U.D.O. - Mastercutor

U.D.O. - Mastercutor

Label : AFM Records | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Nima : Udo Dirkschneider mag gezien zijn rijke muzikale carrire en de invloed die hij op talloze muzikanten heeft gehad met Accept gerust een levende legende worden genoemd. De kleine reus heeft vorige maand de leeftijd van 55 bereikt en wie jarig is trakteert. Udo doet dat met de elfde studio album met zijn eigen U.D.O., 'Mastercutor'. En verdomme, het is n van de lekkerste traktaties die ik ooit heb gehad.

U.D.O. leverde door de jaren heen nogal uiteenlopende albums uit en experimenteerde hier en daar wel eens. Het resultaat was niet altijd even overtuigende, maar elke plaat bevatte een aantal heerlijke rockers. 'Mastercutor' is dan ook in eerste instantie erg herkenbaar, wat natuurlijk ook deels te danken is aan Udo's unieke schreeuwerige zang. Alleen weet de band mij voor het eerst sinds 'Man And Machine' uit 2002 weer eens echt te overtuigen. Waarom? Omdat deze CD simpelweg geen zwakke momenten kent.

De plaat opent met een intro van een (fictieve) game show en zo wordt onze gastheer Mastercutor gentroduceerd, waarna men uitbarst met het gelijknamige titelnummer. Heerlijke gitaar riffs, een strakke ritmesectie en natuurlijk Udo's zang, die door de jaren heen niets aan kracht heeft ingeboet, worden vol overtuiging en jeugdige enthousiasme gebracht en al meteen kun je de nekspieren weer mishandelen. De navolgende 'The Wrong Side Of Midnight' is weer zo'n heerlijke rocker. Alleen laat men ook gelijk een modernere geluid horen en experimenteert een beetje met oosterse klanken, die overigens erg goed worden gebruikt. 'The Instigator' is een snelheidsduiveltje eerste klas waarna je even op adem kunt komen met de mooie (semi-) ballade 'One Lone Voice'; een ballade die alleen Udo kan zingen. Hetzelfde geldt voor de mooie 'Tears Of A Clown', waarin piano en cello de boventoon voeren. De rest van de in totaal twaalf nummers zijn alle van hoge kwaliteit en rocken ontzettend. De fantastische productie mag echter niet onvermeld blijven; die zorgt er namelijk voor dat de nummers nog harder knallen.

Met deze 'Mastercutor' heeft U.D.O. dan ook een ouderwets goede plaat afgeleverd die erg fris, maar tegelijk ook erg vertrouwd klinkt. Hier mogen vele bands wat van opsteken, want als een muzikant op leeftijd (laten we eerlijk zijn) zo ontzettend rockt en bovendien nog lang niet uitgeblust blijkt te zijn, verdient dan veel respect. Verplichte aanschaf voor U.D.O. en Acceptfans en zeer aan te raden voor liefhebbers van goed hard rock en heavy metal.

<< vorige volgende >>