Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Voorwoord

HELLO METALHEADS!!

Horst

Gekkenhuis. Als ik de afgelopen maand in één woord zou mogen omschrijven is dat mijn eerste keus. Maar wel een prettig gekkenhuis. De stroom promo’s was de afgelopen maand dusdanig dat we in deze editie weer meer dan 250 verse releases onder het vergrootglas leggen, wat meteen ook betekent dat de interview sectie ook weer prettig gevuld is. Verder is het clubseizoen weer in volle hevig-heid losgebarsten, waarin je in de live sectie weer het één en ander kan nalezen, welke voor mij persoonlijk zijn apotheose zal beleven op 15 en 16 december tijdens de jaarlijkse metal kerstborrel in de Effenaar te Eindhoven, ook wel bekend onder de naam Eindhoven Metal Meeting.

Ik kreeg recentelijk trouwens ook de mededeling van onze collega Bart dat hij zou gaan stoppen met zijn werkzaamheden voor Lords Of Metal. Nu is het verlies van een gewaardeerd medewerker altijd vervelend, zeker als je jarenlang naar wederzijdse tevredenheid met elkaar hebt samengewerkt. Aan de andere kant moet je daar als hoofdredacteur niet te lang bij stil blijven staan. Verloop binnen een ploeg van medewerkers is niet meer dan normaal binnen een organisatie, en bij Lords Of Metal is dat niet anders. Sinds de oprichting van ons periodiekje in 1999 hebben er inmiddels 131 mannen en vrouwen langere of kortere tijd deel uit gemaakt van het redactie team, en ik heb niet de illusie dat het komen en gaan van scribenten ooit zal ophouden. En dat hoeft ook helemaal niet. Natuurlijk is het fijn dat er een vaste kern van medewerkers iedere maand weer als een malle in de weer is om jullie op tijd te voorzien van het nodige leesvoer, dat komt de continuïteit alleen maar ten goede. Het positieve echter van regelmatig vers bloed binnen de club is dat nieuwe mensen nieuwe ideeën meebrengen. Dingen waar je zelf niet aan dacht, of geen tijd voor hebt. Mensen die belangeloos zaken van je over nemen of willen organiseren, opdat Lords Of Metal als geheel voortdurend door kan groeien. Wat uiteindelijk de mensen waar het echt om gaat alleen maar ten goede komt. Jullie, de fans van metal.

Nu nemen de meeste medewerkers die stoppen bij LoM stilletjes afscheid, maar Bart is iemand die de zaken net iets anders doet dan anderen. Net zoals in zijn artikelen waarin hij geen blad voor zijn mond nam maar zonder aanziens des persoons gepaste kritiek of juist terechte lof over het lijdend voorwoord uitstortte. De tent uitlopen zonder laatste statement is dus duidelijk niet zijn ding, en aangezien ik de beroerdste niet ben krijgt hij voor de laatste keer even alle ruimte voor zijn specifieke kijk op de metalen wereld. We zullen je missen kerel!

Na deze woorden lever ik mijn titel in. Geen Lord Of Metal meer. Weg de pen die machtiger is dan het zwaard - zelfs in metal. Weg de autoriteit waarmee ik jaren vanuit mijn luie zetel (vooruit: actieve bureaustoel) mijn welgemeende oordeel mocht spuien over al wat Horst me toezond. Waarom zou je zo'n titel ooit af willen staan? Niet omdat Horst een vervelende chef is - als je ooit twijfelt of je als recensent aan de slag wilt, kun je je met Horst geen prettiger en makkelijker heerschap voorstellen. Zo, die veren zitten (dit om even veilig te stellen dat de column geplaatst wordt natuurlijk, hehe). Natuurlijk is recenseren een hachelijke zaak. Na jaren van ploeteren en schaven presenteert een band een stuk muziek, de recensent luistert er een poos naar en speelt voor God: "dit is mijn Oordeel."

Nu moeten we hier van het idee van God gelukkig meestal niets hebben. Wij oordelen lekker zelf wel. Dat scheelt. Maar zo'n website wordt toch wel een beetje serieus genomen. Nou is er maar één manier om deze website serieus te nemen: door er nooit een autoriteit in te zien. Het is een verzamelbak, een archief, een schier onuitputbare bron van verwijzingen naar mogelijke muzikale lekkernijen. En ja, als je een paar recensenten wat vaker tegenkomt, weet je misschien wat je kunt verwachten als je hun stukken leest. Misschien weten ze je gericht te enthousiasmeren: luister hier eens naar! Dít sleept je echt mee! Luister vooral het hele album! Het idee is dat je meer gaat luisteren en ontdekken dan je zonder Lords Of Metal zou doen. En het mooie is: als recensent doe je dat ook. Je krijgt een (digitaal) envelopje in de bus met wat informatie, en kijk maar wat het is. Elke maand cadeautjes. Heb je vragen? Stel ze direct aan de artiest. Wel zo makkelijk. En vergeet ook vooral niet die vragen te stellen waarop vast meer luisteraars een antwoord willen horen.

Heerlijk naar concerten als persmuskiet: wie wil dat nou niet? Met een beetje geluk, planning en meewerkend management kun je voor of na het concert nog even een interviewtje doen, en zo heb je een avondvullend programma. Een concert met meerwaarde. En je kunt iedereen die het wil lezen meege-ven wat jíj belangrijk vond bij het optreden. Zo heb ik vaak mogen klagen over het volume. En ik blijf daar bij: als je een groot deel van de zaal oordoppen in ziet doen, vraag je je toch af: waar zijn we verdomme mee bezig? Ietsje zachter en het klinkt nog steeds als een klok en dreunt prima door voor wie wil. Sterker nog: als je het volume wat beperkt, klinkt alles simpelweg een stuk beter. Dynamischer. Gedetailleerder. Ruimtelijker. Mijn broek zakt er dan van af als ik ergens een recensie lees over een band die eens tijdens een tour het volume speciaal omlaag brengt. Verder spelen ze gewoon hun progressieve rock zoals altijd. Niets dan lovende woorden van de recensent over de kwaliteit van de show dankzij dit volume. Maar in plaats van de voor de hand liggende conclusie (voortaan alles altijd zo!) komt 'ie met: ga vooral deze tour niet missen! Alsof het een unicum is en moet zijn, een one-off die niet zomaar te herhalen valt. A plus B mensen, A plus B. Gelukkig wordt er ook nog genoeg gezond nagedacht over volume. Een mooie stelregel in kleine zalen: men neme het luidste instrument (ja jij, drummer). Laat deze onversterkt en stem de rest daar op af. Voilà. Een paar van mijn mooiste concertervaringen vonden plaats in zulk een setting.

Volume: een makkelijke analyse dus, wat mij betreft. Moeilijker is de analyse waarom je wel of niet iets mooi vindt. Je kunt dan nog zo neutraal mogelijk proberen te oordelen of iets fatsoenlijk is of niet, uiteindelijk geeft de "klik" de doorslag - of kan je oordeel zelfs behoorlijk een andere kant op doen slaan. Niet zelden heb ik iets beoordeeld waarvan ik achteraf dacht: "was dat niet wat té positief?" Maar op het moment van schrijven maakte het iets in me los. Andersom natuurlijk ook: een (wat) negatief oordeel waar ik later spijt van kreeg. Maar dan is het al gebeurd. Daarom is het altijd belangrijk om in het achterhoofd te houden: het zijn allemaal mensen die jaren hebben gezweet om iets neer te zetten. Dus laten we niet lullig doen tegen elkaar. Het is net zoiets als op social media: daar wil men ook wel-eens van het ene scherm naar het andere scherm dingen naar elkaar slingeren waarvoor je je kapot zou schamen als je het iemand recht in het gezicht zou moeten zeggen. Gewoon niet doen dan. Het is juist zo mooi om elk schijfje een constructief oordeel mee te geven. Vind je het niks? Waarom dan precies?

Maar soms is het tijd voor iets anders. Meer tijd voor andere muziek, voor ander schrijfwerk, voor andere avondbestedingen en deadlines. Want vergis je niet: het blijft stromen hier bij Lords Of Metal. En moge dat nog lang zo zijn. Dus als je veel voor de TV zit en dat wat wilt minderen: grijp je kans. Ik maak plaats.



Tot zover onze kijk op de toestand in de wereld, voor de rest ga je maar lekker zelf lezen wat voor onzin we weer hebben bedacht en opgeschreven over de door ons zo geliefde Metal. Opmerkingen, aanmerkingen, tips, informatie, aanbiedingen en verwensingen zijn zoals gewoonlijk weer welkom op de bekende adressen/locaties. Mocht je zelf ook iets willen bijdragen aan LoM, schroom dan niet, maar neem gerust contact met ons op, wie weet kunnen we zaken doen. Lords Of Metal editie 185 zal rond 1 december verschijnen, tot dan.

Horst

IF YOU AIN'T A METALHEAD, YOU MIGHT AS WELL BE DEAD!