Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Kreator: De vier classic Noise re-issues!

Door: Ramon

Eerder dit jaar bracht Kreator het goed ontvangen album ‘Gods Of Violence’ uit en daarmee is het één van de weinige bands uit zijn generatie die de legendarische beginperiode ontstegen is. Daarmee zeg ik overigens niet dat het heden het verleden uitwist, maar meer dan welke band dan ook uit die periode van thrash blijft Kreator fans wakker genoeg houden met nieuwer materiaal, in plaats van de eeuwige roep om maar een paar oude platen. Echter, die platen zijn evengoed klassiekers van de bovenste plank. Agressiever, sneller en smeriger dan de meeste soortgenoten en met een eeuwigheidswaarde slechts beperkt door de mindere geluidskwaliteit van destijds. Maar BMG brengt nu de vier belangrijkste schijven uit de discografie van Kreator geremasterd en aangevuld met veel lekkers opnieuw uit.

Endless Pain uit 1985 was gelijk ijzersterk. Goor, venijnig met een hele sterke drive. In deze tijd heette de band nog maar net Kreator, even daarvoor was de naam nog Tormentor, wat tevens een nummer op de schijf is. Onder de naam Tormentor, wat ook nog de naam van één van onze Lords of Metal thrash metal collega’s was, werd demomateriaal opgenomen, wat terug te horen is op deze speciale re-issue. ‘Endless Pain’ is pas in een later stadium de erkenning gaan krijgen, toen de band met de volgende albums groter werd.



Pleasure To Kill is naar mijn smaak de allergrootste thrash klassieker uit Europa ever. Dare me! Het album uit 1986 liet een groei zien die sporters alleen met doping kunnen bereiken. Zoveel volwassener, nog net zo ongeremd, maar tegelijk met die chaos, veel meer structuur en een duidelijke lijn, over riffs en songs die bij toeval behaaglijk werden, maar nooit als dusdanig geschreven zijn. Als bonus krijg je gewoon de fucking ‘Flag Of Hate’ EP, ook geremasterd. En die is minstens zozeer de moeite waard. ‘Ripping Corpse’ veranderde mijn kijk op metal. Het titelnummer, man.. eigenlijk kent het album geen slecht moment, alleen momenten die minder lijken naast de immense hoogtepunten die er ook op staan.



Terrible Certainty stamt uit 1987, waarmee de teller op drie klassiekers in drie jaar tijd staat, besef dat goed. En hoewel hij minder overtuigend is dan zijn voorganger (mag het?) is dit wel het album waarmee ik Kreator leerde kennen. ‘Behind The Mirror’, wat een knaller van een nummer. De band werd wat beschaafder, maar nog steeds had het die alle alle-remmen-los houding en die smerige benadering van muziek maken, die maar door en door bleef gaan over de hele plaat. Als bonus materiaal krijg je hier de ‘Out Of The Dark… Into The Light’ EP, een titel die mij in die tijd verre van aansprak, maar die vrij behoorlijk vermaak biedt ook. Gelukkig ben ik zelf inmiddels van die starre houding af, jij toch ook?



Extreme Aggression was de plaat waarmee echt definitief de weg naar de toekomst ingeslagen was. Veel opgeruimder, net zo fanatiek, maar misschien ook wel iets meer op zoek naar erkenning als songwriters. En dat resulteerde in fantastische momenten, hoewel de band hier en daar misschien toch iets teveel voor veiligheid koos, in plaats van de chaos op te zoeken die hun achtergrond altijd zo goed voedde. ‘Some Pain Will Last’ bijvoorbeeld, een goed nummer, maar wel een beetje teveel behaagziek. Die stops in bijvoorbeeld ‘Betrayer’ scheidde op feestjes direct muzikale leken van muzikanten. Het meest opmerkelijke aan ‘Extreme Aggression’, en die titel moet je maar aandurven en waar kunnen maken, is wel de afwezigheid van hun mascotte (Violent Mind). Het album komt uit 1989 en kent een paar krakers die dit tot een absolute must-have maken. Ik lever er wel commentaar op, maar het blijft na ‘Pleasure To Kill’ mijn favoriete schijf als geheel, waar er op andere platen incidenteel wel betere nummers staan. En hier is de bonus ‘Live In East Berlin 1990’. Alleen om de geschiedkundige waarde zou je het al doen.



Bij alle re-releases krijg je een 28 pagina tellend boekwerk, met “sleevenotes” van zanger en main-composer Mille Petrozza, die mij heeft laten zien dat als je je eigen pad blijft volgen, waarbij je niet bang bent af en toe eens een fout te maken, dat je met eerbied voor je geschiedenis, dik 30 jaar later nog net zo relevant kan zijn als toen. Met meer muzikale bagage en meer relativeringsvermogen ten aanzien van zijn eigen woedes en frustraties, maar nog net zo Kreator als de Kreator die hier gepresenteerd wordt. Dank u hartelijk BMG, hier had de wereld echt even behoefte aan. Ga nu de gaten in je platenkast opvullen.

Kreator Home
Kreator Facebook
BMG Home

<< vorige volgende >>