Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Alcoholic Nightmares: Tankard – The Noise Records Reissues

Door: Nima

Het Duitse Noise Records is één van de belangrijkste platenmaatschappijen voor metal geweest en is vooral in de jaren 80 en 90 verantwoordelijk geweest voor het uitbrengen van vele albums waarvan vele tegenwoordig als klassiekers gezien worden. In 2001 werd Noise verkocht aan Sanctuary, maar hield op te bestaan toen dat label failliet ging. In 2016 (als ik mij niet vergis) werd de boel alsnog gered toen BMG de boel opkocht. De wederopstanding werd gevierd door het uitbrengen van een reeks “best of” albums van de “Noise-years” van vele nu-klassieke bands zoals o.a. Running Wild, Helloween, Kreator, Kamelot, en Sinner. Nu is BMG ook bezig met het opnieuw uitbrengen van vele van die klassiekers. Eén van de bands die aan het begin van hun carrière spontaan door Noise werd opgepikt het jonge thrash kwintet Tankard, die ongeveer een decennium lang bij Noise onder contract stond en zeven studioalbums via het label uitbracht.

Noise/BGM is nu begonnen Tankard’s discografie die bij Noise is verschenen (en dan heb ik het over de studioreleases) opnieuw uit te brengen, zowel op cd als op vinyl. In november verschenen de jaren tachtig platen, ‘Zombie Attack’, ‘Chemical Invasion’ en ‘The Morning After’. Eind deze maand zijn de andere vier albums aan de beurt. De vinylversies heb ik helaas nog niet gezien, dus dit verslag heeft alleen betrekking op de cd’s. En die verschijnen net zoals de overige heruitgaven in een prachtige digipak, en een speciaal voor deze serie gemaakt boekje waarin zanger Gerre uitgebreid aan het woord komt over de desbetreffende plaat. Erg informatief en leuk om te lezen. Bovendien zijn alle albums opnieuw gemastered. Gelukkig zijn de originele opnames in hun waarde gelaten, en is de sound enkel opgepoetst en gepusht, waardoor het geheel net iets krachtiger overkomt dan voorheen. In tegenstelling tot bijvoorbeeld de Running Wild reissues komen we hier echter geen bonustracks tegen. Niettemin is deze serie dankzij de betere sound en de mooie verpakking toch de moeite waard, en vooral voor de jongere generatie een mooie gelegenheid om deze klassiekers van één van de veteranen van thrash metal in huis te halen. Dus bereid je maar voor op een fikse kater, en ga even mee terug in de tijd.

In 1982 begonnen een aantal tieners een bandje onder de naam Vortex. Als snel bleek dat er een Nederlandse band met dezelfde naam rondliep, dus koos men voor de naam Avenger. Echter dook in dezelfde tijd een Britse band op met die naam, dus moest de band uit Frankfurt opnieuw op zoek naar een andere naam. Hun voorliefde voor feesten, alcohol en bier in het bijzonder leidde tot de naam Tankard. Onder die naam bracht men twee demo’s uit, waaronder de legendarische ‘Alcoholic Metal’ (1985), die rond werd gestuurd ter promoties. Die demo trok de aandacht van Noise Records baas Karl Walterbach, die onder de indruk was van de energie die het jonge kwintet uitstraalde, maar ook hun (gewaagde) humor.

De deal met Noise was snel rond, en de band kreeg de opdracht om hun eerste plaat in Musiclab Studios met producer Harris Johns (die in die tijd verantwoordelijk was voor de meeste Noise producties waaronder Helloween en Grave Digger) op te nemen. De plannen moesten echter worden opgeschoven omdat de tieners nog met hun schoolexamens zaten. In juni 1986 begon men aan de opnames van het debuut ’Zombie Attack’, die in datzelfde jaar levenslicht zag. De plaat trok de aandacht van de nationale en internationale pers en de fans, en de band begon naamsbekendheid op te bouwen. De songs die op het album stonden waren al een aantal jaren oud. De jeugdige enthousiasme en zorgeloze instelling is goed hoorbaar, en vooral de teksten sloegen eigenlijk nergens op. Maar dat was precies de charme die de band bezat en waarmee ze zich enigszins onderscheidden van collegae zoals Sodom, Kreator en Destrution die destijds ook in opkomst waren. Alhoewel de songs over het algemeen vrij basisch waren, kon je niet om de energie de band uitstraalde heen. Alle tien tracks op het album waren sterk en de plaat was een pure thrash explosie van een kleine 37 minuten. Meer dan dertig jaar na dato heeft de plaat niks aan haar kracht en charme verloren en is nog altijd relevant. Songs zoals het titelnummer, ‘Maniac Forces’ en uiteraard het geniale, ietwat punky party song ‘(Empty) Tankard’ worden vandaag de dag nog altijd live gespeeld. Jammer alleen dat deze heruitgave geen extra songs bevat. Er is immers genoeg ruimte over op de CD om de een aantal songs van de eerste twee demo’s er aan toe te voegen.



Alhoewel ‘Zombie Attack’ een groot succes was en ca. 10.000 exemplaren verkocht, vond Noise de verkoopcijfers tegenvallen. Echter had Tankard een goede naam en reputatie opgebouwd. Er werd een groter budget en meer studiotijd beschikbaar gesteld voor de tweede plaat ’Chemical Invasion’ die eind 1987 verscheen. Zoals gezegd was het materiaal op ‘Zombie Attack’ vrij oud. Op ‘Chemical Invasion’ ging de band op dezelfde muzikale voet verder, maar had duidelijk vooruitgang geboekt en klonk frisser. Bovendien klonken de teksten een stuk meer volwassen en greep men ook serieuzere thema’s aan. Gelukkig waren ze hun gevoel voor humor ook niet kwijt, al viel de tekst van ‘Farewell To A Slut’ niet bij iedereen even goed. Daarnaast had de band met ‘Chemical Invasion’ hun alcoholimago nog verder bevestigd; iets waar ze – na enkele mislukte pogingen – nooit weer van afgekomen zijn. Over de muziek viel en valt echter niks te zeggen, want de plaat had de kwaliteit om met de grote jongens mee te doen. Vooral met het lange instrumentale ‘For A Thousand Beers’ bewees de band veel meer in huis te hebben dan de meeste dachten. Het album sloeg dan ook goed aan en verkocht drie keer zoveel als diens voorganger. Tankard was nu definitief gearriveerd.



Met het enorm succes van ‘Chemical Invasion’ stond de band nu onder druk om die plaat te overtreffen. En dat is ze met ’The Morning After’, die in 1988 uitkwam ook absoluut gelukt. Alhoewel men wederom niet was afgeweken van hun sound en stijl, was het materiaal opvallend sneller en zwaarder dan wat men tot dan toe had gedaan. Ook Gerre’s zang was agressiever en alles bij elkaar liet men een nog sterkere kant van zich horen. Tankard was nu een gevestigde naam in de scene. Van deze eerste reeks heruitgaven is ‘The Morning After’ de enige die als “deluxe editie” verschijnt met een bonus-CD: de ‘Alien’ EP, die in 1989 als tussendoortje verscheen. De EP bevatte vier nieuwe songs, waaronder de enige satanische song in de band’s geschiedenis ‘666 Packs’ (als antwoord op de opkomende black metal stroming) en een nieuwe versie van ‘(Empty) Tankard’. Op de cover was trouwens de groene alien geïntroduceerd, die tot op de dag van vandaag regelmatig als de band’s mascotte opduikt.

Tankard
Noise Records
BMG

<< vorige volgende >>