Vision Divine - The 25th Hour

Vision Divine - The 25th Hour

Label : Scarlet Records | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Eddy : Als je de band Vision Divine zou opzoeken via de Lords of Metal website vind je drie recensies en twee interviews in zake van deze Italiaanse groep. Twee van die recensie en beide interviews werden door ondergetekende gedaan. Ben ik dan de Lords expert in zake van deze band? Ik weet het niet, wat ik wel weet is dat ik deze peperoni cowboys ontzettend goed vind. Toen mijn hoofdredacteur mij de nieuwe promo 'The 25th Hour' aanbood en daarbij vermelde dat deze schijf retestrak was accepteerde ik deze nieuwe uitdaging dan ook met volle overtuiging…

En weet je, mijn opperhoofd overdreef niet toen hij dit plaatwerkje de hemel in prees, man, ik ben nu nog bezig om de stukken van mijn uit elkaar gespatte speakers bijeen te zoeken. Olaf Thorsen, de leider van Vision Divine bewijst opnieuw dat het geen domme zet was om het toen zo populaire Labyrinth aan de kant te zetten om zijn eigen ding te beginnen. Vanaf toen ging naar mijn mening de boel ook bergafwaarts met Labyrinth en kwamen ze oudgediende Olaf tegen die dezelfde berg de andere richting op nam. Niet alleen deze Olaf's zijn bekwaamheid in het spelen van gitaar en het schrijven van sterke deuntjes en ook niet alleen de ijzersterke ritmesectie maken deze groep top. Veel is ook te danken aan de geschoolde stem van zanger Michele Luppi die alle stijlen tussen AOR en metal aan schijnt te kunnen. Om dit verhaal nog wat interessanter te maken kan ik vertellen dat deze man deze maand ook langs zeilt met zijn eigen soloplaat 'Los Angels' genaamd, die meer de AOR kant op gaat. Bij Vision Divine bewijst deze makker hoe hij met metal om kan gaan, met zijn eigen ding kan hij zijn melodieuze op volwassen georiënteerde rock ei kwijt.

Als ik de muziek van VD op deze schijf moet omschrijven ga ik al gauw met termen zoals tachtiger jaren Bay Area thrash en met namen zoals Dream Theater (zoals in hun jonge jaren) en Rhapsody in het kwadraat gooien. Op zijn minst denk ik aan een perfecte mix van die drie. Er is ontzettend veel melodie, er zijn knalharde riffs (Bay Area Thrash) en bloedmooie toetsen (a la Dream Theater & Rhapsody) die voorbij komen vliegen. Luister eens naar het beste nummer van de schijf, het titelstuk 'The 25th Hour'. Ik weet niet wat het is maar iets, of het nou de drums, de gitaar riff of de keys zijn maar iets in dit nummer doet me denken aan 'A Fortune In Lies' van de eerste Dream Theater plaat. Hoe dan ook, wat een machtige manier om een nieuwe schijf te beginnen. Een ander nummer die me uit mijn sokken blaast is 'The Perfect Suicide'. Dat nummer maakt mijn opmerking over de Bay Area Thrash legitiem. Luister maar eens naar de knalharde riffs in het begin en daar waar de riffs de inleiding van de gitaarsolo verzorgen. 'Waiting For The Dawn' is een instrumentaaltje waarin je Rhapsody voorbij hoort suizen. Al die mixjes en invloeden maken de nieuwe schijf van Vision Divine overheerlijk en een perfecte wijze om vijfenveertig van je vrije minuten welgeslaagd te spenderen…

<< vorige volgende >>