Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Schatgraven met Vic Records

Door: Pim B.

Het Nederlandse Vic Records heeft een geduchte reputatie als label dat oude opnames een tweede leven geeft. Of het nu gaat om albums die al tijden niet meer verkrijgbaar zijn, demo’s die nooit op CD verschenen zijn of opnames die nog ergens op de plank lagen. Vic Records zorgt ervoor dat je weer kunt genieten van toffe metal. Daarnaast brengt het label uiteraard ook geregeld nieuwe albums uit. Het gaat dus niet altijd om heruitgaven, maar je kunt wel stellen dat de allereerste release ooit (in 1993) de toon gezet heeft. Dat betrof een uitgave op CD van de demo ‘Jhva Elohim Meth’ van Katatonia uit 1992.

Op 24 november verschijnen er weer een aantal oude opnames opnieuw op CD. En hoewel een aantal daarvan elders in deze editie besproken zijn, lichten we hier de volgende drie CD’s uit.

Om te beginnen ‘Dead Erotica’ van Accidental Suicide. Deze death metal band uit het Amerikaanse Wisconsin bracht in 1989 en 1990 twee demo’s uit die een deal opleverde met Peaceville Records. Via het Deaf Metal sublabel van Peaceville kwam in 1992 het album ‘Deceased’ uit. Dit leverde de band goede kritieken op. Maar het werd stil. In 1993 nam de band nog de EP ‘Dead Erotica’ op, maar deze opnames zagen nooit het daglicht. Tot nu. De vier songs van ‘Dead Erotica’ staan nu samen met de twee eerder genoemde demo’s (‘Sadistic Intentions’ en ‘Flesh Parade’) op een CD. Liefhebbers van midtempo death metal met een redelijk progressief karakter moeten dit zeker beluisteren. Zelf moet ik geregeld denken aan het materiaal van bands als Viogression of DVC.



‘The Art Of Crucifying’ is ook een album dat uitkwam in de hoogtijdagen van de death metal, 1991 om precies te zijn. Verantwoordelijk is de Duitse band met de opvallende naam Jumpin’ Jesus. Veel succes heeft het de band niet opgeleverd en naast wat demo’s (de demo uit 1990 staat ook op deze reissue als bonus) heeft de band verder niets uitgebracht. Toch is het wel een erg gaaf album. Jumpin’ Jesus komt met een vorm van death metal op de proppen die redelijk technisch en chaotisch overkomt, maar wel prima in elkaar steekt. Voor mij komt het over als een soort van mix tussen (het oude werk van) Morbid Angel en Sinister. Laat je niet misleiden door de bandnaam, want dit is gewoon erg gaaf.



Dan maken we even een stap van death metal naar black metal met de Braziliaanse band Mystifier. Deze band werd in 1993 opgepikt door Osmose die het debuutalbum ‘Wicca’ uitbrachten. Dat album kwam oorspronkelijk uit via Heavy Metal Records uit Brazilië in 1992. We weten allemaal dat black metal als genre een vlucht nam en Osmose speelde daar als label een belangrijke rol in. Zij brachten in de jaren 90 nog twee albums uit. Het vierde album van Mystifier dateert van 2001 en kwam weer via een Braziliaans label uit. Daarom is ‘Profanus’ in deze contreien lastiger te vinden. Met deze re-release waarop ook drie exclusieve bonustracks te vinden zijn, zorgt Vic Records dat daar verandering in komt. ‘Profanus’ klinkt wel wat anders ten opzichte van ‘Wicca’ of ‘Göetia’. De songs zijn compact en nergens langer dan vier minuten. Muzikaal zou ik dit willen vergelijken met bands als Ancient, Grand Belial’s Key of Mortuary Drape.

<< vorige volgende >>