Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Steel Panther – Feel The Steel

Door: Ramon

Volgende maand verschijnt het derde album van Steel Panther, dat met hun debuutalbum ‘Feel The Steel’ vriend en vijand van het glam genre voor zich wist te winnen. En zelfs ik, verstokte glam hater, ging overstag. Vorige maand zagen we de “volwassen” actrice Bobbi Eden de loftrompet steken over de band en ineens dringt het besef door dat we helemaal nooit iets over dat ene album ‘Feel The Steel’ hebben gepubliceerd. Daar moet hoognodig verandering in komen, maar eerst even een spoedcursusje Steel Panther voor beginners, de grootste “selffulfilling prophecy” van de afgelopen 2000 jaar.

Steel Panther is alles wat je eigenlijk hoort te haten als serieuze muziekliefhebber. In dat opzicht is het een beetje hetzelfde als met een Leslie Nielsen film: je moet er niet over na gaan denken of er heel kritisch over doen, maar je er gewoon aan overgeven. Ook al heb je er soms wel even de Urban Dictionary bij nodig. En laat ik je waarschuwen: als je eenmaal besluit je gewonnen te geven, dan kan het zo maar ineens zijn dat je, alsof het doodnormaal is, de meest schaamtevolle teksten aan het zingen bent, in gezelschap van je ouders, kinderen, collega’s of schoonouders.

De band, die ook al schuil ging achter de namen Metal Shop en Metal Skool, houdt het midden tussen een parodie op en een eerbetoon aan de glam metal uit de jaren tachtig. Zowel qua uitdossing als muzikale clichés is het een uitvergroting van alles wat dat genre destijds zo geliefd en gehaat maakte. Al op het debuutalbum zingen ze over hun grote successen en de bijbehorende groupies die als gevolg van dat succes tot alles bereid zijn waar een gevierd rockster aan blootgesteld dient te worden om mee te tellen. Live duren de stukken met geouwehoer tussendoor vaak langer dan de nummers zelf. Geheel in de traditie van boybands hebben alle vier de leden ook hun eigen onderscheidende kenmerken. En heet meest idiote is wel dat drie van de vier een pruik dragen. Ik zal je eerst eens even introduceren aan de bandleden.

band image


Michael Starr
De extra “r” is voor “the extra rockin’”. Michael heet eigenlijk Ralph Saenz en hij zong een blauwe maandag bij LA Guns. In de film ‘Rockstar’, die trouwens best een aantal parallellen vertoond met Steel Panther, met Mark Wahlberg in de hoofdrol, zien we Ralph zelfverzekerd weglopen van een auditie bij Steel Dragon (met Zakk Wylde in de gelederen). De rol gaat uiteindelijk naar Wahlberg natuurlijk, maar voor de zekerheid hebben ze de daadwerkelijke auditie van Ralph maar niet in de film opgenomen. Want voorop gesteld, het is een onwijs goede zanger voor dit genre.

Starr is het enige bandlid dat geen pruik draagt (voor zover bekend). Saenz is geboren in 1965 (op dezelfde dag als Maxima overigens) en ontvangt met regelmaat complimenten van zijn bandleden dat hij nog een babemagnet is op zijn 60e. Op een incidentele afzwaaier na gaan al zijn liedjes over seks, met alles dat er omheen hoort. Hij interesseert zich in dit personage niet voor gevoelens, heeft een boodschap van god zelf gekregen om dit leven te leiden en hij geniet met volle teugen. Liefde is bij hem een woord dat hij net zo willekeurig in de plaats van seks zet, als dat hij willekeurig met welke vrouw dan ook seks wil. Daarbij moet ik wel opmerken dat de vrouwen die bij hem op het podium komen om zich te laten gaan vaak nog wel in enige mate door hem in bescherming genomen worden.

Satchel
Dat kan niet gezegd worden van Satchel, de gitarist van de band. Als een vrouw al topless op het podium staat, is hij de eerste om aan het publiek te vragen of de rest ook uit moet. Maar bovenal is hij de muzikaal leider van de band, met hier en daar wat losse zangpartijen. Satchel is een begenadigd gitarist, die niet alleen alle clichés denkbaar op tafel legt, hij maakt ze erger. Of het nu koortjes, bruggetjes of typerende toonladders of andere opsmuk is, hij kent het allemaal en schaamt zich er niet voor het toe te passen. Satchel (manbag) heeft last van het telescooppenissyndroom, dat wil zeggen dat hij in verlegen staat maar een vijfde is van wat hij in volle trots is.

Het personage Satchel wordt gestalte gegeven door Russ Parrish, die onder meer in Fight, de band van Rob Halford speelde. Ook heeft hij nauw samen gewerkt met Paul Gilbert en hij speelde gitaar op Sebastian Bach’s bijdrage aan het Ace Frehley tribute album, op het nummer ‘Spacewalk’. Satchel en Michael hebben met grote regelmaat onenigheid op het podium en hij gebruikt vaak gerelativeerde superlatieven als “we zijn de allerbeste band die OOIT uit ons dorp kwam”. In het verleden was Russ overigens ook een gerenommeerd gitaarleraar. Parrish is geboren in 1970.

Lexxi Foxx
Lexxi rijmt op sexy en Foxx rijmt op box. En box is dan weer een synoniem voor vagina, waar je je penis in kan steken. Dat is in het kort de reactie van bassist Travis Haley op zijn eigen artiestennaam. Lexxi is het domme, ijdele jongetje dat vaak met een in zijn ogen scherpe opmerking tussendoor komt, die vaak kant nog wal raakt. Daarna gaat hij meestal maar verder met zijn onafscheidelijke spiegel.

Naast bas draagt Foxx ook bij aan de zangkoortjes en live doet hij ook wel eens toetsen. Echter, hij wordt ook nog wel eens vervangen op de bas door Satchel, als er weer eens een gastmuzikant op het podium komt om gitaar te spelen. Hij doet dan maar waar hij het best in is, verveelt in een hoekje (op het podium) zitten en af en toe zelfvoldaan in zijn spiegel kijken.

Styx Zadinia
Heb je hem? Sticks it in ya! Dat is het alter ego van drummer, toetsenist en achtergrondzanger Darren Leader. In tegenstelling tot zanger Starr, die een uitgesproken voorkeur heeft voor trailer trash vrouwen, maakt het Styx echt totaal niet uit met wie hij het doet. Grijp je kans, dames (of heren, misschien is ie daar ook niet kritisch over).

Zijn uitstraling is het bruutst van allemaal en ook voor hem geldt dat hij alle clichés denkbaar toe weet te passen in zijn muziek. Zadinia profileert zich minder als een party dude dan de rest, zijn tatoeages lopen door tot over zijn handen en hij beschouwt Justin Bieber als een groot rockster, die nodig eens moet stoppen met pussy music te gaan maken.



Het album ‘Feel the Steel’ uit 2009 was het eerste dat ze uitbrachten onder de naam Steel Panther. In 2003 was er al een album getiteld ‘Hole Patrol’ van de mannen, maar toen heetten ze nog Metal Skool.

Death To All But Metal
De eerste track van het album werd al op video uitgebracht voordat het album er is. Starr nog met opvallend kort haar. Compleet als een oude Twisted Sister video verstoren ze een les, waarbij de dienstdoende lerares onmiddellijk besmet wordt door de geile muziek en niets anders kan doen dan haar haren los gooien en in haar BH gaan staan dansen als een stripdanseres. En dat is ook het enige dat je als vrouw moet doen hierop natuurlijk. Er wordt veel over gesteggeld, maar het moet dan toch echt Sarah Silverman zijn in de clip. Artiesten als Madonna, Sherryl Crowe, the Goo Goo Dolls en Blink 182 krijgen er vol van langs in dit nummer. En het is ook leerzaam, ik wist dus niet dat 50 Cent en Kanye West in een homo-erotische affaire verwikkeld waren. Je wordt wijzer dan je dacht van Steel Panther. Het nummer was al eens opgenomen, in 2004, voor metal sludge compilatie ‘Hey That's What I Call Sludge! Vol. 1’. Dat verklaart deels ook het sterk afwijkende onderwerp in het nummer, ten opzichte van de rest. Corey Taylor zingt grote delen (en dat is merkbaar) en in het intermezzo wordt een loopje uit Metallica’s ‘Seek & Destroy’ schaamteloos “geleend”. Corey en de rekels.

Where is Def Leppard, where is Motley Crue, why do all my lyrics, sound like Dr. Zeus’

Asian Hooker
Dat Starr een levensgenieter is, mag geen geheim meer zijn. Maar dat hij wel degelijk overige enige intelligentie beschikt, bewijst hij met ‘Asian Hooker’. Zo weet hij het verband te leggen tussen pijn bij het plassen en gonorroe. Toch knap. En bovendien beslecht hij een taalbarriere met een edele geisha, wat ook gewoon “een bitch” is, door heel slim een tonijn om zijn kleine Michael heen te wikkelen. Zo gaat ze wel overstag. De gitaarpartijen in dit nummer zijn echt meesterlijk. En dat dan vooral omdat ze zo irritant zijn en precies klinken zoals je verwacht. Inclusief de progressive rock passage en de zang die precies daar invalt waar je het verwacht in zulke cheesy stukken. Scott Ian speelt mee.

I feel like a yerk, ‘cause my dick won’t work. It’s like I got punched in the nuts by a dude who knows tai chi”.

Community Property
En dit is wat mijn goede vriend Florens gebruikte om mij overstag te krijgen. Dit maal met Corey Taylor in een minder prominente rol. De tweede single van het album. Het is niet te geloven hoe vies, klef en clichématig deze rockballad is. Na een acapella intro komt een akoestische gitaar ondersteuning bieden en op het tweede couplet komt de drum erbij, uiteraard om de tekst te accentueren. Uit het boekje. En of het nog niet erg genoeg is, komt er ook nog een vioolpartij overheen (gemaakt door Michael Lord). Erger dan dit kan gewoon niet. En dat maakt het zo besmettelijk geweldig. Uiteraard legt zanger Starr overdreven veel gevoel in de tekst, zoals het de conceptuele rockballad betaamt. En wat zingt hij zoal? Nou, dit dus, waarbij je moet optekenen dat Steel Panther in die tijd uiteraard nog helemaal geen intensieve tours deed.

You’re the only girl that I like to screw, when I’m not on the road

Eyes Of A Panther
Het minst directe nummer qua teksten en misschien daarom ook wel het nummer waar ik als gewone muziekliefhebber het meest van kan genieten. Humor slijt ook, maar dit nummer, met venijnige gitaarpartijen en een lekkere boost, blijft echt wel overeind staan. Maar als die andere nummers de aandacht niet hadden getrokken, was ik nooit achter dit nummer gekomen. Zo eerlijk ben ik dan ook wel weer naar mezelf. Maar het is een echt gitaar-riff nummer. Het gaat overigens over een gevaarlijke vrouw die wat buiten de gebruikelijke leeftijdscategorie in de andere liedjes ligt. Corey Taylor doet backing vocals, samen met The Donnas zangeres Brett Anderson.

Fat Girl
Als dat geen Whitesnake intro meer is... Wederom bewijst Starr niet zo heel erg oppervlakkig te zijn en in zijn oneindige queeste naar neukvoer best bereid te zijn een vrouw die niet aan het schoonheidsideaal voldoet onder te hozen. Een prachtige ballad, althans in de traditie van het fenomeen zelf, want ook deze is weer onwijs klef. Maar de tekst is meer dan eens geweldig. Er was al een videoclip van, omdat ze hem als Metalskool al op het album ‘Hole Patrol’ hadden staan. Opvallend is dat de bandleden ineens geen tatoeages (meer) hebben. Let in de clip ook op de microfoons die Starr gebruikt. Dat koortje weer, te erg voor woorden, maar het past zo ontzettend goed bij de rol die ze innemen. En dat goedkoopje toetsenpartijtje tussendoor is al helemaal verschrikkelijk en dus geweldig. “Thar She Blows” is overigens een scheepvaartterm, of het nu is om haar immense omvang te duiden, of om de dubbelzinnigheid van het woord “blow” te vatten, ik weet het niet.

Fat girl, she is everything I wanted and more



Eatin' Ain't Cheatin’
En met eten wordt natuurlijk niet “uit eten” bedoeld. Of eigenlijk ook weer wel, maar dan dus buiten je relatie. De vraag is of de vrouw in kwestie dezelfde moraal naar mannen mag hanteren als Starr naar vrouwen. Wederom geweldige solo’s in het nummer, hoewel de tekst net niet genoeg dragend is om fans mee te winnen. Maar het is wel een nummer waarmee ze hun eigen kwalificatie “metal band” weer eens eer aan doen, waar het vaak toch meer rock dan metal is. Maar het gaat om de mentaliteit. En die is als altijd “Bitchin’”. Rene Ruston draagt bij aan de vrouwelijke vocalen, haar moeder mag trots op haar zijn.

I love you better than ALL the rest, but eating out weekly I can’t resist

Party All Day
Ik dacht lange tijd “waarom laat ie Satchel zingen en waarom zet die een Brits accent op”. Maar nee, het is niemand minder dan one album wonder Justin Hawkins, van The Darkness die een stukje meezingt. En iedereen die dit hoort, herkent meteen ‘Living On A Prayer’, van Bon Jovi, hoewel het er niet eens zozeer op lijkt. Starr heeft aan god beloofd in zijn leven zoveel mogelijk te genieten van de geneugten van het leven en zoveel mogelijk verschillende lekkere wijven. En dat terwijl zijn moeder hem al vroeg waarschuwde voor gare slettebakken. En god geeft hem terug dat hij goed bezig is. En wat kun je beter hebben dan de zegen van boven. Weer met stadionrock kenmerken als koortjes en kreetjes. De briljante solo wordt overigens gedaan door The Donnas gitariste Allisson Robertson.

When I was only three, my mama said to me: "don't go screwin' a skanky whore, or you're gonna get VD

Turn Out The Lights
En wederom een avontuur waarbij de oppervlakkigheid terzijde wordt geschoven. Want wat moet je in vredesnaam als je ontzettend graag neukt, maar slechts een heel erg lelijk mokkel ter beschikking hebt? Precies, zeg dat je van haar houdt, er vol voor gaan en vooral zorgen dat je niet in aanraking komt met de talrijke punten ter afkeuring. Avenged Sevenfold zanger M. Shadows trekt het nummer nog iets verder omhoog. De sfeer in het nummer is vrij duister en een tikkeltje bozig, maar het is verder een heel representatief nummer voor het album.

I think I’m gonna hurl. Jesus Christ I hope you’re a girl. Open your mouth baby here come the pearls. Turn out the lights, turn out the lights

Stripper Girl
Michael Starr ten voeten uit. Een kleffe, gevoelige ballad over de ware liefde voor… zichzelf. Hij ontmoet een stripdanseres die hem in zijn verdere levensonderhoud mag voorzien en in ruil daarvoor… niks eigenlijk. Doe je best maar voor mij, dan beloof ik niet meer met je vriendin van je werk te gaan liggen ketsen, daar komt het in hoofdlijnen op neer. Je kan op me rekenen, dus als je even een iPhone voor me koopt, zou je me af en toe kunnen bellen. Ook dit nummer was al eens verschenen op Metal Skool’s album ‘Hole Patrol.

Stripper girl, heaven sent, pay my phone bill, pay my rent

The Shocker
Een echte power rocker over een onderwerp waar je maar net verstand van moet hebben. Op Urban Dictionary staan talloze varianten op de omschrijving “two in the pink and one in the stink”, waarvan de meesten nog rijmen ook. En als het rijmt, dan is het waar. Om het uberhaupt in verband te brengen met een “dirty Sanchez’, daar snap ik niets van, want het is veel altruistischer en respectvoller, als zodanig. Want ja, je helpt er alleen maar mee, op een moment dat je zelf even een weigeraar hebt. Matthew Nelson zit al-fucking-weer in het koor.

It’s easy to find girls that really dig it, in any city or any town. You can spot a rooky who’s been using the shocker: he walks around with a pinky that’s brown

Girl From Oklahoma
Stripper Girl in het kwadraat. Voor alle duidelijkheid, op dit moment genoot de band nog geen grote bekendheid. Maar het speelt zich toch af met een groupie in de tourbus. Kijken we even doorheen. “Blow” betekent overigens naast pijpen (zie boek Bobbi Eden voor tips) ook cocaine. Mamma wacht voor niets op haar meisje, pappa wil knokken en Michael Starr, die geniet zich suf (let op het scheetgeluid op het eind). De onvermijdelijke akoestische ballad in de lijn van gedrochten als ‘More Than Words’ en ‘To Be With You’, maar dan wel veel venijniger.

Spit out that retainer and do me right, ohoooh, come on pretty baby suck my balls all night

Hell’s On Fire
Niet alle uitvoeringen hebben dit nummer er op staan, maar ook dit is een nummer dat al op ‘Hole Patrol’ stond. Ze hebben ze overigens wel opnieuw opgenomen, dus er zijn nuanceverschillen. Het leven zit er op en het feest gaat door. Alle metalheads verzamelen in de onderwereld en er is niets aan de hand. Een beetje minder heet mag wel, maar verder is het feest in volle gang. Kortom, een mooie gelegenheid om eens te socialisen met oude bekenden uit het wereldje.

Let’s get drunk and smoke some pot. I wanne party with Bon Scott

<< vorige volgende >>