Saxon - The Inner Sanctum

Saxon - The Inner Sanctum

Label : Steamhammer/SPV | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Nima : Saxon is zeker een van de bands waar iedereen die maar iets met rock en metal te maken heeft wel kent. De band stond aan de wieg van de NWOBHM en heeft een paar van de rock en metal klassiekers op zijn naam staan. Na wat kwalitatief wisselende platen te hebben uitgebracht, brengt de band sinds het geweldige 'Unleash The Beast' in 1997 mijn inziens alleen maar kwalitatief hoogwaardige platen uit.

Binnenkort ligt de nieuwe, inmiddels achttiende studioplaat, 'The Inner Sanctum' in de winkels die de status van de band nogmaals keihard bevestigt. De sterke opener 'State Of Grace' spreekt wat dat betreft boekdelen. Al vanaf de eerste seconde zit je op het puntje van je stoel te genieten van een zeer afwisselend, toch herkenbare nummer. De navolgende 'Need For Speed' doet zijn naam alle eer aan, maar de navolgende snelheidsduivel mag toch enigszins verrassend worden genoemd. Dat een band op leeftijd (eerlijk is eerlijk) met zo'n snelle, op en top heavy metal nummer op de proppen komt, dient dat gewoon respect af. 'Red Falling Star' is een prachtige rock ballade die alleen Biff kan zingen. Over Biff gesproken; de beste man mag dan wat jaartjes achter zich hebben, maar zijn vocale prestaties op dit album zijn gewoon magnifiek en hij klinkt net zo krachtig als zo'n 25 jaar geleden, zo niet krachtiger.

Zoals u in het interview met Biff elders in dit issue kunt lezen, is 'The Inner Sanctum' een beetje opgesplitst in twee delen. Luister maar naar 'I've Got To Rock (To Stay Alive)' die teruggrijpt naar de rock n' roll dagen van de band en een beetje aan de 'Solid Ball Of Rock' plaat doen denken. En zo zijn nog meer van die solide rock krakers op de album; 'Going Nowhere Fast' is daar goede voorbeeld van. 'If I Was You', die ook als eerste single is uitgekozen, is een typische Saxon "past and present” en bevat alle elementen die Saxon zo herkenbaar maakt. Uiteindelijk zorgt 'Atila The Hun' voor een geweldige uitsmijter met een veelzijdige, rockende en dreigende charme!

Mijnheer Byford heeft de plaat samen met producer Charlie Bauerfiend (die ook de laatste plaat 'Lionheart' produceerde) van een krachtig geluid voorzien, waarbij het geweldige gitaarduo Paul Quinn en Doug Scarratt ontzettend goed uit de verf komt. Bovendien is drummer Nigel Glockler (voor de zoveelste keer) terug in het ouwe nest, waardoor de plaat een nog herkenbaarder gevoel heeft gekregen.

Om een lang verhaal kort te maken: 'The Inner Sanctum' is wat mij betreft nu al een van de betere album van 2007, die alvast een hoog plaatsje in mijn top tien heeft opgeëist. Saxon fans kunnen deze CD blind aanschaffen, wat trouwens ook voor elk ander zichzelf respecterende heavy metal fan geldt.

<< vorige volgende >>