Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Inquisition - Nefarious Dismal Orations

Inquisition - Nefarious Dismal Orations

Label : No Colours Records | Archiveer onder black metal

Release type: Full-length CD

Roel F. : De ongekroonde koningen van foute tracktitels en corpsepaint zijn terug om voor de vierde keer een gooi te doen naar de troon van repetitiegeörienteerde black metal. Ditmaal weet Inquisition te verrassen met 'Nefarious Dismal Orations.' De Dimmu Borigir aandoende naam van het album is misschien het resultaat van het samenbrengen van een enkel zelfstandig naamwoord en twee adjectieven geweest, maar het bekt toch wel lekker.

Het zoëven gebezigde woord 'verrassen' is hier misschien een beetje hyperbolisch gesteld. Deze review gaat natuurlijk wel over Inquisition, en behandelt niet het laatste opus van Darkestrah, om maar wat te noemen. Nee, bij Inquisition dient men altijd genoegen te nemen met composities die rond dezelfde thematiek (het duivelse en occulte) en patroon (melodieën die keer op keer terugkomen) draaien. Maar, dat is geen straf an sich. Exact dàt feit maakt deze band juist zo anders dan genregenoten: ze hebben een eigen stijl. Men hoeft maar te denken aan het ontzettend eigen geluid van de zang. Het duo vindt dus nooit het wiel opnieuw uit, maar steelt het ook niet onder de kar van een ander vandaan.

Wat Inquisition ook onderscheidt, is dat ze echt in hun product lijken te geloven. Voor sommigen lijken de symboliek, de teksten, de muziek en de corpsepaint overdreven, maar voor Inquisition vormen deze elementen één magisch geheel. Als zodanig luistert men niet naar muziek, maar naar rituelen die Satan bejubelen. Op basis daarvan valt ook de constante herhaling, die wel wordt onderbroken door afwisselende passages die op hun beurt ook weer herhaald worden, te verklaren: als ware het propaganda worden de ceremonieën in je gehoorgang geperst.

Wederom valt hier te luisteren naar enigszins eenvoudig opgebouwde black metal die zich op aangename wijze in overwegend midtempo voortbeweegt. De percussie is zoals altijd ontzettend strak (naar het voorbeeld van Hellhammer) en weet zonder veel opsmuk de aandacht vast te houden. Maar terwijl de zanger overtuigenderwijs onverstaandbare subversiviteiten uitspuwt, begint het halverwege toch weer op te vallen dat Inquisition weinig verandert in verloop van tijd. Luister ter illustratie naar 'The Initiation' van het album 'Into The Infernal Regions Of The Ancient Cult', dan naar 'The Realm of Shadows Shall Forever Reign' van 'Invoking The Majestic Throne of Satan' om te eindigen met een willekeurig nummer van hun laatste album. Ze hadden zo op één en dezelfde plaat gekund.

Maar Inquisition màg niet veranderen, dat zou de charme die de muziek nu kenmerkt onherroepelijke schade berokkenen. Het gegeven dat de productie met elk album helderder wordt (ondanks dat de bas nog steeds afwezig is), dat Inquisition nog altijd interessante riffs weet te produceren die vergelijkbaar zijn met, maar beter zijn dan, die van Immortal op 'At the Heart of Winter' en dat 'Nefarious Dismal Orations' bewijs is dat de band zo nog jaren door kan gaan, is afdoende om dit een zeer geslaagde black metalplaat te noemen.

<< vorige volgende >>