Syrach - Days Of Wrath

Syrach - Days Of Wrath

Label : | Archiveer onder doom metal

Release type: Full-length CD

Vera : Ik merk dat 'Days Of Wrath' hier en daar aangekondigd wordt als het debuut van Syrach. Dat is helemaal mis. Integendeel, we hebben hier te maken met één van de oudste doom/death metal bands uit Noorwegen die weliswaar erg lang uit het zicht verdwenen was, maar sinds 2003 terug herrezen is. En sinds die terugkeer is dit wel het eerste volledige album, dat onder de naam Ripper Management in feite gewoon in eigen beheer is uitgebracht op negen maart.

Het is leuk dat hun echte eerste album 'Silent Seas' (1996) nog eens uit de kast komt bij mij nu ter vergelijking. Van de leden van toen blijken enkel zanger Kennet 'Ripper' Olssen en gitarist Rolv Erik Berge over te zijn. In al die tijd is Syrach redelijk trouw gebleven aan de muziek die ze maken: trage tot mid tempo doom/death met grunts en enige heldere vocalen, met melodieuze gitaarpartijen, al valt op 'Silent Seas' meteen de rol van de viool op. En meer fluit en piano. Ja, als ik dat zo terughoor is 'Silent Seas' een typisch mid-nineties product dat best aanhoorbaar was door de mix van stijlen, al was het nu ook geen topper, dat moet ik eerder toegeven.

'Days Of Wrath' laat toch wel een verbetering horen. De stijl is dezelfde, maar aangepast aan de huidige standaards. De nummers hebben meer samenhang en men zoekt het minder complex, waardoor inconsistentie vermeden wordt. Zelf noemen ze het doom met een rock 'n' roll attitude en dat vertaalt zich in heel wat vinnig gitaarwerk. We kunnen 'Days Of Wrath' gerust een creatie noemen die tot stand gekomen is door de samenwerking van allerlei bevriende muzikanten uit de metal scene in Bergen (Noorwegen). Het album is geproduceerd door Herbrand Larsen van Enslaved, geholpen door Ice Dale (eveneens Enslaved, maar ook de nieuwe Immortal afsplitsing I en Audrey Horne) en Bjornar Nilsen. Bovendien zijn er nog drie gastvocalisten. Voor de cover koos de band het donkere schilderij "Christs” dat gemaakt werd door Aaron Stainthorpe van My Dying Bride.

Na al deze interessante wetenswaardigheden, nog even inzoomen op de muziek zelf. Meestal zijn het lange nummers, 'The Firm Grip Of Death' heeft zelfs een lengte van veertien minuten, en net daarom springt het compacte en uiterst catchy 'Nine Fallen Men' er wel uit als meest toegankelijke compositie. Het zit meteen in mijn hoofd en het heeft een prachtig atmosferisch middenstuk met gevoelig gitaarwerk. Ook de lange nummers bevatten echter genoeg versnellingen of opvallende breaks om te blijven boeien. Silje Wergeland van Octavia Sperati heeft een klein rolletje in drie nummers. Het mooiste in 'The Twilight Enigma', waar haar kippenvelzang me nog het meest doet denken aan In The Woods, maar ook aan Antimatter. Meer kunstzinnig dan gothic dus, deze vrouwelijke inbreng.

Tot slot nog even vermelden dat Syrach ter promotie van 'Days Of Wrath' zal toeren in Europa - voor de derde maal sinds hun wederopstanding in 2003 - en daar zijn ook twee concerten in Nederland en twee concerten in België bij (30/03 - 02/04).

<< vorige volgende >>