Malevolent Creation - Envenomed

Malevolent Creation - Envenomed

Label : | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Evil Dr. Smith : Het zal rond 1990 geweest zijn dat ik naast de heavy, speed en thrash metal ook langzaamaan naar death metal ben gaan luisteren. Ik had in m'n jonge jaartjes wat moeite met dat roggelend kotsen wat men zingen noemt, maar bands als Death, Morbid Angel, Atheist, Entombed en al die anderen brachten me toch uiteindelijk toch over de streep. Zo werd me rond 1991 in een heavy platenzaak twee bands getipt die beide net hun debuut-cd hadden uitgebracht: Grave's 'Into The Grave' en Malevolent Creation 'The Ten Commandments'. Ik dus luisteren en ja hoor: daar gingen m'n zuur verdiende krantenwijkcentjes in ruil voor 2 zilveren schijfjes. Maar na bijna 10 jaar zijn deze 2 schijffies toch behoorlijke middenmoters in het rijtje van death metalklassiekers. En ondanks dat beide bands nog steeds bestaan hebben ze bij mij nooit meer die impact meegegeven die ze op hun debuut bewerkstelligde. En wat Malevolent Creation (MC) betreft dacht ik eigenlijk dat ze er het dodelijke bijltje er bij neer zouden gooien. Ze hadden nl. nogal wat moeite hun bandleden bij elkaar te houden en tevens verscheen er eerder dit jaar al een verzamelaar 'Manifestation': vaak hét signaal dat een band er de brui aan geeft, of een andere koers gaat varen. Maar nee, MC bestaat nog steeds, en hoe! In dezelfde bezetting als 'The Fine Art Of Murder' (1998) rammen ze weer zeer geïnspireerd de blaren van m'n kont. Shit! Wat een lekker venijnig plaatje! 'Envenomed' klinkt zoals de titel vermoed: venijnig en giftig! Ik had altijd braaf hun schijfjes aangeschaft, maar dat was meer uit verzamelwoede dan dat ik hun latere cd's zo geweldig vond. Want die verzamelaar staat nog vers in m'n geheugen en eigenlijk deed het me bar weinig… Dus ik ben blij te mogen vertellen dat het bij de vet thrashende deathmetal van de nieuwe MC een kleine driekwartier moeilijk stilzitten is. Op 'Pursuit Revised' krijgen ze daarbij ook nog wat hulp van de naar putlucht ruikende ultrazware grunt van Kyle Symons (HatePlow: 'n band dat voor driekwart uit (ex)-MC leden bestaat). Nu maar hopen dat ze het opgenomen 'Perish in Flames' van de Gods of Thrash (Dark Angel!) nog een keer uitbrengen… Tenslotte nog een speciale vermelding voor de wederom geniale, maar totaal onbegrijpelijke hoes van m'n favoriete hoesontwerper Travis Smith (Nevermore, Sadus): de Salvodor Dali van de computeranimatie.

<< vorige volgende >>