Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Beroemde Headbangers - Esther Ouwehand

Door: Ramon

Het is zoeken naar een speld in een hooiberg, maar er zijn prominente Nederlanders die er geen geheim van maken diepgewortelde gevoelens voor muziek met stevige gitaren te hebben. Toch zijn er mensen die er trots op zijn een verfijnde smaak voor onsubtiele herrie te hebben en dan verdienen ze het wat ons betreft ook meteen om jouw sympathie te mogen gaan winnen, hoe ver hun wereld soms ook van de jouwe af lijkt te staan. Je eerste raakvlak heb je alvast, verderop kun je lezen of je er nog meer hebt. Wij van Lords of Metal hebben zo'n speld gevonden en dat is deze maand in onze rubriek Beroemde Headbangers Tweede Kamerlid en nummer twee op de lijst van de Partij voor de Dieren, Esther Ouwehand.

De partij van Esther is natuurlijk een partij waar je onmogelijk niks van kunt vinden. Maar toch, de enige zinnige opmerking over de crisis, kwam bij hen vandaan. Dat was: “in de natuur bestaat er ook niet zoiets als eeuwige groei”. En dat zet wel te denken over wat de crisis nu is. Daarbij dienden ze de enige motie in waarvan ik mij kan herinneren die ooit unaniem is aangenomen in de Tweede Kamer: het stopzetten van subsidie voor de fok van vechtstieren. Waar de meeste partijen hun best moeten doen hun eigenlijke agenda te verbergen, moeten zij juist knokken om hun agenda bekend te maken. En ik vind mensen die tegen de stroom in gaan altijd interessanter dan conformisten. Esther laat de laatste tijd steeds meer van haar muzikale voorkeur zien. Dus is het hoog tijd om nu haar hele coming-of-age in de spotlight te zetten. Ooit zegde ze een veelbelovende baan bij Sanoma op, voor een onzeker bestaan in de politiek. Maar in dezelfde week dat Sanoma aankondigt 200 mensen weg te bezuinigen, groei de Partij voor de Dieren naar vier zetels in de peilingen. Ik wacht haar op bij het station en we zoeken een biologische eetgelegenheid op voor het gesprek. En natuurlijk hebben we het ook even over haar werk.



Esther Ouwehand, welkom. Ik kreeg te horen dat je geen interview per mail wilde, want je hebt een beetje een hekel aan mail, klopt dat?
Nou, ik krijg zo veel mail. En dan zit ik heel erg in mijn werk- en in de dit moet even snel- modus. En ik vond het interviewverzoek gewoon heel leuk. Leuke dingen doe je niet op de mail, vind ik.

Fijn. Je doet wel heel veel aan Twitter.
Er zijn wel mensen die erger zijn dan ik, maar ik vind Twitter wel een heel mooi medium, ja. Ook om mensen buiten Den Haag een beetje mee te kunnen geven wat je daar nou aan het doen bent. Mensen die op je gestemd hebben kunnen niet de hele dag Politiek 24 gaan zitten kijken, die hebben gewoon een baan en een druk leven. Dus hoe vertel je nou wat je doet met hun stem? Ik vind het wel belangrijk, om daar manieren voor te vinden en Twitter is daar heel handig voor. En ik vind het ook wel mooi dat je iets over jezelf kwijt kunt. Dat mensen je een beetje leren kennen, van “wat is dat nou voor type op wie ik gestemd heb?”.

En naar wat voor concerten je gaat.
Precies! Ik vind dat ik best wel mag vertellen wat voor muziek ik leuk vind en dat mogen mensen ook best van me weten. Niet iedereen vindt dat even grappig. Er zijn ook mensen die zeggen wat luister JIJ nou voor herrie?. Maar ja, dan denk ik: je hoeft niet op het linkje te klikken. Maar de meeste Tweets gaan over mijn politiek werk. Je zit natuurlijk de hele week opgesloten in Den Haag en midden in de wetsvoorstellen. Je wilt mensen die bereid zijn dat te volgen gewoon zo goed mogelijk op de hoogte houden, dus ja, Twitter is wel belangrijk…

Jullie worden ook al een beetje buiten alle grote debatten gehouden?
Jep. Kijk, een partij als de onze heeft als directe aanleiding gehad dat er veel te weinig aandacht was voor de fundamentele vragen waar de politiek zich over zou moeten buigen. Vragen zoals “Hoe gaan we om met het leven op aarde, het behoud van de natuur, hoe gaan we om met andere levende wezens dan de mens, hoe zien we economische ontwikkeling op een eindige planeet?”. Die vragen kwamen wat ons betreft veel te weinig aan de orde. En dat was de reden om de partij op te richten. Maar dan weet je dus ook dat jij je richt op vragen die tot dan toe bijna nooit een issue waren, en dus ook voor politiek verslaggevers niet interessant. . Dus inderdaad, voor onze boodschap kiezen we om te agenderen wat niet op de agenda staat en dan moet je nog veel van dit soort patronen zien te doorbreken.

Je bent in De Wereld Draait Door geweest. Dat was voor mij de aanleiding om te zeggen en nou pak ik je. Heb je daar veel reactie op gehad? Want zon show heeft wel een enorme impact.
Ja, wel. Het begon ermee dat de Volkskrant me vlak voor de verkiezingen vroeg wat mijn favoriete album was. Dat was me niet eerder gevraagd, maar wilde ik wel vertellen: Kyuss natuurlijk, ‘Welcome To Sky Valley’. De hoofdredacteur van OOR las dat en vroeg of ik meer wilde vertellen over mijn muzieksmaak in hun rubriek “De Platenkast’. Nou en of, hahaha. Zo zijn steeds meer mensen er achter gekomen dat ik dus wel van de wat stevigere gitaren hou. En dus ook een redacteur van De Wereld Draait Door. Dus toen Queens Of The Stone Age daar in het programma kwam en ze op zoek waren naar mensen die daar die avond wat over wilden zeggen kwamen ze onder andere uit bij mij. En dan zit je daar ineens! Erg leuk.

Ik werd uitgenodigd en ik kreeg te horen: “Ze komen spelen, dit is het format. We geven bandjes altijd een minuut maar we gaan The Queens Of the Stone Age anderhalve minuut geven”. En ik heb me niet zo gerealiseerd dat het voor de muziekliefhebbers thuis heel vervelend zou zijn dat wij daar TIEN minuten zouden gaan zitten praten over een band die vervolgens maar anderhalve minuut mag spelen. Daar hou ik ook niet van. En dat besef daalde pas achteraf in.

Inderdaad, wij zitten hier maar een beetje te kletsen, terwijl jullie ze gewoon willen horen spelen. In dat opzicht had ik wel liever gezien dat ik er niet gezeten had en dat The Queens langer hadden kunnen spelen, dat zou leuker zijn geweest.



Dat was het je wel waard geweest?
Jawel! Ik zit daar en het is leuk, maar er zitten zoveel mensen die ze gewoon willen horen spelen! Dat album was nog niet uit, iedereen was benieuwd, vroeg zich af “hoe klinken die nieuwe nummers”, dan wil je ook een heel nummer horen, toch? Best teleurstellend voor al die Queens Of the Stone Age fans. Niet dat ik erover ging, want de redactie bepaalt hoe de uitzending in elkaar zit, maar ik heb er onvoldoende bij stil gestaan hoe het overkwam bij de kijkers thuis. Ik had daar tijdens de uitzending iets over moeten zeggen, vind ik achteraf. En wij hadden van tevoren in de studio wel een heel nummer te horen gekregen, dus ik was echt verwend.

Heb je ze ook ontmoet?
Ja. Ik zat in de schmink en toen kwam ik Josh binnen die moest ook nog even gepoederd. Hij kwam in de stoel naast me zitten. En ik hou er niet van om mensen die bekend zijn lastig te vallen…

Nee, daar hou ik ook HELEMAAL niet van.
Nee, jij niet (gniffelt). Ik dacht eerst ik laat hem wel even met rust", maar toen dacht ik later nee, dat is ook raar, want hij ziet straks dat ik daar aan tafel zit te praten over zijn band en dan heb ik hier geen kennis gemaakt. Dus heb ik toch maar even een gesprekje gestart en dat was hartstikke leuk. Ik heb hem gevraagd of het klopte wat ik in een interview had gelezen dat hij was gestopt met Kyuss en The Queens Of The Stone Age was begonnen omdat hij iets voor de vrouwen wilde doen, wat klopte. Dat had voor mij niet gehoeven, haha

En dan begin je QUEENS Of The Stone Age…
Ja precies! Ik ben een groot Queens fan hoor, maar ik mis Kyuss nog iedere dag.

Ook al komt het dan in een andere vorm wel weer terug.
Ja, ik vind die nieuwe Vista Chino wel echt fijn en ik kan er mijn hart bij ophalen. Maar ja, toch. Je krijgt ook die weemoed wel weer terug. Ik had het wel allemaal gewild. Ik had ook Queens Of The Stone Age nieuw gewild, maar ook Kyuss ernaast. Waarom niet? Ja, van die dingen.

Zouden de Queens Of The Stone Age niet echt uit allemaal Queens moeten bestaan, dan?
Neeeeee, ik vind dat juist mooi. Wel grappig.

Ze deden dat in hun Kyuss-tijd ook al he, dat soort grappen maken?
Ja, precies.

Tegen de tijd dat we dit publiceren is het zon beetje Dierendag. Wat betekent Dierendag voor jou?
Ik vind Dierendag altijd een beetje moeilijk. De grondgedachte en de oorsprong zijn prima, maar het is wel een dag geworden die volledig in het teken staat van commerciële vertroeteling van dieren die het toch al niet heel slecht hebben, als het goed is. Je huisdier, daar zorg je als het goed is iedere dag goed voor. En al die dingen die je dan worden aangesmeerd, het is de vraag of ze daar echt gelukkiger van worden. Wat mij betreft zou het moeten gaan over de fundamentele vraag. Hoe gaan we om met levende wezens die we kennelijk in onze maatschappij nog altijd ondergeschikt denken te kunnen maken aan alles wat we zelf leuk vinden?. Namelijk een goedkoop stukje vlees of vermaak in een circus, of in een Dolfinarium. Dat soort vragen zouden eigenlijk gesteld moeten worden op Dierendag.

band image


Ondanks het feit dat kinderen misschien wel dierenliefde wordt aangeleerd op deze manier, wat een veelgehoord tegenargument is?
Natuurlijk is dat een effect dat zich kan voordoen, maar daar moet je ook geen absolute waarde aan gaan hechten, vind ik. Ik bedoel: ik heb nog nooit een walvis in het echt gezien en toch vind ik dat je ze niet moet harpoeneren. Dus je kunt een besef van noodzaak om dieren te beschermen ontwikkelen zonder dat je ze in het echt hebt gezien.

Vlees, het grootste discussiepunt bij jullie partij. Vooral in het CDA zijn ze erg bang dat jullie hun achterban tot last zijn en heel Nederland aan de soja willen helpen. Maar het gaat er ook om dat het vlees dat wel verkocht wordt, dat dat nog een beetje eerlijk gaat, toch?
Ja kijk, de grap is dat de discussie over het eten van vlees gaat, daar durfde niemand zijn handen ooit aan te branden. Ook de milieubeweging niet.

Nou je het zegt, ook de vegetariers Diederik Samsom niet of Wouter Bos niet.
Nee, je zag dat in de discussies over milieu altijd alleen maar de traditionele grijze vervuilers werden genoemd. Auto rijden, vliegen, de vervuilende industrie. Maar de milieubeweging durfde ons ook niet te wijzen op de klimaatimpact van de vleesproductie (1 kilo rundvlees kost met alles erbij doorberekend zon 15.000 liter water). Het is een soort taboeonderwerp altijd geweest waar geen politicus, ook groene politici, zich aan durven te branden, omdat het electoraal dit gaat opleveren wat jij beschrijft. Je wordt in de hoek gezet als de grote vleesverbieders, of de vleespolitie die het liefst achter iedereen aan zou willen lopen in de supermarkt om te kijken wat die in zijn karretje doet en die zelfs nog in de keuken wil bepalen wat jij op je bord doet. Zo wordt je afgeschilderd, dat weet je. En daar moet je doorheen.

En ik ben heel blij dat wij met onze radicale standpunten voor de focus, het behoud van een leefbare aarde en op een respectvolle manier met al het leven omgaan, voor onszelf de vrijheid hebben gecreëerd om die discussie aan te zwengelen. Wij doen niet krampachtig over standpunten waar het grootste deel van het electoraat nog niet aan wil. Juist niet, We moeten juist agenderen wat andere partijen uit angst voor electoraal verlies niet hebben durven benoemen. Negen van de tien mensen ziet aanvankelijk niets in een Partij voor de Dieren en dat vinden wij helemaal niet erg. Want de grap is dat steeds meer mensen niet langer negen van de tien willen zijn. Nee, we zijn geen partij voor de meerderheid maar we hebben iets belangrijks te vertellen en dat gaan we doen ook. Ondanks alle kritiek die we gaan krijgen en mogelijke retorische trucjes die op ons af gaan worden gevuurd.

Doordat wij dat pad hebben gekozen, de kastanjes uit het vuur gehaald zeg maar, voelen andere partijen zich inmiddels vrij om de nadelen van een hoge vleesconsumptie te benoemen. De scherpe randen zijn ervan af, wij hebben de hoon opgevangen die je oogst als je durft te zeggen dat we minder vlees moeten eten met z’n allen in het belang van dier, natuur, mens en milieu… Nu het taboe is geslecht zijn er inmiddels vijf partijen in het parlement die vinden dat er ene heffing moet komen. Nu struikelt iedereen over elkaar heen om schande te spreken over poepvlees, het “omkatten” van paardenvlees tot rundergehakt. En dat was voor onze oprichting nauwelijks aan de orde in de Kamer.

Wist je dit, dat vleesverwerkers dit soort grapjes uithalen?
Ja, dit is al jaren. Nog voordat de Partij voor de Dieren in de Kamer zat was er al een intern politierapport waarin duidelijk werd gemaakt dat het om grote frauduleuze criminele praktijken ging. Gesjoemel met kankerverwekkend dioxine dat werd bijgemengd in varkensvoer. Lucratieve business hoor, dieren gebruiken als afvalverwerker. Het is al heel lang bekend maar politiek nog steeds ondergeschikt gemaakt aan de grote belangen van de vleeslobby.

Dat is toch raar? Want voor vleesconsumenten, waar je dus dan zelf niet toe behoort (dus jouw persoonlijk belang is het eigenlijk niet eens), is dat toch heel gevaarlijk?
Ja, dat is het, maar het CDA, en daarmee een groot deel van het parlement, probeert te verkopen dat poep op vlees hetzelfde is als zand op sla. “Een beetje wassen, niks aan de hand”.

Je hoort de minister van Volksgezondheid zeggen (klinkt ineens Zuid-Hollandser) oh, e.coli op je vlees? Gewoon een beetje bakken; gewoon een beetje hard bakken”. ESBL’s, zelfde verhaal. Je kunt er gewoon antibiotica resistentie van oplopen, hou nou eens op! Dat geef je niet aan je dochter van zes.

Maar ja, harde strijden woeden nog en dat wisten we wel. De weerstand vanuit de vleessector en de landbouwlobby, dat die sterk zou zijn…

Dat stond toch ook in de aankondiging van de PvdD, toch? We gaan bespot worden en langzaam zal het begrip groeien, zo iets?
Ja! Dat was tegelijk ook een soort voorbereiding voor de kiezer. Als je je bij ons aansluit en je vertelt dat je de Partij voor de Dieren stemt, reken maar op weerstand.

band imageJe zit links van het spectrum, helpt het dan dat ook wat rechtsere mensen zich dan toch ook openlijk bij jullie aansluiten?
Ja, dat helpt zeker. We strijden voor een algemeen belang, waar we als samenleving als geheel gewoon veel aan hebben, ook voor toekomstige generaties. Dat is niet per se links. Even los van je eigen voorkeur daar in, dat zou iedere politicus zich aan moeten trekken. Ik vind kinderarbeid een mooi voorbeeld, het Kinderwetje van Van Houten, dat was echt geen linkse politicus die daarmee kwam. Ik vind ook dat we rechts moeten aan blijven spreken op dat deel van dat verantwoordelijkheidsgevoel. De grap is, dat ook veel VVD’ers met ons die weerzin tegen de bio-industrie delen. De PVV houdt het voor de buhne toch het liefst bij de zichtbare dieren: het paard dat in de modder staat en de hond die geschopt wordt

Ook belangrijk, lijkt mij toch?
Zeker, maar dieren die achter de gesloten deuren van de bio-industrie worden opgesloten voor de goedkope kippenbouten, daar doen ze niks aan. Het gaat bij de beslissingen uiteindelijk om meerderheden. Als een voorstel van hen ook op de goedkeuring van jouw eigen partij kan rekenen, dan moet je dat gewoon steunen. Toen de PVV de Dierenpolitie probeerde in het regeerakkoord te krijgen, waren wij daar voor. Los van het feit dat we heel veel andere opvattingen niet met ze delen.

Dan ga je niet denken: ik ga die Wilders eens strategisch een hak zetten?
Nee, dat ga je niet doen. Je bent daar voor, omdat je daar intrinsiek ook voor bent. De VVD doet ook wel eens een voorstel waar ik voor ben. Niet zo vaak, maar wel eens en dan steun je dat gewoon en dan ga je niet omdat je andere dingen in die partij niks vind dwarsliggen.

Nou wil ik wel een voorbeeld hebben natuurlijk.
Gggggg, hahahahaha. Misschien aan het eind van het interview. Het IS wel eens gebeurd in elk geval. Echt waar.

Kan het dan gaan om punten als aanpak van uitkeringsfraude? Ik noem maar wat.
Ja natuurlijk, fraude dat blijft een probleem in een samenleving waar je sociale voorzieningen hebt en andere regelingen. Er zijn altijd mensen die misbruik maken van datgeen wat een ander wel echt nodig heeft. En als een partij er veel aandacht aan besteed om die fraude aan te pakken, dan vinden we dat in beginsel goed. Maar als het duidelijk alleen holle retoriek is, dan steunen we dat weer niet.

En bij inmenging van de privacy, om maar eens een actueel onderwerp er tussen te gooien? (Voor de lezer: de Amerikaanse geheime diensten blijken massaal mailverkeer, internetgedrag en telefoondata te verzamelen om van willekeurige burgers profielen te maken, om te zien of er “persons of interest” tussen zitten, en minister Opstelten steunt dat van harte).
Daar zijn wij wel heel hard tegen. Ik geloof niet in het veiliger maken van de wereld door mensen hun privacy af te pakken. Dat kan echt niet.

De vraag die natuurlijk gesteld moet worden: is de Partij voor de Dieren geen one-issue partij?
Jazeker, hahaha. Maar toevallig wel het grootste issue dat je je kan voorstellen, namelijk het leefbaar houden van de aarde, omwille van de natuur en het leven zelf. Je kan het toch niet maken om te zeggen we maken nu alles op wat er is en degene die na ons komt die zoekt het maar uit? Dus ook als je het vanuit een menselijk perspectief benadert, dan moet je je niet zo egoistisch gedragen.

Maar ben je dan een dierenpartij, of ben je dan een milieupartij?
Mensen vragen natuurlijk wel eens, “waarom heet je de Partij voor de Dieren, als je een veel bredere boodschap hebt? Zet je mensen dan niet op het verkeerde been?”. Dat klopt voor een deel natuurlijk wel, maar door het kiezen van zo’n naam maak je dat ook een beetje los. En hopelijk worden mensen er een beetje door aan het denken gezet. Je kiest voor iets wat intrinsiek de moeite van het beschermen waard is. En niet iedereen snapt meteen de eerste keer wat dat zegt over je beginselen en hoe je naar de wereld kijkt. Sommige mensen snappen dat na honderd jaar waarschijnlijk nog niet, maar dat hoort ook een beetje bij een emancipatiebeweging als de onze. De eerste mensen die zeiden “joh, zullen we anders mensen die een andere huidskleur hebben niet meer aan een ketting leggen”, die werden ook uitgelachen.

De rechtse Abraham Lincoln, he?
Ja, die kregen te horen dat ze niet goed bij hun hoofd waren om slaven rechten te geven.

Vrouwen.
Ja, en ook toen werd gezegd wie zijn de volgende, moeten we zeker ook dieren (stem)rechten gaan geven. En ik vind eigenlijk wel dat alle levende wezens het recht hebben om niet te worden uitgebuit door een andere soort. Dan heb je het natuurlijk niet over stemrecht, kinderen hebben ook geen stemrecht, maar wel rechten. En in het geval van dieren is dat om hun natuurlijke gedrag te kunnen vertonen en dat ze zonder onnodige pijn mogen leven.

Maar milieu is dus het centrale punt, kunnen mensen dan hun stem niet voldoende kwijt bij Groen Links, Partij van de Arbeid, D66?
PvdA en D66 in elk geval niet. Groen Links heeft wel goede dingen gedaan ten aanzien van bewustzijn van traditionele vervuilers, maar Groen Links heeft zich nooit actief bezig gehouden met landbouw, terwijl daar wel de grootste problemen liggen. Ik denk ook dat ze hebben gekozen de strijd niet aan te gaan met de enorme krachten die in die landbouw zitten. En daar speelt ook het probleem van de enorme machtsconcentraties van de Monsanto’s van deze wereld, een groot van oorsprong chemisch bedrijf dat alle patenten in de voedselbranche in handen wil krijgen en lekker de ruimte wil hebben voor genetische manipulatie, zodat zij de baas worden van al het voedsel dat wij kunnen gaan telen in de toekomst. Dan krijg je de situatie dat vier grote bedrijven in de wereld bepalen wat jij eet. En het heeft ook enorme gevolgen voor de biodiversiteit. Want je kunt er op rekenen dat alleen de commercieel interessante gewassen zullen worden geteeld. De pers zit meestal niet vooraan op de tribunes bij landbouwdiscussies, die zoeken naar meer sexy onderwerpen als sociale zekerheid, waar de traditionele partijen armpje drukken. Dat is altijd zo geweest en intussen kon het CDA gewoon doorgaan met die industrie te steunen. Er is nog nooit een kabinet gevallen op landbouw. Die krachten zijn enorm en er is wel iemand nodig die die strijd voert.



En dan nog het gifgebruik in de landbouw, het landgebruik… Dat is geen geïsoleerd milieu- of dierenwelzijnsonderwerp, maar raakt mensen over de hele wereld. De VN-mensenrechtenraad heeft het voedselvraagstuk terecht hoog op de agenda gezet. Hoe moeten we de wereld moeten voeden op een manier dat we dat ook volhouden tot 2050. En daarna liefst ook, als de wereldbevolking blijft groeien. De conclusie van de onafhankelijke rapporteur, iemand die dus niet eerst bij Unilever of de Rabobank heeft gewerkt zoals Louise Fresco die maar blijft pleiten voor fabriekslandbouw, is dat we over moeten schakelen op agro-ecolgische landbouw. En dat de westerse overconsumptie van dierlijke eiwitten, dus vlees en zuivel, naar beneden zal moeten, anders gaan we het niet redden. Als wij minder dieren eten, blijft er veel meer voedsel over voor mensen in ontwikkelingslanden, die nu honger lijden terwijl dat niet nodig is. De overheid moet de keuzes die mensen willen maken voor een duurzame wereld faciliteren. Waarom zou je dat voor vermindering van het autogebruik wel willen regelen, door te investeren in openbaar vervoer, en voor vermindering van de vleesconsumptie niet?

Wat kunnen twee leden in de Kamer dan betekenen?
Ik ben van nature best bescheiden, maar als het gaat om mijn partij is daar niet veel van te merken haha. We hebben met z’n tweeën echt veel dingen bereikt waar ik trots op ben. We maken veel meer los dan je op basis van twee zetels zou kunnen verwachten. Ook omdat we een hele actieve achterban hebben.

Hoe is het voor jou geweest om tijdelijk fractievoorzitter te zijn ten tijde van het zwangerschapsverlof van Marianne Thieme?
Het was vooral gewoon even de tijd overbruggen. Er was wel vervanging, maar dat was natuurlijk een niet ingewerkt Kamerlid. Dus in die periode van vijf maanden doe je gewoon even een stapje extra. Maar ik heb Marianne dus wel gemist, ik was blij dat ze terug was. We zijn zon goed geoliede machine samen. En ik ben graag op volle sterkte.

Jullie hebben interessante lijstduwers gehad in het verleden. Wat zijn echt belangrijke mensen geweest?
Ik vond ze allemaal om eigen redenen belangrijk, maar ik vond vooral de combinatie gaaf. We hadden bijvoorbeeld Jan Wolkers op de lijst. Nou, linkser dan dat vindt je ze niet. En Paul Cliteur, iemand die de VVD nog gevaarlijk links vond. Dat zulke verschillende mensen samen op onze lijst wilden onderstreepte het overstijgende belang waar we voor staan. Je eigen belangen en je eigen achtergrond moet je overstijgen voor de plannen die je wilt dienen.

Dan wil ik tot slot voor dit deel toch van je weten waarom de PvdD geen uitgesproken linkse partij is.
In de praktijk steunen we meer voorstellen van links dan van rechts, dat klopt ook wel. Rechts doet hele akelige dingen met privacy, die rommelen ons oorlogen in en dat wil je allemaal niet. En een partij die mededogen centraal stelt kan zich niet vinden in een ijskoud asielbeleid. Maar ik vind dat je iedereen moet kunnen aanspreken, ook mensen die een rechtser gedachtegoed hebben. Ik vind het minder belangrijk te weten waar iemand (politiek gezien) vandaan komt.

We hebben mensen met verschillende religieuze achtergronden die ons steunen. Atheïsten en christenen, alle kleuren zijn vertegenwoordigd. En er zijn ook wel mensen die je hun kant op willen trekken, misschien wel mensen die zouden willen dat wij bijvoorbeeld een boeddhistische partij zouden zijn, maar ik vind dat het overstijgende belang juist centraal moet staan. Het raakt iedereen. We zijn ook niet een partij voor vegetariërs, we hebben ook vleeseters onder onze leden die er wel over na willen denken.



Klaar! We gaan het over muziek hebben.
Jeuy!

Je zat bij De Wereld Draait Door vanwege Queens Of The Stone Age. Wat voor gevoelens heb je bij de clip van ‘No One Knows’?
Haha. Mensen vragen me wel eens of ik het eens ben met rabiate uitspraken over vlees eten door een band die je leuk vind... tja, het hoort allemaal bij artistieke vrijheid. Queens Of The Stone Age bestaat volgens mij niet bepaald uit vegetariërs, maar dat hoeft ook niet.

De zanger van Carcass, met ook vrij smerige teksten, is overigens wel vegetariër, ik weet niet of je er wat mee hebt.
Carcass toevallig niet, maar ik kan me wel zeer goed vermaken met Kadavar, hahaha. Met name in de hardcore heb je wel wat bands met dergelijke standpunten. En daar heb ik nog steeds wel warme gevoelens bij. Dat politiek engagement raakt een snaar bij mij, maar ik vind het geen voorwaarde om een band wel of niet leuk te vinden. Ik vind Gojira leuk, maar als ze niet over milieu issues zouden zingen en niet Sea Shepherd zouden steunen, had ik het ook een toffe band gevonden. Alleen als het echt serieus foute boel zou zijn zou ik er nog eens over na moeten denken.

Dat criterium hanteert Lords Of Metal in de uiterste gevallen ook, hoor. Wat is de aantrekkingskracht van al dat muzikale geweld voor jou?
Ik weet dat dus zelf ook niet zo. Mijn smaak is in die richting ontwikkeld. Hoe komt het dat je iets mooi vindt? Ik vind het een moeilijke vraag. Maar vanaf dat ik een serieuze muziekliefhebber begon te worden heb ik wel een voorkeur ontwikkeld voor de stevigere kant, ja. Ik heb in een platenzaak gewerkt in Katwijk. Dus daar heb je geen ruimte voor een winkel met alleen maar een alternatieve collectie, dus ook wel Celine Dion en zo. Voor een zo breed mogelijk publiek. Maar we hadden ook een Headbanger’s Wall. Daar lag mijn hart.

Ik ben ook actief in het jongerenwerk geweest in het jongerenwerk, waar ik ook draaide. Ik kom er nou bijna niet meer aan toe, maar ja, ik ben ook niet meer zo jong, dus misschien moet ik het aan anderen over laten, hahaha. Ik luisterde gewoon wat op mijn pad kwam. Jij bent net zo oud als ik dus wij konden nog niets downloaden. Je was afhankelijk van wat vrienden je konden aanraden en uitlenen als je zelf nog niet zon dikke portemonnee had, dat je alles zelf kon gaan kopen.

Voor heel veel mensen uit onze generatie, ook die het niet toe willen geven, was Guns N’ Roses een eerste kennismaking. En voor veel anderen was dat ook Nirvana. Is dat ook een belangrijk keerpunt voor jou geweest?
Guns N Roses was niet zo belangrijk voor mij, Nirvana wel. Ik had oudere neven en die waren echt METAL. Die luisterden Iron Maiden en liepen in die strakke broeken. Ik was tien en ik vond het wel indrukwekkend, maar door Maiden ben ik nooit zo gegrepen. Ik ben meer van het grungetijdperk. Toen het serieus begon te worden kocht ik Nirvana, Pearl Jam, Soundgarden, Alice In Chains, Temple Of The Dog, Stone Temple Pilots.



Dat zijn echt ALLE grunge bands. Keek je Headbanger’s Ball vroeger?
Jajaja haha, Vanessa Warwick, met die gekke blauwe haarpluk. Ja man. Mag ik het vervolg ook noemen, want ik ben helemaal enthousiast? Wat ook nogal belangrijk was, was Faith No More. Man man! Ik heb Mike Patton laatst gezien met Tomahawk, in Paradiso. Ik vind die laatste plaat niet zo goed hoor, maar Mike Patton, man, die had ik zo lang niet gezien. Ik heb helemaal mijn hart opgehaald. En Tool natuurlijk, en Deftones. Laatst in 013, ik was zo blij dat ik kon. Er was geen avondvergadering en daar kon ik gelukkig heen. Dat is altijd fingers crossed. Als je een kaartje hebt, dan ga je je er ook echt op verheugen. Ik heb ook een periode gehad dat ik niet meer op concertagenda’s keek en dacht (verzucht) laat ook maar. Ik moest altijd maar weer afzeggen en dan ben ik verdrietig omdat ik me er op verheugd had.

Heb je zelf wel eens geprobeerd een instrument te leren spelen?
Nee man! Dat moet je mij niet laten doen. Daar heb ik ook geen tijd meer voor, om dat goed te leren.

Heb je het idee gehad dat je door de muzieksmaak die je ontwikkeld hebt een beetje een buitenbeentje begon te worden?
Of dat nou door de muziek kwam, weet ik niet. Het paste wel bij me. Scum was vroeger in Katwijk echt voor de metal jongeren. Ik was actief in De Schuit, ook een alternatief jongerencentrum, wat volledig op vrijwilligers draaide. Dat vond ik fijner, in Scum zat altijd een jongerenwerker omdat voor groepen probleemjongeren ook werk moest worden verricht. En dat kun je met vrijwilligers natuurlijk niet. We hadden echt een alternatieve enclave en dat heb ik wel belangrijk gevonden om daar mijn steentje aan bij te dragen. Maar een buitenbeentje? Nee, niet echt.

En het stempel “alto”, kon je dat hebben?
JA! Geen probleem. Maar toen ik bij de Partij voor de Dieren begon te werken heb ik in het begin wel, misschien niet helemaal met opzet, maar ik heb het niet zo uitgedragen. Mensen vinden je partij al gek. En dan is het voor mensen nog een brug te ver om je ook nog daarmee te moeten identificeren

Heb je het idee dat je in de politiek een alto bent?
Ja, politiek zeker. En trots op ook. Het is nodig ook. Ik ben ook altijd wel een alto geweest, ik heb het nooit als negatief ervaren, maar je realiseert je wel dat je een ander geluid wil inbrengen dan de meeste mensen gewend zijn, ja. Mijn smaak in muziek is wel wat breder aan het worden, ik geef wat meer ruimte aan de zachtere kant, In het jongerencentrum was er altijd een soort ruzie (een beetje een te groot woord, maar wel een leuke competitiestrijd). Er waren echte Esther fans, dus de jongens van zeventien die metal wilden horen, en haters, die wilden Britpop en rustiger alternatief. Die baalden echt als ik kwam draaien joh, hahaha.

En je kan er nog steeds goed tegen als mensen van je balen, nietwaar?
Ja toch? En het was ook wel leuk dat die draaiavonden zo verschilden. Natuurlijk, de echte metalheads vonden het niet zo leuk als de Britpop dj draaide, en ik ook niet. Dan krijg ik steeds klachten van anderen over de hele avond van die zeikmuziek. Maar dat hoort er ook bij en de avond erna was het weer voor de andere doelgroep leuker. Ik heb net als volgens mij veel metalheads ook wel iets met Cypress Hill, House Of Pain, Osdorp Posse. Je pakt ook wat mee van hiphop, van triphop dingen, je waardeert Portishead, dat zit er allemaal omheen. Maar de kern is wel wat stevigere, groovende dingen. Stoner vind ik ECHT super.

Binnen de metal luister ik met terugwerkende kracht ook veel bands die ik niet gevolgd heb, maar dan lees je van een nieuw een album recensie en dan ga je toch een keer luisteren en dan kan je ineens het hele oeuvre aan gaan schaffen. My Dying Bride, dat vond ik altijd veel te traag, het moest een beetje groove hebben en tempo hebben. En dan koop je toch eens zo’n album en dan vind je het toch wel fijn. En dan met terugwerkende kracht dus alles wat ze gemaakt hebben. Ja, je wordt er wel een beetje depressief van haha. ‘Turn Loose The Swans’…man, man man.! Maar die nieuwe vind ik fijn, hoor. En Lamb Of God nu.

Maar in een Headbanger’s Ball hoorde je nog wel eens wat nieuws, dat gaat nu in het internettijdperk heel anders. Daarom ben ik zelf vaak geneigd om terug te kijken, heb jij dat ook?
Ik denk dat het er bij mij ook wel een beetje mee te maken heeft dat ik wat weinig tijd heb om nieuwe dingen te luisteren. Metal vraagt ook wel wat van je, dat moet je echt wel een paar luisterbeurten geven, wanneer er een nieuwe metalplaat is. Ja, wanneer heb ik daar tijd voor? Je grijpt ook wel makkelijker naar dingen die je al kent. Ik probeer ook wel naar nieuwe platen te luisteren, maar ik kan ook ZO snakken naar oude platen die ik al eerder grijs heb gedraaid.

En vond je vroeger dingen wel eend slecht die je nu leuk vindt?
Ja, maar dan was het meer dat ik het vroeger niet echt een kans heb gegeven. En dan landt het nu alsnog. Ik heb je nog niet eens verteld dat ik vroeger naar Dynamo ging.

Daar wil ik wel wat over horen, dan! Welke ben je geweest?
Vanaf 1995, dat was de eerste die compleet uit de hand liep. 120 duizend mensen en vier WC’s in mijn optiek, hahaha.

Er waren er wel meer, maar de tenten stonden op de paden er naartoe, waardoor ze niet meer schoongemaakt konden worden. Ja, ik was er ook, dat we elkaar niet tegen gekomen zijn.
Nou, raar! Hahahaha, heel raar. Machine Head heb ik nog niet eens genoemd! Pantera, Down. Down! Oh Down, daar baalde ik zo van, dat ik daar niet heen kon. Phil Anselmo’s nieuwe plaat solo, die grijpt me nog niet echt, maar Down vind ik wel echt fantastisch. Ja, Dynamo en Lowlands ging ik altijd heen.

Dus geen Waldrock?
Waldrock is om praktische redenen nooit gelukt. Ik had er wel heen gewild, maar daar is het nooit van gekomen. Ik ben nooit zo heel rijk geweest, dus dan is het ook keuzes maken waar je geld heen ging, maar Lowlands (wat altijd al behoorlijk prijzig was, Ramon) heb ik dus ook altijd gedaan, wat ook mijn smaak wel een beetje weergeeft. En op Lowlands en Dynamo ging ik ook altijd wel kijken naar bands buiten mijn eigen directe smaak. Op Dynamo vooral de hardcore en punkbandjes, daar kon ik thuis dan weer niet het geduld voor opbrengen om naar te luisteren, maar dan hadden ze altijd een aparte skate tent en dat vond ik altijd wel ERG leuk om te gaan kijken.

Sick Of It All?
Sick Of It ALL!!! En Madball, die kende ik dan wel al.

Nog meer, ik wil het er best allemaal uit hebben, maar ik moet wel weten waar ik op moet drukken?
Nou kwam jij met Sick Of It All (afgekort overigens SOIA) en Madball, inderdaad ja, en Biohazard natuurlijk. En The Beasty Boys. Iedereen houdt van The Beasty Boys, toch? Of jij niet?

Nou, hooguit uit nostalgie. Ik zou ‘No Sleep ‘Till Brooklyn’ wel leuk moeten vinden omdat Kerry King er in speelde.
Wie hadden we nog meer? Fear Factory, Prong, Helmet. Life Of Agony, en Black Sabbath natuurlijk. Prong staat binnenkort in het Patronaat.

Laat ik er nog een echter interviewvraag ingooien. Waar heb je muzikaal gezien ECHT een pesthekel aan?
Britpop, hahaha. Wil je dat ik het op het alto vlak hou? Anders te makkelijke popliedjes, maar dat is te voor de hand liggend, dat geldt voor echte muziekliefhebbers in zijn algemeenheid wel. En toch de Britpop-achtige stromingen, daar moet ik niks van hebben. Ik vind het zo zeikerig.

Maar het hele theatrale, een Celine Dion bijvoorbeeld waar je het net over had?
Ja, kom op! Ik hoef toch niet hardop te zeggen dat ik dat erg vind?

Nou ja, iedereen heeft zijn guilty pleasures, die moet jij ook hebben.
Ja, dat is waar. Voor mij zijn dat bands als Garbage en Placebo. Wel een beetje poppy, maar ik kan het toch niet laten om het te draaien. Ik hou wel van drum & bass trouwens ook. Daar zit je vaak ook wel een beetje op het randje van kan het nog wel. Op Lowlands bijvoorbeeld, Skrillex, dat is helemaal poppy. Prodigy, heb ik ook veel geluisterd. Ik hou wel van dansen ook, maar daar moeten wel lage, zware bassen bij. En soms hoor je iets waarvan je denkt is dat nou fout of toch wel gewoon goed?

Toch wel duister allemaal, of niet?
Ja, duister. Ik wordt het vrolijkst van duister. Geen idee hoe dat komt, maar ik vermaak me er goed mee. Ik kan helemaal niet tegen veel te vrolijke popliedjes. Dat gehuppel. Huppelmuziek, daar hou ik niet van.

Je zou dus een slechte Brabander zijn?
Ja, hahaha. Carnavalsliedjes, dat kan ik nou echt niet hebben.

Dat is te makkelijk om mee af te sluiten. Wil je nog iets kwijt aan al onze lezertjes?
Over dat carnaval komen we niet meer heen nu. Maar wat op festivals een beetje speelt is dat het aantrekkelijk lijkt te worden voor mensen die alleen maar een feestje komen vieren. Daar is op ZICHZELF niks mis mee, maar ik ben altijd het gelukkigst als ik een bandje kan kijken en ik voel ook dat er muziekliefhebbers om me heen staan. We gaan natuurlijk geen selectie aan de poort doen hoor, haha. Maar bij metalfestivals en bij stoner, daar vind je dat nog. Heerlijk! Maar waar Dynamo en Lowlands vroeger mijn favoriete festivals waren, zijn dat nu Roadburn en Lowlands. Ik voel me goed thuis tussen metalheads enne, oh ja, dit wilde ik nog zeggen! Toen ik in 1995 naar Dynamo ging stond ik tussen allemaal jongens die er groot en vervaarlijk uit zagen, alsof ze de stad kort en klein kwamen slaan. En toen vroeg ik aan de buschauffeur of hij dat nou niet vervelend vond, alleen maar van die hordes metalheads vervoeren. En toen zei hij: joh, ik heb liever 100.000 van jullie, dan 1 voetbalsupporter.



Dat vond ik ZO mooi. Metalheads zijn gewoon schatjes. Dat is leuk. De eerste reactie van mensen op iemand die ook metal uitgedost is, is meestal wat is dat voor een engerd?, maar metalheads doen eigenlijk hetzelfde als wat ik in de politiek doe. Mensen schrikken eerst een beetje, maar als je ECHT kijkt, dan zie je dat het helemaal niet raar is.

Ik moet ineens weer aan een nummer van Sick Of It All denken.
Esther en ik bijna in koor: ‘Scratch The Surface’. Die heb ik vaak gedraaid.

Tot slot: blijf je muziekhart voeden, ga naar bandjes kijken! Podia hebben het moeilijk, bandjes hebben het ook niet per se makkelijk, ga naar de platenzaak, lees je favoriete muziektijdschrift, blijf dat soort keuzes maken. Dat vind ik belangrijk als het om muziek gaat. Als we nou geen enkele platenzaak meer zouden hebben in Nederland, dat is toch niet leuk? Dat is armoe. Dus als je dat belangrijk vind, zorg dan dat je er af en toe ook heen gaat. Koop een CD van een band die je goed vind, ga kijken in een zaal, DOE DAT! Dat soort dingen zijn fijn en belangrijk om in ere te houden.

<< vorige volgende >>