Elexorien - Elexorien

Elexorien - Elexorien

Label : Trollzorn Records | Archiveer onder black/pagan metal

Release type: Full-length CD

Nima : Kijk, Elexorien heeft het begrepen. Middels hun online-demo 'Rising Of The Strom' en de vele optredens hebben ze (zowel in het binnen- als in het buitenland) een zekere fanschare opgebouwd. Daar waar vele nieuwe bands snel een CD opnemen in eigen beheer om de weg naar eventuele succes korter te maken, hebben ze Groningers rustig de tijd genomen om een platendeal te krijgen. Gelukkig heeft Trollzorn de band opgemerkt en is het (titelloze) debuut eindelijk een feit.

Degene die bekend zijn met deze band weten dat men een combinatie van black metal, folk en middeleeuwse invloeden speelt, die tegenwoordig ook bekend staat als "Battle Metal. Hoewel deze stijl tegenwoordig erg populair is, hebben de dames en heren van Elexorien zich niets aangetrokken van de regels en hebben een eigen geluid gecreerd. Al vanaf de eerste tonen van de intro 'A Call To Arms' brengt de band je mee in hun fantasiewereld. Vooral als men na de intro gelijk losbarst met de krachtige 'The Curse' word je meteen bij de keel gegrepen en zorgt men ervoor dat je vooral niet ontsnapt. Krachtige, scherpe gitaar riffs, een strakke ritmesectie, sfeervolle keyboards, prachtige vrouwelijke vocalen en agressieve krijs zijn goed in balans. In tegenstelling tot vele genregenoten die de nadruk op blije "hoempa deuntjes leggen en zichzelf in mijn ogen belachelijk maken (u weet het, ik ben geen grote fan van al te blije deuntjes), ligt bij Elexorien de nadruk op het metal gedeelte. Hoewel men af en toe met een blij keyboard stuk aankomt wordt dat gelukkig beperkt gehouden zodat de nummers vooral krachtig klinken.

Het gitaar geluid roept bij mij veelal de sfeer van Cradle Of Filth op en dan ten tijde van 'Cruelty And The Beast', maar ook Dimmu Borgir ten tijde van 'Enthrone Darkness Triumphant'! Vooral de vette productie en de krachtige drumgeluid doet denken aan het laatstgenoemde. Of de band met deze vergelijking blij zal zijn, weet ik niet. Maar aangezien deze platen twee favorieten van ondergetekende zijn, is dat vooral bedoeld als compliment. Begrijp me echter niet verkeerd, de bovengenoemde bands worden geenszins gekopieerd en bevat de muziek van Elexorien veel meer dan dat, waardoor de band niet direct ergens mee te vergelijken is. Dat is alleen maar positief, want er zijn niet veel bands die dat tegenwoordig voor mekaar weten te krijgen. En als een jonge band nummers zoals 'Smeagol', 'Rising Of The Storm', de eerder genoemde opener 'The Curse' en vooral de magnifieke 'Set In Stone' weet te schrijven, verdient dat absoluut respect. Bovendien bevatten de songs genoeg afwisseling en is de cd net lang genoeg om van begin tot eind overeind te blijven. Ik kan dan ook niet anders concluderen dat ik alvast n van de beste debuut cd's van dit jaar in de handen heb.

Ik kan het echter niet laten om even te gaan zeuren! Mijn eerst punt van kritiek is dat de CD in mijn oren te netjes klinkt. Het is zeker niet verkeerd dat de band zo strak speelt, maar soms klinkt het allemaal te strak, waardoor men niet zo spontaan klinkt als hun krachtige live shows. Ten twee vind ik, en dat is waarschijnlijk voor het eerst, dat de keyboards harder in de mix hadden mogen staan. Maar dat kunnen ze weer goedmaken met hun volgende CD, want zo te horen zijn we (gelukkig) nog lang niet af van deze band.

<< vorige volgende >>