Listen live to Radio Arrow Classic Rock

1 CD, 2 meningen: Samael - Anti God

Door: Ramon & Vera

Het gebeurt regelmatig dat er CD's uitkomen waar de meningen over verdeeld zijn. De één vind hem helemaal te gek, de ander echter vind het allemaal maar aan de matige kant, terwijl de derde ergens tussenin zweeft. Niet alleen bij de zogenaamde 'nieuwe hete' bands kan dit stof voor urenlange gesprekken opleveren, ook bij bands die al jarenlang in de belangstelling staan willen de fans elkaar nog wel eens in de haren vliegen. Is de hype terecht? Of moeten we het allemaal maar met een korreltje zout nemen? Slachtoffer deze maand van het LoM vergelijkend warenonderzoek is de nieuwe MCD van de Zwitserse black metal helden Samael, getiteld 'Anti God'. Collegae Vera en Ramon laten hun licht over de zaak schijnen, en blijken het eigenlijk bizar met elkaar eens te zijn…

band imageRamon: Samael doet wederom wat je van Samael mag verwachten. En dat is je met de ene verbazing na de andere om de oren slaan. Waar zal ik eens beginnen? Het mag gevoegelijk aan bekend zijn dat de band ooit begon als een redelijk stereotype black metal band. In die tijd wisten ze zich overigens al behoorlijk te onderscheiden, maar toch, het genre was duidelijk. Met het gruwelijk Sinistere 'Blood Ritual' en het gitzwarte 'Ceremony Of Opposites' werd muzikaal een andere weg in geslagen, maar tekstueel was het nog wel heel duidelijk een band die het over de duistere kanten van de menselijk psyche zong. Met name over die van zanger Vorph(alack) trouwens. Met 'Passage' leek afscheid genomen te worden met die zoektocht door het duister en de daarop volgende releases onderstreepten dit meer en meer, met natuurlijk 'Reign Of Light' als definitief afscheid van dat verleden.

Over deze ontwikkeling gaf Vorph zelf aan dat de zoektocht nooit ten einde is, in het interview met Lords of Metal, maar duidelijk was wel dat hij niet meer door zijn eigen zwarte kant heen wilde. En nu komen ze met de niets omhullende titel 'Antigod'. Ik snap er helemaal niets meer van, maar daar geniet ik dan ook wel weer enorm van.”I've looked somewhere else for what was already mine". Dat doet erg denken aan de teksten op 'Passage',bijvoorbeeld 'Angels's Decay', (”I've been walking on a really strange path lately") maar dan juist weer de andere kant op. Maar bij deze verrassing blijft het niet. Samael heeft een aantal krakers op het repertoire staan, waarvan 'Into The Pentagram' tot één van de grotere publiekslievelingen gerekend mag worden. Die staat dus gewoon op deze EP, in wederom een nieuw jasje gestoken. En wat voor een jasje, hij is bombastischer en grootser dan ooit. Orkestraal en intens zoals je van Samael en alleen van Samael mag verwachten. De stem van Vorph was nooit eerder zo dominant, wat het allemaal nog overweldigender maakt.

Een kleine kanttekening is wel dat de EP opgevuld wordt met twee bestaande live tracks en een remix van de titeltrack, maar dat is een hele milde teleurstelling. Als dit een voorbode is voor het nieuw album, zet je dan maar schrap. Het snoeiharde album 'Above' wordt niet als uitgangspunt genomen voor het nieuwe werk, maar het wordt zeker wel geïntegreerd. De grandeur van de productie is echt ongekend. Xy toont zich voor de zoveelste keer als één van de weinige mensen in dit wereldje die het echt aandurft zichzelf keer op keer volledig te herontdekken. En zijn broer Vorph, die is zo te merken ook nog lang niet klaar met ons te verbazen.

band image


Vera: Dit is de eerste single uit het volledige nieuwe Samael album dat volgend jaar zal verschijnen. Er komen twee versies: enkel via de Nuclear Blast mailorder kan men een vinylschijfje aanschaffen met de nummers 'Antigod' en een 2010 versie van 'Into The Pentagram'. Maar er komt ook een ep uit op cd en die bevat zes nummers.

Samael heeft een lange traditie in het uitbrengen van ep's en singles. Eerder verschenen de ep's 'Medieval Prophecy' (1988), 'Rebellion' (1995) en 'Exodus' (1998). 'Antigod' is het centrale nummer van deze vijfentwintig minuten durende mini cd. Het is een dramatisch, vrij traag en duister nummer met een orkestraal geluid. Je kan het amper black metal noemen en ligt meer in de lijn van wat sommige Indie Recordings bands als Vreid doen, maar dan wel met het typische Samael geluid. Met het nummer 'Into The Pentagram' leerde ik begin jaren negentig Samael kennen. Het verscheen ooit de eerste keer op een demo 'Recordings 88-89' maar er zijn al meerdere uitvoeringen van. De huidige versie is ruw en opgenomen naar de huidige studiostandaard. Het blijft een machtig nummer.

Vervolgens hebben we twee songs in een live uitvoering. 'Reign Of Light' is het titelnummer van de cd uit 2004 en toont Samael in hun ritmische, industrial tijd. 'Slavocracy' (uit 'Solar Soul') klinkt terug wat heftiger. Op ep's vinden we gewoonlijk ook remixen bij Samael. Dat woord doet me altijd vrezen voor beats en elektronica. Het valt wel mee, al zijn er wel industriële echo's waar ik niet echt een liefhebber van ben. 'Antigod' besluit met een ander nieuw nummer. 'Ten Thousand Years' is een simfonisch instrumentaal stuk. Keyboards scheppen een brede filmische sfeer en dit is best mooi. Als Samael fan kan je niet om dit voorproefje heen, de Zwitserse band onder leiding van Vorph en Xy blijft een aparte vermelding in de geschiedenisboeken waard. Ik ben benieuwd welke richting het nieuwe album zal uitgaan na het beenharde 'Above'.

Samael – Antigod MCD (Nucear Blast)
Website band: www.samael.info
Website label: www.nuclearblast.de

<< vorige volgende >>