Redemption - The Origins Of Ruin

Redemption - The Origins Of Ruin

Label : Inside Out | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Evil Dr. Smith : Ik herkende hem bijna niet. Ray Alder, de falsetzanger van Fates Warning (en zijn eigen bandje Engine) met zijn karakteristieke timbre, zingt hier schier onherkenbaar en een octaaf lager dan bij zijn hoofdband. Nou liggen de 'No Exit' en 'Perfect Symmetry' dagen natuurlijk al jaren achter ons, en zingt Ray op Fates Warning's laatste kunstwerkje 'FWX' ook al een stuk lager, toch waren mijn oren zodanig geconditioneerd op zijn hoge stemgeluid dat ik zeer geconcentreerd moest luisteren om zijn stem te herkennen. Ray zingt hier met iets meer power en dat komt goed uit, want Redemption showt ook meer progmetalballen dan het meer subtiele en verfijnde Fates Warning.

Het Californische Redemption is vooral de band van gitarist/toetsenist/componist Nicolas van Dyk en dit derde album sluit naadloos aan op voorganger 'The Fullness Of Time', waarin de band door collega Winston treffend werd omschreven als "Fates Warning met een extra hoge dosis power”. Natuurlijk kan je ook met andere bandnamen uit het progmetalwereldje strooien (Evergrey, Threshold, Symphony X), maar het materiaal van Redemption is van dien aard dat het eigenlijk elke vergelijking ontstijgt en zichzelf tot een ijkpunt verheft. Al zitten er in het ruim negen minuten durende 'Memory' wel verdacht veel Dream Theater invloeden. Jammer dat de status van de band nog achterloopt op het niveau van hun materiaal, want wat de band hier in een klein uur laat horen is niet misselijk: krachtig, pakkend, technisch hoogstaand, ronkende productie, geïnspireerde zanglijnen, de hele rataplan. Vooral de hoofdmelodie in 'Bleed Me Dry' is wonderschoon en weet de band te verpakken in een krachtig geluid met voldoende gecompliceerde breaks en riffs. Dat is de band in een notendop: het is als een melodieuze uppercut vanuit een gecompliceerde hoek, maar die je wel vol in je smoel treft. Luister maar eens naar het eveneens dik negen minuten durende sluitstuk '(Peace Will) Fall On You', dat een exercitie is in hoogstaande progmetalriffrazernij.

Er schijnt ook een speciale editie te verschijnen van de CD: een gebruikelijke releasemethodiek van Inside Out dat na de twee CD's op Sensory Records het nieuwe label van de band is. Op die versie staan twee covers van Tori Amos ('Precious Things') en UFO ('Love To Love'). Die ontbreken helaas op de promotionele versie van de CD. Dan maar hopen dat de band de nummers live zal spelen op het aankomende Headway Festival. Fates Warning mag wel uitkijken dat het zijn zanger niet verliest, want deze band verdient het om grootschalig te worden opgepikt.

<< vorige volgende >>