Oceana Company vandaan? Hebben jullie iets met water? Bandnamen verzinnen is misschien wel het lastigste aspect van een band. Toch vonden we dat we met de verandering van stijl en bandwisselingen we ook een nieuwe naam nodig hadden. Uiteindelijk heeft Han de naam verzonnen. Het is gewoon een mooie naam die ons alle 4 aansprak. Het heeft niet een speciale betekenis, maar toch past het bij de muziek.
Uit de muziek en uit interviews spreekt een voorliefde voor de jaren zeventig. Geen van jullie heeft die tijd (bewust) meegemaakt. Hoe zijn jullie in aanraking gekomen met de muziek uit die tijd? Ouders, oudere broers of zussen? We zijn alle vier behoorlijke muziekfreaks. En ook echte muziekverzamelaars. Een paar bands waar we alle vier erg door zijn beïnvloed zijn Kyuss en Motorpsycho. Bands die ook heel erg teruggrijpen naar de psychedelica van de jaren 70. Maar ook de Bonham-sound van Led Zeppelin en het progressieve Fripperiaanse van King Crimson zijn van grote invloed op onze muziek. Dit is zomaar een greep namen. We luisteren wat we mooi vinden: van folk-rock tot metal of indie tot ambient. Het is denk ik met name een bepaalde sfeer die ons aanspreekt in de muziek. Die oude, warme, soms krakerige fuzzy sounds. En het is de tijd waarin men nog op tape opnam. En wat is er nou mooier om alles loeihard op band te knallen, waardoor je die typische mooie tape-verzadiging sound krijgt. En als het allemaal in ons budget zou passen, zouden we alles op ook nog op vinyl uitbrengen. Iets wat we zeker in de toekomst gaan doen.
Jullie komen uit Zwolle. Nu was de hiphop-scene daar tamelijk hot een paar jaar geleden, maar rockmuziek uit Zwolle, en dan nog eens stoner / spacerock… Zijn jullie eenlingen of onderdeel van een groter geheel? Er zijn wel meer bands die opereren vanuit het Zwolse, maar het klopt dat het boven de rivieren toch wat stiller wordt als het om bands van ons soort gaat. ‘t Zou mooi zijn om een soort scene te creëren, maar vooralsnog zijn we niet met velen. Overigens vinden we die aansluiting wel bij onze labelgenoten uit het zuiden.
Voel je een afstand tot "hip en cool Nederland" of is het typisch een randstadgedachte dat je in Zwolle ver weg zit van alles? Als er al sprake is van een afstand, dan vinden we dat prima. We voelen onszelf namelijk helemaal niet hip en cool. En daar zijn we ook helemaal niet mee bezig. Dus misschien dat we het daarom ook niet zo merken. We spelen graag met gelijkgestemde bands als Flying Fortress, The Liszt & Gomer Pyle (onze labelgenoten) en vormen op die manier onze eigen ‘coole’ scene. Het draait bij al deze bands ook primair om de muziek en de sound en niet om de danspasjes.
In de agenda las ik dat er binnenkort (20 februari 2009) een optreden bij Brennels Buiten gepland staat. Een brandnetelplantage in Kraggenburg, Noordoostpolder, dat moet wel de meest ongebruikelijke plaats zijn voor een optreden tot nu toe? Brennels is een nieuw commercieel podium opgezet door de mensen achter Marktplaats. Het is een soort resort waar ook een podium bij in zit. Het raarste concert moet BG-22-24 in Almere geweest zijn. Het is een soort van kunstenaars collectief ter grootte van een huiskamer. Wel een leuke avond. Geinige plek, wellicht was onze set en backline een beetje overdone. Met het volume waar wij op spelen kom je niet gauw in het kroegen circuit terecht.
’For the Boatman’ lijkt overwegend goede recensies te krijgen. Vertel eens over de reacties tot nu toe. De recensies zijn inderdaad tot nu toe overwegend zéér positief. Het grappige is dat onze enige echt mindere recensie (Aardschok) zegt dat we nog niet een duidelijke eigen stijl hebben, terwijl de andere ons weer prijzen om onze eigen smoel. Wat dat betreft blijft het natuurlijk subjectief, maar wat we over het algemeen veel horen is dat het plaatje groeit naarmate je hem vaker draait. En dat vinden we een groot compliment. Het betekent in elk geval dat het niet snel verveelt. En dat is denk ik ook wel kenmerkend aan ‘For The Boatman’, het zit vol met laagjes die je keer op keer kunt her-ontdekken.
Het meest in het oog springend van de band is het gebruik van de mellotron. Hoe kom je er bij om een mellotron te gebruiken en waar haal je zo’n ding vandaan? We zijn allemaal gek van het geluid van een mellotron. Het heeft een haast spookachtig en melancholisch karakter dat heel goed past bij de sound en emoties in onze muziek. De onvoorspelbaarheid van het mechanisme maakt dat het veel meer een instrument is dan bijvoorbeeld een sampler. Een drummer of gitarist klinken ook niet bij elke aanslag identiek, en in onze optiek zou het ook saai worden als dat wel zo was. Matthijs is heel lang op zoek geweest naar zo’n machine en vond er drie jaar geleden op internet één bij de oude directeur van EMI (voor schandalig veel geld). Hij was in erbarmelijke staat. De tapes braken om de haverklap, hij was vals en als je meer dan één toets tegelijk indrukte kwam er bijna geen geluid meer uit. Matthijs heeft hem vorig jaar naar Zweden toe gebracht om hem daar helemaal te reviseren bij een specialist. Er zitten nu allerlei nieuwe onderdelen in, oa nieuwe tapes die rechtstreekse kopieën zijn van de originele mastertapes uit de jaren ‘60. Hij klinkt nu waanzinnig en gaat met bijna alle shows mee.
Is het niet ontzettend onhandig om zo’n enorme kast mee te slepen met optredens? Dat is het zeker. En met onze versterkers is het al net zo. Lomp zware buizenamps. We verzamelen zo langzamerhand steeds meer leuk oud ‘speelgoed’ en het liefst nemen we het allemaal mee. Soms grappen we ook dat we maar gewoon voortaan een laptop mee moeten nemen en wat line 6 combo’s en dan klaar. Maar dat is alleen tijdens het sjouwen. Als je met al die fantastische apparaten weer op het podium staat te spelen dan weten we weer waarvoor we het allemaal doen. Het heeft gewoon een supersound. Die mellotron is onvervangbaar. Het geeft ‘dat’ unieke karakter. We hebben het er graag voor over.
Om een band te beschrijven is het altijd handig om een vergelijking te maken met bands die al wat bekender zijn. In jullie geval duiken steeds namen als Motorpsycho, Porcupine Tree, Opeth, Isis en Radiohead op. Is dat een eer, wat vinden jullie zelf van die bands? We vinden het zeker een eer. Het zijn stuk voor stuk grote bands die je daar noemt, dus wat willen we nog meer. En sommigen zijn ook nog eens echt grote voorbeelden voor ons. Hoewel we van een vergelijking met Opeth of The Cure wel een beetje raar opkijken aangezien we dat er zelf helemaal niet in horen. Wel grappig hoe perceptie kan werken.
Waar luisteren jullie zelf het liefst naar? Dat verschilt enorm. Van gouwe, ouwe als Pink Floyd, The Beatles, King Crimson, Zappa, Beach Boys en vroege Yes tot obscuurder spul als Magma, Pretty Things, Cluster, Comus, Museo Rosenbach, Traffic, T2, Samla Mammas Manna. Ouwe jazz als Coltrane, Mingus, Davis en Coleman. Weinig uit de jaren tachtig. Van nu komen de namen Radiohead, Boards Of Canada, Biosphere, Efterklang, Low, Dungen, Motorpsycho, Anekdoten, Circle, Sonic Youth, Triggerfinger, Destroyer, Akron/Family, Unwound, Shellac, Tortoise, Blonde Redhead, Black Mountain, Sufjan Stevens en dEUS veel voorbij.
Wat gaat 2009 brengen voor Oceana Company? Zijn er al plannen voor een tweede cd of is het nu eerst en vooral optreden geblazen? Beide is het geval. We willen veel spelen en hebben ook al een aantal erg leuke shows staan. En dat hopen we zeker uit te breiden met nog meer leuke shows. Daarnaast is de tweede plaat al voor een groot deel opgenomen. En ook met het mixproces zijn we al een heel eind. We doen het dit keer helemaal zelf in onze eigen studio/oefenruimte van Matthijs (Paperboat Studio). Erg gaaf om te doen en vooral heel erg leerzaam. We hopen in 2009 dus wel weer een volgende release te kunnen doen.
In een interview met De Stentor las ik over de ambities over de grens. Gaat Oceana Company binnenkort in het buitenland spelen, en gaat de mellotron dan mee? Concrete plannen zijn er nog niet, maar goede contacten zijn er wel. Voor nu focussen we ons toch eerste even op Nederland. En als het zover is dan gaat de mellotron gewoon mee.
’For the Boatman’ lijkt overwegend goede recensies te krijgen. Vertel eens over de reacties tot nu toe.
Maak home
Bookmark