Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Beroemde Headbangers: Frank van de Goot

Door: Ramon

Vorig jaar zond omroep WNL het programma 'Doden Liegen Niet' uit. In dit programma onderzoekt de excentrieke forensisch patholoog Frank van de Goot stilliggende zaken waarbij er twijfel bestaat over de aard van het overlijden. En wat schetst onze verbazing? Deze autoriteit in zijn vakgebied conformeert zich niet aan dresscodes en is buiten zijn werk te zien in een lange lederen jas en met shirts van onder meer Cradle Of Filth. Uiteraard gaan we het zowel over zijn zeer interessante werk en zijn passie voor harde muziek hebben, maar er is nog een factor die we met hem moeten bespreken. De hoogbegaafde Van de Goot is namelijk uitermate trots op het feit dat hij autistisch is. Immers, zonder autisme kan hij onmogelijk met droge ogen zijn werk uitvoeren. Maar in plaats van afschuw, medelijden, walging of andere volkomen natuurlijke reacties, vindt hij iedere casus die hij behandelt eenvoudigweg leuk. Mochten er dus onderwerpen zijn die je meer of minder aanspreken in deze drietrapsraket, dan hebben we het interview in deze drie hoofdonderwerpen onderverdeeld voor je. Maar voor uw reporter van dienst werd het een onvergetelijk uurtje in 's mans thuisplaat Baarn. We hebben het interview dus vrijwel integraal voor je verwoord, omdat alles wat hij zegt nu eenmaal de moeite van het vermelden is. Dus een man, bekend van televisie, die als één van de vijf mensen zichzelf... Daar kan ik wel wat mee.

band imageWelkom bij Lords of Metal, eerst even voor diegenen die een Wikipedia-fetisj hebben, wanneer ben je geboren
Ik ben van zevenentwintig zes zevenenzestig.

Ok, dan ben je nu dus vijftig jaar oud?
Ik ben inderdaad dit jaar vijftig geworden, dat gaat allemaal vanzelf.

Mooi, ik neem het gesprek op, dus alles wat je zegt kan in theorie tegen je gebruikt worden.
Daar trek ik me over het algemeen niet zo heel erg veel van aan. En dat weten mensen om me heen ook wel (lacht).

In een warm nest geboren?
Ja, ik heb net een maand geleden mijn moedertje-moedertje naar het graf gedragen. Ik heb er alleen maar goede herinneringen aan. Ze was 93 jaar. Ik ben hier, in het Gooi, niet geboren, wel getogen. Ik heb hier zo'n beetje mijn hele leven gewoond. Daarnaast ook nog in Frankfurt, Essen, Groesbeek, Hoogeveen en Amsterdam. Maar Baarnaars keren terug, naar het groene graf. Dat noemen we zo omdat veel Amsterdammers hier naartoe gaan om de laatste jaren van hun leven tussen de bossen door te brengen.

Frankfurt, dan ken je het beursgebouw daar natuurlijk ook wel, of niet?
Ja, inclusief een alleraardigste meneer die daar van één van de hoogste verdiepingen van het gebouw afgesprongen is. Daarbij, het beursgebouw wordt namelijk steeds breder, is hij een aantal keren gestuiterd langs de wand en voor de tijd dat hij goed en wel op de grond was, was zijn continuïteit verbroken. Dus dan heb je het probleem dat die hele buitenkant van het gebouw onder zit. Nou, ga dát maar eens schoonmaken. Maar daar in Frankfurt heb ik dus Rechtsmedicin gestudeerd aan de Johan Wolfgang Goethe Universiteit, daar heb ik dik een jaar meegedraaid op de opleiding voor forensische pathologie. Om de één of andere reden ben ik heel sterk Duits georiënteerd, dat is heel grappig. Ik heb nooit Duits op school gehad, maar ik kan het op professioneel niveau lezen, schrijven en spreken, maar ik was al van school gestuurd voordat ik Duits begon te krijgen. Maar ik kan mezelf overeind houden in een rechtbank in Duitsland als het moet.

Je hebt het vaak over je autisme, wat natuurlijk veel meer een appèl doet op de feiten dan op de emoties, als ik generaliseer, dan spreekt dat de Duitse ethos ook wat meer aan.
Misschien wel, ja. Maar dit is me gewoon aan komen waaien, lijkt.

Dat geldt bepaald niet voor je werk. Ik bedoel, je moet toch wat te klooien hebben, zou Herman Finkers zeggen, maar dit werk komt je per saldo toch niet aanwaaien.
Nee, daar is wel wat studie aan voorafgegaan. Maar de grote vraag is 'ben ik zo geworden, zo op de feiten, door het werk wat ik doe, of was ik zo en is dit zo'n beetje het enige werk waar ik in terecht kan?" En ik denk het laatste.

Denk je dat, of weet je dat? Tegen mij mag je eerlijk zijn.
Ik denk vrijwel zeker het laatste. Het gemak waarmee ik met de materie omga en de lol die ik er in heb, ik vind het gewoon leuk. Heel veel mensen vragen zich af hoe ik dit in vredesnaam nou leuk kan vinden. Nou gewoon, omdat het ook leuk is.

Maar, ik neem aan dat jij toch ook wel tegen dingen aanloopt waarvan je denkt "GATVERDAMME", of niet?
Nee, nooit.

Dus dan is het alleen maar interessant?
Nee, het is LEUK! Het zijn puzzels en mensen zeggen me altijd dat ik niet moet zeggen dat ik het leuk vind, want dat klinkt naar, maar als ik het niet leuk vond, deed ik het niet. Zo simpel. Onlangs had iemand drie weken dood thuis gelegen. Ok, die ziet er niet uit. Maar de doden kiezen er niet voor om zo te worden, maar die worden zo. Ik ga ervan uit dat de personen in kwestie graag wat vragen beantwoord willen zien. Daar moet je dan niet bij gaan staan op een manier van "ooooh, wat ben JIJ vies, zeg!", dat kan niet.

Nee, dat niet, maar poep, pies, bloed, kots, sperma, net een Cannibal Corspe liedje: het komt allemaal voorbij...
Nou, ik kan je vertellen dat de levenden vaak viezer zijn dan de doden. Die kiezen er niet voor om zo te worden. En bovendien, de levenden liegen tegen je en de doden vertellen de waarheid.

Wat dan weer herleidt naar je programma, waar we het zo nog over gaan hebben. Laten we dat nu doen, er komt een tweede reeks aan, toch?
Ja, de eerste aflevering is opgenomen, die is nu klaar. WNL is bere-enthousiast. Aflevering 2, 3 en 4 zijn nu in de maak. MAS Media maakt het en WNL heeft de eerste reeks gekocht en uitgezonden en wilden dolgraag weer een reeks hebben. De uitzendingen van vorig jaar worden ook alweer herhaald. Televisie maken is leuk om te doen, maar anderzijds schrik je je ook helemaal kapot. Het is niet te geloven hoeveel mensen vragen om zaken te heropenen. Laat ik jou eens een vraag stellen: hoeveel mensen sterven er per jaar in Nederland? Je mag er tien naast zitten?

Pfoeh, mag ik er ook 10.000 naast zitten? Ik heb geen idee, 300.000?
Ai, dan zou binnenkort wel heel rustig op de A1 worden. Nee, de helft. Van die 150.000, zijn er maar liefst 285 in eer en glorie in aanmerking gekomen voor forensisch onderzoek, inclusief steek- en schietpartijen en mensen zonder hoofd. Dus dat is niets. Van die 150.000 is maar van 3.000 mensen onderzocht door een arts om te kijken wat de doodsoorzaak was. Maar de natuurlijke dood, die meestal genoteerd wordt, kun je aan de buitenkant helemaal niet zien. Je moet iemand openmaken om de exacte doodsoorzaak vast te stellen. Er zijn minder dan 3.000 lijkopeningen op jaarbasis, dus van ruim 98% weten we eigenlijk niet waaraan ze zijn doodgegaan. En desondanks mag jij in de media leren dat hart- en vaatziekten doodsoorzaak nummer één is in Nederland.

Dus artsen schrijven dat op om de kalmte bij families te bewaren?
De wet verplicht de arts een natuurlijke doodsoorzaak in te vullen, die hij in de meeste gevallen helemaal niet kan weten. Dat deel van de wet op lijkbezorging is niets anders dan een wettelijke verplichting tot het plegen van meineed. Je weet dat je het niet kan zien en toch ben je wettelijk verplicht iets op te schrijven.

Dat is me nogal een quote, meneer Van de Goot.
Dat mag je opschrijven, met een grote streek eronder en mijn handtekening erbij.



Hier kun je je ook echt kwaad om maken, hè?
Ja, hier wil ik me hard voor maken. De leden van de Commissie Adema zijn hier ook mee bezig, die hebben onlangs een advies uitgebracht aan het Ministerie van Volksgezondheid over hoe met deze materie om te gaan. Het onderwerp "doodsoorzaak" hinkt tussen Justitie en Volksgezondheid in. En ze wijzen naar elkaar, omdat er toch teveel raakvlak met de ander is. Doodsoorzaak als onderwerp hoort natuurlijk helemaal niet thuis bij Justitie.

Want die zijn daar geen experts in?
Nee precies, maar het zit er wel. Het probleem waar je mee zit, als iemand twintig keer door zijn hoofd geschoten is, BORING, en je komt voor obductie, dan is het voor Justitie niet van belang of die persoon toevallig ook een rare hartafwijking heeft. Maar voor nabestaanden wel. Dat kan consequenties hebben voor nabestaanden, aangezien sommige hartafwijkingen erfelijk zijn. Dus dan is er een geneeskundig belang. En als Justitie het lichaam opeist, wordt het medisch belang met voeten getreden voor Justitie. Als je het lichaam dan tóch openmaakt, kijk dan naar alles. Als je bij Volksgezondheid kijkt heeft niemand intoxicatie als doodsoorzaak, want dat is een niet-natuurlijke dood en dat hoort niet bij Volksgezondheid thuis. En als je bij Justitie kijkt, heeft NIEMAND een aangeboren hartafwijking. Dat is niet van belang, want hij is namelijk doodgeschoten. Dat is hun interesse.

Even advocaat van de duivel spelen dan...
In dat geval, "onschuldig"! (lacht)

Altijd, maar even verder denken, wanneer er dan uit één van beider belangen een verkeerde constatering wordt gedaan, of een constatering wegens gebrek aan belang genegeerd wordt, dan kan dat verstrekkende gevolgen hebben in verzekeringskwesties, of niet?
Ja! Dit heb ik een paar weken terug meegemaakt. Een vent, depressief als een deur, lange weg en hij rijdt, zonder gordel om, tegen een boom aan. Conclusie: die heeft zelfmoord gepleegd. De familie heeft op eigen kosten een obductie aangevraagd, aangezien ze op dat moment geen reden zagen dat de man in kwestie dusdanig in zijn depressie zat dat hij zelfmoord zou plegen. Die man bleek een kolossale hersentumor te hebben. Die man is onwel geworden en tegen een boom gereden. De verzekering keert niet uit, de doodsoorzaak is vastgesteld op zelfmoord en dat wordt niet meer terug gedraaid. Justitie zegt dat het zelfmoord is. Ik toon aan dat die stelling wel eens op de schop zou kunnen, maar de verzekering wil daar niet aan en volgt Justitie. Bij zelfmoord keren ze niet uit, dus dat heeft gigantische gevolgen voor de nabestaanden, niet alleen financieel. En Justitie verdomd het een naam die ze er eenmaal aan hebben gegeven aan te passen.

band imageAUTISME

Je bent heel open over het feit dat je autistisch bent. Als er iets niet bij autisme hoort, dan is het empathie.
Nee, dat klopt. Maar autisme beslaat een gigantisch spectrum. Invaliderende autisten, die kunnen geen rem op de input vinden en dan word je helemaal gek. Autisten gaan vaak niet goed mee op het sociale vlak. Daar gaat het mis. Ik ben lid van de vereniging... stichting, nee, volgens mij is het een vereniging, MENZA, de club van hoogbegaafden. Leuke mensen, maar een deel ervan komt niks uit hun handen, omdat ze zichzelf in de weg zitten.

Intelligente mensen blijven over alles twijfelen, en dus ook over zichzelf, waar domme mensen vaak juist weer te zelfverzekerd zijn, zeggen ze wel eens, toch?
Hahahaha, precies ja. Dat is zo. Een oud leraar, een ras-autist, jonkheer doctor ingenieur L.X. van den Brandeler, die man had geloof ik een dubbel doctoraat in wis- en natuurkunde, maar die heeft welgeteld veertien dagen les gegeven op een school. Hij kon geen orde houden, is thuis komen te zitten, is 74 jaar geworden en heeft zijn dagen gesleten met het oplossen van puzzels in zijn woonkamer. Dan heb je een GENIAAL brein en dan past het nergens in de wereld. Zo enorm zonde.

Wil je aandacht vragen voor autisme, dat je het zo prominent op jezelf plakt?
Ja, in de huidige tijd heb je alfa's en bèta's, wat ik één van de grootste schofferingen van de menselijke variëteit vind. Je wordt dan een bepaalde kant uitgestuurd, terwijl er een enorm spectrum tussen zit. Als je gewoon kijkt naar wat mensen kunnen, er is een legioen aan supertalenten dat ten onder gaat aan dat systeem.

Het systeem verlangt algemene mensen, is het niet? Kinderen moeten door onzin heen worstelen, waar ze helemaal niets mee willen
Hahahaha, ja. Wat dacht je van geneeskunde, terwijl je al weet dat je de pathologie-kant op wilt. Sodeknetter, wat een ballast. Het aantal keren dat ik te horen heb gekregen dat ik niet zo goed was met gevoelsreflectie en empathie... dan zit er een oefenpatiënt tegenover je, iemand die een ziektebeeld heeft ingestudeerd en dan krijg IK als commentaar dat ik niet in kon schatten hoe hij zich voelde. "Nee, je voelt namelijk ook niks, LUL! Je zit hier een beetje een rol te spelen". (buldert)

Ik zie overigens als je in een bepaalde houding zit enige gelijkenis met Thom Hoffman, waarbij zijn geniale en licht autistische personage Dokter Tinus zich ook gelijk aandient.
Ik heb er van gehoord, maar ik ken het niet.

Ik zie echter een stuk meer empathie bij jou dan ik bij iemand met autisme verwacht en je reflecteert ook op hoe informatie bij mij binnenkomt.
Ik heb natuurlijk wel dingen geleerd in de loop der jaren.

Ik heb ook wel eens een artikel gelezen waarin stond dat 10% van alle topmanagers psychopaat zou zijn.
Ik denk dat als je CEO van een groot bedrijf zou zijn, dan moet je een bepaalde mate van psychopathie hebben, dat kan niet anders. De beslissingen die je dan moet nemen, soms gewoon 5.000 man staan ermee op straat, ik zou het niet willen. Maar ook zei kunnen vaak heel charmant over komen, maar ook dat is aangeleerd.

Ja, precies. Daar doelde ik op. Even terug naar je levenspad, in welke klas werd je van de MAVO gestuurd?
De tweede. Ik kwam bij het opruimen van het huis van mijn moedertje-moedertje zelfs nog de ontslagbrief tegen. Ik was bepaald niet voorbeeldig, eerder recalcitrant. Ik verveelde me eigenlijk gewoon dood. En dat uitte zich in handel in illegaal vuurwerk, aanverwante dingen en ik maakte ze ook wel zelf. Ik haalde nooit voldoendes voor scheikunde, maar ik wist alles van droge redox. Toen kon je in de apotheek in Soest nog kaliumnitraat kopen en zelf iets bouwen en weer doorverkopen. Totdat ik de wijkagent over de vloer kreeg die kwam mededelen dat het toch minder op prijs werd gesteld. Ik had eigenlijk dertig jaar geleden al moeten ontploffen.

Maar, op die leeftijd had je natuurlijk volledig het idee dat je het volledig beheerste?
Ja, maar dat had ik altijd. Overmoed heb je zelf nooit in de gaten.

Maar toch, van twee MAVO afgetrapt worden naar forensisch patholoog worden, dan moet er toch ergens een keer een beslissing genomen zijn waardoor je die weg ging bewandelen. Dat het überhaupt kon.
Ja, dat is op de LTS gebeurd, in Amersfoort. Daar voerde ik OOK geen flikker uit. Toen waren er drie momenten. Ik dreigde te blijven zetten in 3 LTS. Het enige dat mij nog kon redden was een 10 voor materialen en gereedschappen. Dus dat MOEST echt en ik haalde die 10. Mijn leraar schold me een partij verrot dat ik het dus wel kon en nooit deed. Na veel te vaak spijbelen was er een meneer, meneer Anton Bieman (ik hoop dat hij nog leeft), die had een manier van onderwijs die nu verboden zou zijn, ik voel het nog steeds, maar het werkte wel (lacht). Die man, die bleek een enorme autist. Een man die aan het einde van de dag met zijn vingers alle ruitjes controleerde of ze er nog in zaten. Dan trok hij zijn jas aan en deed het nog een keer.

Dat is OCD zeggen ze in het Engels, dwangstoornis in het Nederlands, is dat dan gerelateerd aan autisme?
JA, absoluut! Ik zag dat een aantal keren en toen dacht ik bij hem "hé, jij bent ook een beetje raar". Toen kreeg ik op een gegeven moment het idee om forensische pathologie te gaan doen, toen heette het nog gewoon pathologie. Dat leek me leuk en dat vertelde ik aan mijn klassenleraar, meneer Den Hollander, dat ik dat wilde gaan doen. Hij verklaarde "je bent hartstikke gek, dan ben je nog tenminste 25 jaar bezig"... het werden er 22. Dan heb je het doel voor ogen en ik ging zonder vertraging door, BAM! Middelbare laboratoriumschool, hogere laboratoriumschool, buitenland gewerkt, geneeskunde ingeloot, coschappen gelopen, pathologie in één keer doorgedenderd, forensische pathologie.

Hoe aardde je tussen die mensen? Ik bedoel, je bent met deze omgeving vast wel wat kakineus gedrag gewend, maar dan zit je er ineens wel echt middenin.
In de geneeskunde? Ik was altijd een beetje de vreemde eend. Ik heb een tijdje in de media de term "heel vreemde man" gekregen. En dat koester ik ook, als geuzennaam. Ik vind het ook gewoon leuk om een beetje vreemd te zijn. Het interesseert me geen ene lor wat mensen van me vinden of over me zeggen. Mijn vader was heel Bijbelvast en citeerde daar ook dikwijls uit over goed en kwaad. Je weet van jezelf wel of datgene wat je doet goed is of niet. Ik heb de kerk inmiddels grotendeels verlaten, maar ik ben wel lid van de Nederlands Hervormde Kerk. Ik waardeer het maatschappelijk aspect en wat minder het religieuze aspect. Het verschil tussen goed en kwaad is natuurlijk zeer dubieus. Als je nou een opperpriester was bij de Inca's, ben je dan een moordenaar? Nee, want datgene wat de persoon in kwestie deed was in zijn ogen goed. Dat moest gebeuren.

Waren de nazi's dan moordenaars?
Ik denk dat IEDERE nazi in beginsel wist dat hetgeen wat hij deed niet deugde. De heer A.H. wist ABSOLUUT bij zichzelf dat het niet goed was. En als je met dat besef toch datgene doet, dan verdien je de categorie doodzonde. Iedereen begaat zondes, dat is helemaal niet erg, daar zijn we mensen voor. Dan heb je hoofdzondes, die zijn stout. Daar moet je voor zitten, maar willens en wetens iets heel naars doen ten koste van anderen, een aantal kopstukken van de nazi's vallen absoluut in de zwaarste categorie, van doodzonde.

Dat is dan weer een heel ander gesprek.
Himmlers hersens heten Heydrich. Gisteren was trouwens een documentaire op tv over Scientology. Dat is geschreven door L. Ron Hubbard, ik denk niet dat die man ooit gewild zou hebben dat de huidige vorm uit zijn werk voort zou komen. Er is een aantal mensen met briljante geesten die precies weten hoe ze zoiets aan moeten wenden en je kan het er mee eens zijn of niet, maar om van zo'n idee zo'n organisatie neer te zetten, chapeau, hahahahaha. Je kan wel zeggen dat ze niet goed bij hun hoofd zijn, nee, maar het staat er wel en het werkt. Dus noem ze alsjeblieft niet dom of zo, hahaha.

Vind jij psychologie dan interessant?
Nee! Nou ja, ik vind psychologie en psychiatrie fantastisch, maar ik kan mijzelf niet vinden in een tekstuele beschrijving van hoe ik zelf zou moeten functioneren. Daarvoor ben ik van mezelf te chaotisch. "Als mensen dat doen, dan doen ze dat". Nee, nee, nee, er is een kleine populatie die onder bepaalde omstandigheden op een bepaalde manier KUNNEN reageren, maar als je iets verandert, kan het weer een andere kant op gaan. Daar komt dat autistiforme spectrum weer naar boven toe, je kan je niet focussen op één punt, je ziet alle randvoorwaarden erbij.



MUZIEK

We gingen het ook nog over muziek hebben! Dank voor je openheid tot dusver. Hardrock, heavy metal, maar met name gothic, heb ik van tevoren opgeschreven bij je.
Iedereen van mijn leeftijd is begonnen met metal. In die tijd bestond gothic simpelweg nog niet. Er was in die tijd eigenlijk niets, de metalscene bestond nog amper.

En dan hebben we het over?
Zeg maar mid-jaren zeventig. Je had de welbekende bands...

Deep Purple of zo?
Als je Deep Purple nu beluisterd, dan viel dat allemaal wel mee. Je had Black Sabbath, dat kende ik toen overigens nog niet, maar het deed zijn werk al wel, als invloed op bands. Op de MAVO hoorde ik het welbekende nummer 'I Was Made For Loving You', van Kiss.

Het meest gehate nummer door Kiss fans.
Ja, dat geloof ik onmiddellijk. Ik snap ook direct waarom. Het is een ongelooflijk stom nummer. Maar de outfits boeiden mij, met name die van Gene Simmons.

He chose to be the villain.
Ja, exact. Dat was voor mij toen spannend. Anders. Ik heb toen van mijn zakgeld 'Destroyer' gekocht. En dat vond ik wel leuk. Maar ik was er duidelijk nog niet. Ik had weer wat gespaard en wilde die live LP ('Alive II', R-LoM) kopen. Maar daarnaast stond een hele stomme plaat naast en die heette 'Giants Of Steel'. En daar stond een meneer op (Lips, van Anvil), die, ik heb hem gisteren nog in handen gehad, zo in een tandpastareclame zou kunnen (doet de pose op de hoes na). Leren halsbandje met van die punten, dat soort werk. Dat was een verzamel LP, daar stond een aantal nummers op en met name Mercyful Fate en Accept vielen op. Mercyful Fate kwam heel stoer over, met die kruizen en zo, terwijl Accept er op stond als een stel idioten die ergens in een kelder rond renden. Ik vond het nummer 'Curse Of the Pharaohs' waardeloos en achteraf heb ik dat automatisch laten afhangen van dat waardeloze plaatje dat van hen erbij zat. 'Fast As A Shark' vond ik wel fantastisch. Later heb ik tóch een keer van Mercyful Fate 'Melissa' en '(Don't Break) The Oath' gekocht. ZO! Dat vond ik heel leuk. En via Mercyful Fate rolde ik door naar Venom en dat was een hele andere categorie leuk. Daar begon écht wat mee.

Dames en heren, dit is het historische moment waarop uw verslaggever van dienst en Frank van de Groot vrienden worden. Gaaf man, herkenbaar ook!
Ja, met een bulldozer door een rioolpijp, fantastisch. En tijdens Venom kwam Slayer om de hoek kijken. Die interesse maakte al snel plaats toen ik de band Celtic Frost (Frank en ik hebben vooraf een gesprek dat de Selten nooit bestaan hebben en dat de enige juiste uitspraak dus "keltic" moet zijn) leerde kennen. En ik vond eigenlijk van alles en nog wat leuk. Kreator vond ik bijvoorbeeld ook waanzinnig. Maar echt nieuwe ontwikkelingen volgde ik niet meer. Ik ging wel naar concerten. En toen hoorde ik Nightwish, nog met die zangeres Tarja Turunen. En dat wakkerde wel iets nieuws aan. Ik denk dat het inmiddels alweer zo'n twintig jaar geleden was. Maar ik ben toen voor het eerst naar een gothic party geweest.

Mannen in leren jurken en andere extravagante kledij: vond je dat raar, of juist interessant?
Nou die wereld hangt dus tegen de fetisj aan. En dat was ook weer iets nieuws. Het was een beetje raar, heel erg vrij en via die scene kwam ik terecht bij dingen als Dimmu Borgir en Cradle Of Filth. Zo zeg, dat vond ik écht heel leuk. En daar is opnieuw iets begonnen en mijn oude metalachtergrond kreeg daarmee ineens nieuwe gestalte. Ik ben vorig jaar naar Graspop geweest. Dimmu Borgir speelde er toevallig ook. Ik kan al die verschillende stromingen niet uit elkaar houden, maar dat maakt me ook niet uit. Niemand kan dat volgens mij. Hoe zou jij Dimmu Borgir noemen?

Ik zou kiezen voor symfonische blackmetal.
Prima, geweldig. Heerlijk.

Vind je ze niets iets te gemaakt, teveel bedacht?
Misschien wel, maar ik vind hard ZO lekker in de auto. Ik ben op "normale" festivals geweest en je loopt ALTIJD met ogen in je achterhoofd. Diefstal, vechtpartijen, noem het maar op. Er heerst een bepaalde geladen sfeer. Als je bij Graspop rondloopt, of bij Wacken, jongen, er gebeurt nooit wat. Dat vind ik leuk aan de scene, althans dat deel wat ik kan overzien. Alles wat daar rond loopt ziet eruit alsof ze je op kunnen (en willen) vreten, maar het is altijd gewoon reuze leuk. Ja, je wordt modderig, dat hoort erbij. Niemand doet moeilijk. Gothic is nog bijzonderder, daar ligt echt geen snippertje op de grond.

band imageDat is ook één van de redenen dat ik jou nu interview. Er bestaat een clichébeeld van de metalfan, wat we voor de buitenwereld met liefde en plezier in stand houden. Maar er zijn ook mensen die niet aan dat prototype voldoen en veel mensen uit de scene kunnen maatschappelijk behoorlijk ver komen. Wat overigens bij concerten en festivals niet ter zake doet, maar ik vind het vooral leuk om aan de buitenwereld te laten zien wie ook deel uitmaken van onze scene, met deze rubriek
Ja precies, wat iemand in zijn vrije tijd doet en luistert, dat moet ie toch helemaal zelf weten?

Maar jij brengt het in je programma wel nadrukkelijk naar buiten, waarom is dat?
Omdat ik zo ben. En dat kan ik wel voor me houden, maar dit ben ik. Klaar. Ik heb alleen maar zwart. En wat rood misschien. Waarom zou ik daar moeilijk over doen.

Je bent niet bang die gothic patholoog te worden?
Nee, dat ben ik toch ook? Ik hang een heel klein beetje tegen de wicca aan. Ik ga er van uit dat alles wat je doet in drievoud bij je terug komt. Als je iets naars doet, dat komt in drievoud terug, maar ook als je iets goeds doet. Datgene wat ik doe, ik ben er van mezelf van overtuigd dat het goed is. En dat anderen daar iets van vinden, no way dat ik me daar iets van aantrek, laat staan dat ik me er op aanpas en in een pak ga lopen omdat het verwacht wordt. No way.

Je gaat dus naar festivals, als je tijd hebt?
Ja, ik maak er ieder jaar tijd voor om festivals met collega Marco Schreurs, medisch immunoloog bij het Erasmus, te bezoeken. Marco is een kopstuk in zijn vak. Die zit zwaar in die wereld, maar als je die bij Keulen op Amfi ziet, of bij Melaluna bij Hannover ziet, herken je hem niet terug. We wilden ook naar Wacken, maar als je nu kaarten wilt, kun je volgens mij pas in 2030 terecht. Mijn vriendin Susan, dat is ook een patholoog. Die gaat vaker naar Wacken. Als je die aan ziet komen rijden, dan zie je haar kleine blauwe autootje stuiteren, en als ze uitstapt komt daar een uitermate beschaafde patholoog uitstappen.

Zoals het heurt?
Zoals het heurt ja (lacht). Wat dat betreft, het zit bij veel mensen. En je kan je afvragen wat er dan zo leuk is aan metal.

Wat is er leuk aan metal?
Ik vind het heerlijk om te horen. Maar wat het precies is, geen idee?

Ik doe een poging. Is het de energie, het onderscheidende, het duistere?...
Ik kan je garanderen dat als jij op een effectenbeurs gaat kijken, dat daar vele malen duisterdere geesten rondlopen dan bij metalconcerten. In keurige pakken. Wat wel een aardig verhaal is, ik werd een aantal jaren geleden naar Aruba gehaald om onderzoek te doen naar de vermissing van een Amerikaanse tiener. Laten we haar naam niet noemen, maar het heeft voldoende media-aandacht gehad, dan weet je genoeg. We werkten samen met een paar leden van de Federals, die waren ook op zoek. Dus ik liep daar in mijn lange leren jas over het strand, in mijn legerschoenen. Zoals ik ben. En toen werd ik aangesproken door de Amerikaanse agenten, die vertelden dat ze bij de FBI hadden geleerd om onopvallend hun werk te doen. Ik dus gewoon in mijn lange leren jas... GEEN HOND lette op mij. Toen kwamen die gasten aan met een bermudashirt, korte broek, helemaal zoals het hoort. Ze hadden nog net geen grote neonpijl met "FBI agent" bij zich (lacht keihard). Als je gewoon bent wie je bent, dan ben je op je gemak. Het geforceerde straalde er bij hen aan alle kanten vanaf.

Dat droeg je gewoon in de volle zon?
Je moet er wat voor over hebben. Ik heb één keer wel een inschattingsfout gemaakt. Ik heb op Meraluna een latex outfit aangedaan in de volle zon. Doe dat niet (lacht)! Dat is echt heel zwaar. Het verteert onder je ogen, de warmte gaat nergens heen, je kookt in je pak.

Is het de factor erotiek die je aanspreekt?
Het is weer hetzelfde. Het is een andere wereld en het is heel erg open en vooral eerlijk. Mensen stellen zich kwetsbaar op en je hebt mensen die daar geen misbruik van maken. En dat is een hele bijzondere combinatie. Het hele erotische aspect interesseert me geen ene lor. Het is die openheid. In mijn tak van sport ga ik er altijd van uit dat iedereen alles tegen me liegt. En daar word je best moe van, die achterdocht. En op zo'n festival is geen hond geïnteresseerd in je of wat je doet, alles is prima. Je bent anoniem en toch in een hele veilige omgeving. En datzelfde heb ik in de metalscene. Het is één wilde bende. Pogoën is hartstikke leuk en er overkomt je niets. Ja, je zit onder de blauwe plekken.

Je bent er dus een paar jaar tussenuit geweest, ben je dat nu weer aan het inhalen?
Nou, het zat er altijd wel. Ik ben op een gegeven moment een jaar of vijf, zes naar geen enkel concert meer geweest. Dan zit je in de geneeskundestudie, je bent met duizend dingen tegelijk bezig en dan loop je met je heavy T-shirts rond en je draait thuis wel eens wat. Totdat je een collega tegenkomt waar je wat mee kan delen en die je meeneemt. En dan is het weer te gek. En dat was toen Nightwish. In december komt Arch Enemy, met de enige vrouwelijk grunter die ik ken, daar ga ik zeker heen.

Dan let je niet heel erg op, want dat is tegenwoordig eerder regel dan uitzondering.
Ok, dat kan kloppen hoor.

In het begin van de jaren negentig hadden we Corinne van Acrostichon al en Rachel van Occult, maar de laatste jaren heeft het een enorme vlucht genomen, maar Arch Enemy is wel heel groot.
Daar ga ik dus heen. Eind november ga ik naar Marylin Manson. Ik heb hem vaak gezien, maar ik moet bekennen dat hij plichtmatig overkomt live de laatste jaren. Maar ik ga zeker. Het blijft gewoon leuk.

Nou, super man. Je zit er dus weer helemaal in?
Absoluut.

En dan nog even over dieren

Mooi, dan wil ik het tot slot nog even over je laatste passie hebben. Je doet vrijwilligerswerk, pathologie van dode dieren, wat wil je daar over kwijt?
Er staat in de wet iets over dierenmishandeling. En daarin staat wat over de intrinsieke en extrinsieke waarde, wat dus gewoon financieel betekent. Een dier heeft een bepaalde economische waarde. Een dier heeft ook een gevoelswaarde. In de wet staat dat als je één van deze waarden beschadigd, dan staat daar een bepaalde straf op. Nu ben ik een gigantische autist en ik kan het niet uitstaan dat de wet niet wordt nageleefd. Dan heb je dus een hond die in tweeën is gezaagd en dan zegt het OM dat ze niet tot vervolging overgaan, omdat het te duur is. Of je schaft die wet af, of je doet er wat mee. De willekeur van er de ene keer wel iets mee doen en de andere keer niet, dat is in zwaar conflict met mijn autistenbrein.

Word je dan boos om het onrecht, of omdat de regels niet worden nageleefd?
Dat laatste. Acht jaar geleden was op een kinderboerderij een geit in tweeën gesneden en met de darmen het woord "leuk" geschreven. Die gast is opgepakt en die had de maatschappij veel meer schade kunnen berokkenen. Dat was een categorietje "extreme weirdo". De volgende stap was... Vul zelf maar in. Toen ben ik me een beetje in die wereld gaan verdiepen en al heel snel merkte ik dat niemand daar iets mee wilde. Een jaar of vijf, zes geleden werd ik benaderd door Monique Verkerk, een dierenarts, die wilde dat ook oppakken. Ik vergeet het nooit. Ik eet niet zo heel veel vlees, en als ik vlees eet eigenlijk altijd biologisch. Maar die dag niet, ik vergeet het nooit, ik zat bij de McDonalds in Zaandam, met uitzicht op een hamburger en dan heb je het met iemand over dierenmishandeling (lacht hard). Maar Monique wilde dat heel graag en was ook goed in het organiseren daarvan en we hebben dat opgepakt. Vier jaar geleden hebben we de Stichting Forensisch Dierenonderzoek opgericht. We doen intussen iets van 200 zaken per jaar. Van alles. Mishandelde katten, verwaarloosde dieren, noem het maar op.

Schrijf maar op dat helaas een deel van de mensen die een Steffordshire Terrier hebben ook een heel klein penisje hebben. Het is een hond met een naam, Het is daarom helaas ook een van de meest mishandelde hondensoorten en meest achtergelaten hond in het asiel. Schatten van honden, maar ze hebben het uiterlijk van een vechthond. Ik heb wel eens een geval gehad van een Steffordshire Terrier die gebruikt werd als oefenhond voor hondengevechten. Dan zagen ze zijn tanden af, zodat hij de vechthond niet kan verwonden en die andere honden mogen dan oefenen. Dan zit je dus tegen de internationale misdaad en goksyndicaten aan. En daar komt mijn tak van sport weer binnen. Ik heb nu dusdanig veel van dit soort zaken gedaan, dat ik mij regelmatig al heb afgevraagd of ik de humane kant nog wel wil aanhouden.

Echt waar, je verdient er toch bijna niets aan?
Geld interesseert me geen ene lor. Ik werk in een ziekenhuis, daarmee betaal ik mijn rekeningen goed, ik kan naar festivals en ik kan mijn spulletjes betalen. Waarom zou ik veel meer willen verdienen, terwijl ik zulk belangrijk werk kan doen?

Dat lijkt mij een mooie afsluiter. Hartelijk dank voor je tijd.
Graag gedaan, ik hoop dat ik mensen geïnteresseerd heb voor het vak en mijn programma. Als mensen het vak willen leren: ik ben op zoek naar mensen met butsen en deuken. Ik heb niets aan perfecte straight-A mensen, die niets van het leven snappen. Maar mensen mogen zich melden, als ze denken in aanmerking te komen. En alles wat ik gezegd heb, daar sta ik voor en mag je allemaal opschrijven. We zijn bezig met nieuwe opnames van 'Doden Liegen Niet', die WNL weer gaat uitzenden. De experimentjes gaan eruit en we gaan duidelijker in op schrijnende zaken. Er komt misschien ook een deel 3, daar wordt nu al over gebabbeld. En die gaat dan in op een specifieke zaak, een zoektocht naar een vermissing in Nepal. Jij ook bedankt voor je tijd, ik betaal de ober, daar sta ik op!

<< vorige volgende >>