In Vain  - The Latter Rain

In Vain - The Latter Rain

Label : Indie Recordings | Archiveer onder black/pagan metal

Release type: Full-length CD

Roel F. : Soms is het een nagenoeg onmogelijke opgave een album te classificeren: enkele bands lijken er gewoonweg op uit te zijn het typeren van hun releases problematisch te maken door het componeren van muziek die niet zomaar te doorgronden is. In Vain uit Noorwegen is n van die bands die in het creren van het bovengenoemde 'struikelblok' zondermeer geslaagd is.

Daar krijgt de luisteraar wl iets voor terug. 'The Latter Rain' is een complex van muziekrichtingen die varieert van death, black en heavy metal tot bijzonder aangename progressieve passages en emotioneel diepe elementen, waarbij agressie en rust vechten om hun plaats op het muzikale toneel. Ook popachtige constructies worden niet uit de weg gegaan in de onophoudelijke zoektocht naar afwisseling, hoewel de nadruk op het extreme blijft liggen.

Het verbazingwekkende is dat In Vain alle genres, zo lijkt het, beheerst. Alles is dan ook erg goed op zijn plaats gevallen waardoor de diversiteit allesbehalve geforceerd overkomt. De fusie van genres klinkt buitengewoon organisch en normaal, terwijl er genoeg bands zijn die daar veel moeite mee hebben. Gitarist J. Haaland, die voor alle composities verantwoordelijk is, is gewoon ontzettend getalenteerd waarbij de hoorbare chemie die waarschijnlijk voortkomt uit het gegeven dat twintig muzikanten aan deze plaat hebben meegewerkt, niet moet worden vergeten.

Een aparte opmerking moet geplaatst worden bij het gebruik, hoewel sporadisch, van saxofoon en cello. De combinatie van metal en blaasinstrumenten en/of klassieke instrumenten is niet de meest gangbare, laat staan de meest succesvolle. Pro-Pain, Sear Bliss (beiden blaasinstrumenten) en Dimmu Borgir (klassieke en blaasinstrumenten) hebben zich hier eerder aan gewaagd, maar, en dit wordt nu afgezaagd, In Vain weet er iets echt moois en smaakvols van te maken.

Normaliter is het gebruikelijk om in een recensie een referentiekader op te bouwen door enkele welbekenende vertegenwoordigers van een genre te noemen, maar in dit geval zou dat verspilde moeite zijn; er gebeurt te veel om specifiek labels toe te kennen. Het volstaat hier te vermelden dat gedurende het ruime uur dat 'The Latter Rain' beslaat op geen enkele wijze de verveling intreedt. Het is niet vaak dat een plaat zo goed als deze wordt uitgebracht.

<< vorige volgende >>