Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Dutch Music Event

Door: Ramon

Het begon allemaal met een eenvoudige vraag in mei dit jaar. En die vraag is “waarom zijn alle muziekinstrumentenbeurzen altijd zo ver weg voor de mensen in de Randstad?” En als je bovenaan de berg met de juiste sneeuw een balletje laat vallen, dan kan dat een behoorlijke ontwikkeling doormaken in korte tijd. Ben van der Putten regelde met de zaal A9 Studio in Uitgeest dat hij voorlopig zonder betaling gebruik kon maken van het complex en mede door de laagdrempelige tarieven die hij bedacht, had hij binnen de kortste keren van het merendeel van de Nederlandse instrumentenbouwers al een toezegging op zak. Het Dutch Music Event editie 1 is een feit. En hoewel je niet over de hoofden hoefde te lopen, waren er met rond de duizend mensen toch genoeg mensen om de boel levendig te maken

Je moet je altijd eerst even oriënteren als je ergens voor het eerst bent, maar de indeling van het gebouw maakt het nog even een iets grotere sport. Maar verder ziet het er zeker voor een eerste keer opvallend strak georganiseerd uit. Er zit diversiteit in het aanbod, er zijn steeds wel live dingetjes te doen en de meeste stands bieden wel de gelegenheid om de producten uit te proberen. Daarbij, er is ook volop gelegenheid met de standhouders te praten, zeker in het begin, want muzikanten zijn altijd laat, dus het duurt dan ook even voor er een geruststellende drukte ontstaat.

Meteen bij de ingang staat de Apeldoornse gitaarbouwer Harald met zijn rijzende ster Doodad en de aanloop is volgens mij uitstekend. Zijn assortiment biedt de ruimte aan een brede doelgroep, ofschoon de presentatie van eigenaar Harald doet vermoeden dat hij een uitgesproken voorkeur heeft voor vintage. Ik moet erkennen dat daar prachtig werk tussen zit voor de wat traditionelere hardrock liefhebbers onder ons. Het spul is met aandacht afgewerkt en met name zijn fretloze bassen vind ik persoonlijk echte eyecandy’s. Hij geeft zelf aan dat bij vintage uiteraard eerst gekeken wordt naar de gevestigde namen, maar dat er toch ook een grote groep muzikanten is die het leuk vinden iets anders te hebben en dat daarbij de gunfactor naar een Nederlands bedrijf een belangrijke rol speelt.

En nu ik er over nadenk, ik baal er ineens enorm van dat het me gelukt is om zijn stadsgenoot Hans Geerdink (JHG Guitars) mis ben gelopen. Dat moet ik dus zeker nog een keer goed maken met hem. Een paar maanden geleden heb ik een korte rondleiding door zijn bedrijf gehad en ik wacht nog steeds op een goede aanleiding hem onder je aandacht te brengen. Nou ja, als je heel nieuwsgierig bent, kijk dan gerust tot die tijd even op zijn website.

SKG
Hardrock en metalvolk speelt in principe op alles, maar als een merk zich specifiek op ons publiek richt, dan moeten we daar even langs. Eigenaar Henri Sattler kan met trots terugkijken op de ontwikkeling van zijn merk, wat een paar jaar geleden nog begon zonder dat hij er helemaal klaar voor was. Maar inmiddels gaat hij goed en trekt hij kopers uit het buitenland en begint zijn artiestendatabase ook een beetje body te krijgen. Mike Ferguson (Detonation, Doghouse Gallows) doet die dag zijn clinics en samen met Jeroen vertelt Sattler breeduit over hoe ze continu bezig zijn de kwaliteit van de gitaren op de kleinste details naar boven te trekken. Hij geeft me ook wat scoops omtrent de terugkeer van God Dethroned, hij blijft voorlopig samen met drummer Michiel van der Plicht een duo met gastmuzikanten, maar er komen wel weer mooie dingen aan. Maar we zijn er vandaag om te genieten van zijn instrumenten. We gaan je er in de nabije toekomst hopelijk meer over vertellen, maar hij is inderdaad met sprongen vooruit gegaan. En hij heeft een echte stand, in plaats van een tafel met zijn gitaren er op.

Een grote fout die veel standhouders maken is in de hokjes van hun eigen smaak te denken. Dus als collega Remco en ik in gesprek raken met ze, merken we al vaak de verbazing van de impact die ons publiek heeft op de industrie groot is. Veel jonge muzikanten beginnen met een interesse in metal, dus als je ze dan al voor je kunt winnen, dan kan je dat wat opleveren.

Als je wilt praten over metal en gitaren, wat is er dan heftiger dan gitaren met een metalen klankkast? D&C Guitars uit België heeft prachtig versierde, metalen hollow-bodies, waarvan ik me persoonlijk afvraag of dat niet enorm gaat resoneren. Hij mag eens wat opsturen om het tegendeel te bewijzen, maar optisch gezien kon hij wel eens menig verzamelaar behagen. En er zijn nu eenmaal mensen waarvoor kwantiteit het hoogste doel is, zelfs in zo’n collectie zal D&C best wel eens een prominente plek kunnen krijgen. Het was zijn eerste beurs, maar volgens mij had hij een redelijke toeloop. Op mij maakte hij met name veel indruk met zijn X-fusion, een samensmelting van de Gibson Explorer, de Ibanez Destroyer en de ESP Snakebite.



Het brede publiek
Wat natuurlijk super is voor elke gitarist, is om een plectrum te hebben met iets van jezelf er op. Je naam, je bandlogo, desnoods een vingerafdruk of een foto van je baardagame. Daartoe was Eigenplectrum.nl aanwezig en zij verzorgden voor het publiek dan ook het entreebewijs. Ontzettend gaaf hoe dat bedrijf bezig is, daar wil ik in de toekomst best nog een keer iets leuks mee regelen voor onze lezers.

Iedere gitarist moet natuurlijk een keer beginnen. De gitaar die je dan pakt kan van doorslaggevend belang zijn voor je motivatie. Mr. Drubbel heeft daar een platform voor bedacht, namelijk beginnersgitaren.nl. Onze Purmerendse vriend vertelt uitvoerig over zijn plannen en zijn netwerk en het zou hem zomaar eens kunnen lukken.

Mozer
Remco en ik hebben een redelijk brede blik, qua gitaren en met zijn lichte voorkeur voor zowel vintage als gitaren die goed te droptunen zijn en mijn voorkeur voor gitaren die qua design (en functionaliteit) echt op wat zwaarder werk gericht zijn, zijn we samen een representatieve afspiegeling van onze lezers, denken we. Maar waar we dus echt heel mooi samen komen is bij de jonge gitaarbouwer Michiel Mozer, van Mozer Guitars. Op zijn leeftijd als onafhankelijke bouwer al zo ver zijn dat de gasten van The Dillinger Escape, Mastodon en Opeth je spelen, dan ben je wel bijzonder. Om dat te onderstrepen biedt hij bij zijn stand de mogelijkheid ter plekke de mogelijkheid een opname van je try-out te maken. Hij trekt met name de technische gitaristen aan, dus we mogen erbij van de gast voor ons, op voorwaarde dat we zijn Volendamse band een keer reviewen. Dus binnenkort kunnen we dan neem ik aan wel een exemplaar verwachten van zijn band Baxter’s O Nine. En Mozer, die is ook van harte welkom om eens wat spul gerecenseerd te krijgen bij ons.



Op een paar opvallende afwezigen na, waarvan er eentje overigens wel aangekondigd was, leek heel de Nederlandse muziekindustrie er wel ongeveer te zijn. Naast de bouwers zijn ook distributeurs en retailers ruim vertegenwoordigd. Remco maakt terwijl ik met één van de mannen van Serpent King nog wat napraat, een babbeltje met de vermaarde Keuringsdienst van Snaren en daaruit blijkt dat de internetshop een eigen winkel gaat openen. Dat lijkt mij een nieuwtje om te delen.

Ik ben de eerste om toe te geven dat ik mijn oren wil sparen en dus niet heel veel aandacht heb voor de drumsectie. Maar leuk is het er wel en als ik niet zo dom was mijn gehoorbescherming te vergeten, had ik daar zonder meer extra aandacht aan besteed. De sectie is nog niet zo goed bezet als gitaar, wat ook gezegd kan worden van accordeon en Didgeridoo, maar toch is het aanbod boeiend genoeg om aandacht aan te besteden.

Reclame
Wat ook geestig is, is dat Hi-Gain uit Houten met een waar guerrilla-team aanwezig is om te flyeren. Als je niets in je handen hebt gedrukt gekregen van één van de mensen, dan was je er ook gewoon niet. Maar op dat gebied is de winnaar toch wel Bo~El Guitars uit Zutphen, die weet pas echt wat het publiek, dat overigens voor het overgrote merendeel uit mannen bestaat, heel graag wil.

De clinic van Marcel Coenen bij Bo~El was op zichzelf indrukwekkend, maar toch zijn er altijd wel zolderhelden om je heen die beweren dat ze niets zien wat ze zelf niet ook kunnen, of hem zelfs beperkt noemen (in vergelijking tot zichzelf). Dat is natuurlijk onzin, hij behoort tot de absolute top van de Nederlandse gitaristen. Maar toch, zijn aanwezigheid an sich is niet de grootst denkbare reclame. Die eer gaat naar de flessen bier die Huub Boel heeft laten brouwen door de Noord-Hollandse brouwerij uit Uitgeest. Er staan 600 flessen (genummerd en wel) en ze vinden gretig aftrek. Ik heb er wel eentje gekregen, maar niet door iemand met een Bo~El shirt. Ik waag het er op en neem hem toch maar aan. Het biertje kondigt overigens het binnenkort te openen Bo~El Experience centre aan, wat gerund wordt door de nieuwe partners van Huub Boel.



De eenvoudige conclusie is dat de onervaren organisatie een prestatie van formaat heeft neergezet met het evenement, dat zomaar eens uit kan groeien tot een belangrijk jaarlijks evenement. De locatie kan in mijn ogen functioneler en er is nog best wat te zeggen over de indeling en de doorstroom, maar de opkomst bood in elk geval ruim de gelegenheid om op voort te borduren. Ik heb inmiddels van bedenker Ben van der Putten begrepen dat hij doorgaat, dus met een veel langere voorbereidingstijd voor organisatie en promotie ga ik er van uit dat hij volgend jaar iets neer weet te zetten dat het tot een stabiele partner maakt voor de (Nederlandse) muziekwereld. Ik zet hem in elk geval alvast weer op de kalender.

<< vorige volgende >>