Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Luistersessie Gaahls Wyrd

Door: Martin

Voorafgaand aan het optreden van Gaahls Wyrd, Tribulation, Uada en Idle Hands vorige maand kreeg een select groepje journalisten de gelegenheid om alvast te luisteren naar het debuut van Gaahls Wyrd, dat op 31 mei zal uitkomen. Aansluitend zou de band al onze vragen beantwoorden. Lords Of Metal was erbij en kan derhalve alvast een tipje van de sluier oplichten.

De aankomst bij Tivoli de Helling is rustig en vooral heel ontspannen. Het is zondagmiddag en het duurt nog enkele uren voordat de deuren officieel opengaan voor de show. Buiten is het dan ook stilletjes. Eenmaal binnen blijkt er echter al een flinke delegatie pers aanwezig. Sterker nog, op een enkeling na is iedereen ruim op tijd, zodat er geheel volgens schema begonnen kan worden. Ik geloof dat ik de keren dat ik zoiets heb meegemaakt op 1 hand kant tellen.

Aangezien Gaahls Wyrd in de aangrenzende zaal druk bezig is met de soundcheck en het dus nog te lawaaiig is voor de luistersessie, is er gelukkig wel nog wat tijd om een kop koffie te halen. De aandacht mag immers zeker niet verslappen tijdens het luisteren. Na wat tekst en uitleg over de organisatie (telefoons in je broekzak houden aub) is het dan zover. Het geroezemoes verstomt en GastiR Ghosts Invited barst op een redelijk volume uit de speakers.

De plaat opent krachtig met het snelle en duistere Ek Erilar, een track die de indruk wekt zo van De Mysteriis Dom Sathanas afkomstig te kunnen zijn. Gaahl komt qua stemgeluid angstvallig dicht in de buurt van Attila. Productioneel gezien staat de track echter mijlenver af van de galmdoordrenkte Grieghallen-klanken. Het gitaargeluid doet zelfs enigszins denken aan Red Harvest. Meteen valt op hoe helder en open de productie is. Het klinkt zeer organisch en elk instrument heeft een prominente plek in de mix. Ook From The Spear is snel, en had met zijn staccato drums en riffs niet misstaan op het debuut van God Seed. Vocaal gezien is het echter stukken veelzijdiger dan we tot nu toe van Gaahl gewend waren. Er wordt snaarstrak gespeeld en met name het knappe baswerk maakt indruk.

band image


Ghosts Invited is reeds enige tijd geleden als preview-track verschenen. Zoals de meeste lezers waarschijnlijk al weten, gaat het hier om een bloedsnel nummer rondom een venijnige black metal riff, met een zeer prominente plek voor Gaahl zijn diepe, cleane vocalen. Wie drummer Spektre in levenden lijve ziet, zal zich onherroepelijk afvragen hoe het mogelijk is dat zo een tengere gast zo bizar goed kan spelen. De band laat iets later overigens weten dat de respons op het nummer tijdens deze tour zeer goed was, en dat er in het publiek zelfs werd meegezongen. Ook in Carving The Voices, met 7:26 de langste track op het album, is er een prominente plek voor Gaahl zijn cleane vocalen. Na drie overwegend snelle songs gaat het tempo er nu helemaal uit. Met black metal heeft de song vrijwel niets van doen, ondanks de sterk Noors aandoende centrale melodielijn. Fields Of The Nephilim lijkt een logischer referentiepunt. Het nummer eindigt in een mooie, melodieuze climax waarin Gaahl laat horen ook in de hogere regionen zeer krachtig te kunnen zingen.

Na vier zeer verschillende nummers zorgt Veiztu Hve weer voor een zekere eenheid in de plaat. Stilistisch ligt deze track weer relatief dicht tegen de God Seed track I Begin aan. Het tempo ligt dus wederom vrij hoog. Verder is het niet ontegenzeggelijk het meest opvallende nummer op de plaat. Datzelfde kan niet gezegd worden van het mooie The Speech And The Self, een nummer dat ook behoorlijk uptempo begint maar zich vervolgens ontpopt tot een van de meest catchy songs van de plaat dankzij het sterke, zeer mooi gezongen refrein. De volgende verrassing laat niet lang op zich wachten, want het korte Through And Past And Past wordt gekenmerkt door een moddervette thrash-riff die zo sterk doet denken aan Destruction dat je je haast begint af te vragen of je dit niet al eerder gehoord hebt. Drummer Spektre laat zich hier van zijn meest agressieve kant zien middels polka blasts en donderende fills. Het afsluitende Within The Voice Of Existence is vrij ingetogen en experimenteel uitgevallen. Het nummer bevindt zich op het grensvlak van ambient, en komt pas laat echt op gang. Jammer genoeg is uitgerekend dit het moment waarop Tribulation begint met de soundcheck, waarna er nog maar weinig van het nummer te horen valt. Gelukkig wordt er nog een stream van de plaat nagestuurd, maar zelfs na een aantal luisterbeurten is het niet de meest toegankelijke track. Het lijkt vooral een sfeervolle afsluiting van het album.

En dan blijft het nog even stil. Het is nog wat vroeg om keiharde conclusies te trekken, maar de eerste indruk van het album is zeer zeker positief. Is het een black metalplaat? Who cares!? GastiR Ghosts Invited is een volwassen en zeer diverse extreme metalplaat, uitgevoerd door zeer competente muzikanten en voorzien van een verrassend sterk, open geluid.

Niet veel later (maar na genoeg tijd om nog een kop koffie te charteren) verschijnt het viertal om de pers te woord te staan. De heren zijn duidelijk trots op het album, en kunnen naar eigen zeggen nauwelijks wachten om het materiaal live ten gehore te brengen. Er wordt zelfs overwogen om het album integraal te spelen. Zover is het echter nog niet, want men kiest er bewust voor om op deze tour enkel het al uitgebrachte Ghosts Invited te spelen. Men wil namelijk voorkomen dat het publiek het materiaal via brakke youtube-linkjes van live shows leert kennen.

band image


Vervolgens licht Gaahl de inspiratie achter dit album toe. Hij praat daarbij niet alleen zeer bedachtzaam, maar vooral ook zeer zacht, en dat maakt hem op dat moment erg moeilijk verstaanbaar. Tribulation is immers nog steeds bezig met een soundcheck. Het kringetje journalisten rondom de zanger komt dan ook steeds dichterbij. Gaahl geeft aan dat hij het zeer moeilijk vindt om de gedachten en emoties achter de muziek uit te leggen (Anders hoefde ik er geen songs over te maken.), maar kan wel uitleggen dat de rune Thurs en Odin zoals altijd centraal staan in zijn werk. Hij benadrukt daarbij dat hij de Noorse goden ziet als archetypes in plaats van bestaande entiteiten. Het woord GastiR heeft een zelfde oorsprong als de Nederlandse woorden Geest en Gast. Voor dit album heeft Gaahl zich laten bezoeken door een aantal van deze geesten/gasten. Snel valt de naam David Bowie. Wanneer ik aangeef dat ik tijdens het luisteren ook een aantal malen aan Nick Cave moest denken, antwoord hij dat dit geen bewuste inspiratie was, maar dat hij zich wel heel goed kan voorstellen dat het er onbewust is ingeslopen. Geesten hoeven immers niet altijd dood te zijn. Na het beluisteren van zo een diverse, open klinkende plaat mag het geen verrassing zijn dat er zeker geen metal-invloeden worden genoemd. Gaahl luistert niet veel naar metal. Gaahl luistert vrijwel nooit naar muziek. Hij heeft wel continu muziek in zijn hoofd en neuriet veel. Dit is de andere bandleden zeer zeker niet ontgaan op tour.

De frontman stel de rest van de bandleden voor. Gitarist Lust Kilman (Ole Walaunet) is het langs dienende bandlid. Hij maakte reeds deel uit van de laatste incarnatie van God Seed en schreef het grootste deel van GastiR Ghosts Invited samen met Gaahl. Bassist Eld (Frode Kilvik) kwam erbij toen God Seed overging in Gaahls Wyrd. Hoewel men aanvankelijk enigszins huiverig was vanwege zijn reputatie als feestbeest, bleek de boomlange bassist een aanwinst voor de band. Drummer Spektre (Kevin Kvale) voegde zich bij de band toen bleek dat zijn voorganger Bard Kolstad het gewoonweg veel te druk had vanwege al zijn andere bands. Gaahl voegt verder nog toe dat tweede gitarist Sir er helaas niet meer is (grijnzend) althans, in de band. Hij leeft wel nog, hoor. Met de huidige line-up is GastiR Ghosts Invited opgenomen. Alle bandleden hebben een bijdrage kunnen leveren aan hoe de plaat is uitgevallen. Het viertal is unaniem lovend over producer (en huidige Enslaved drummer) Iver Sandoy. De instrumentalisten vertellen dat zij lange tijd geen flauw idee hadden hoe de vocalen van de plaat zouden uitvallen. Gaahl oefent namelijk niet en probeert niets uit. Pas als hij precies in zijn hoofd hoort hoe een zangpartij hoort uit te vallen, zingt hij hem in. Wanneer hij het in zijn hoofd hoort, kan hij het ook zo zingen.

De band gaat ook nog even in op de tour. Men is ontspannen en heeft veel plezier. Dat moet ook, want daar doen ze het voor. Gaahl houdt het extra spannend voor de band door slechts minuten voor een optreden met een setlist aan te komen. Voor deze tour heeft men een set van een slordige twee en een half uur ingestudeerd, en daaruit kiest hij de set voor elke avond. Zo moet de band wel gefocust blijven. Bovendien, daarom is onze drummer ook zo mager.

En zo eindigt de luistersessie op opgewekte wijze. Gaahl, vaak neergezet als een van de meest gevreesde personen in black metal, oogt ontspannen en grijnst veelvuldig. Eindelijk heb ik een band om me heen met mensen die ik allemaal kan uitstaan. Dat werpt ook zijn vruchten af: de band is gretig, de tour vrijwel overal uitverkocht, en die nieuwe plaat is zeer veelbelovend.

Home
Facebook
Instagram
Season Of Mist

<< vorige volgende >>