Pain - Psalms Of Extinction

Pain - Psalms Of Extinction

Label : CNR | Archiveer onder industrial / ebm

Release type: Full-length CD

Frank D. : Stuiterdestuiter! In mijn handen heb ik de promo van het nieuwe album van Pain; 'Psalms Of Extinction'. Zoals bekend is Pain het andere speeltje van Hypocrisy frontman Peter Tgtgren en de vorige schijf 'Dancing With The Dead' kreeg mij op de banken van enthousiasme. Als een kind op kerstochtend duw ik dan ook de CD in mijn stereo.

En wat er dan gebeurt.. Verd.... oordeel.... tja.... om heel eerlijk te zijn.... ik mis in eerste instantie de scherpte en agressie van het vorige album.... het is zeker niet slecht wat den heer Tgtgren brengt, maar HET meesterwerk dat over het vorige album heen gaat is het niet geworden. Helaas... "Waren mijn verwachtingen na het briljante 'Dancing With The Dead' misschien te hoog gespannen?, spookt het door mijn hoofd. Dat album blies me helemaal van de sokken. 'Dancing With The Dead' was een gemeen en venijnig album met een gestroomlijnde toon. 'Psalms Of Extinction' echter bestaat veel meer uit een verzameling losse tracks, die ieder voor zich zeker niet slecht zijn, maar als geheel minder impact hebben dan verwacht. Althans, zo lijkt het. Eerlijk is eerlijk, het is stomweg niet de overtreffende trap van zijn voorganger, ondanks het feit dat Mikkey Dee zijn drumkunsten vertoond in 'Zombie Slam' en ook Anders Iwers en Alexi Laiho (resp. In Flames en Childern Of Bodom) te gast zijn. Daarvoor ontbreekt stomweg samenhang tussen de nummers. Maar met nummers als de Bjrk cover 'Play Dead', het stampende 'Nailed To The Ground', het ronkende en hitgevoelige 'Zombie Slam' en de 1000% Pain track 'Psalms Of Extinction' zet Peter toch tracks neer van een zeldzame klasse. En na een paar luisterbeurten vallen de puzzelstukjes op zijn plaats en blijkt er een uitgekiende balans in het album te zitten. Zelfs het in eerste instantie wat saai aandoende 'Just Think Again' blijkt vreemd genoeg te passen in die lijn. Toch zal menigeen vinden dat het lijkt of Peter zoekende is. Alsof hij een antwoord moest vinden op de vraag of hij moest aansluiten op het vorige, zeer succesvolle, album dat behoorlijk toegankelijk was of een heviger aanpak kiezen waarmee hij een meer eigenzinnige en extremere koers vaart, zoals bij de opener 'Save Your Prayers'. Tja, hoe het ook zij, er staan voldoende diamantjes op dit album om van een klasse CD te kunnen spreken.

Al met al komt Pain dus met een solide album op de proppen, dat bij de fans, waaronder ondergetekende, zeker op bijval kan rekenen. Echter, ga voor het beluisteren niet uit van het vorige album, want dat blijft tot nog toe het beste van Pain.

<< vorige volgende >>