Domine - Ancient Spirit Rising

Domine - Ancient Spirit Rising

Label : DragonHeart Records | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Nima : Het is precies tien jaar geleden dat het debuut 'Champion Eternal' van deze Italianen het levenslicht zag. De bombastische heavy metal van deze heren deed veelal denken aan Duitse collega's zoals Blind Guardian en Helloween. Met elke album die daarna verscheen zette men een stap in de goede richting en verwijderde steeds meer van hun schoolvoorbeelden. Door hun afkomst en de klassieke invloeden waren de vergelijkingen met Rhapsody onvermijdelijk, toch richtte Domine zich vooral op het heavy metal deel van het concept.

Nu, drie jaar na het verschijnen van het laatste wapenfeit 'Emperor Of The Black Runes' ligt de vijfde plaat 'Ancient Spirit Rising' in de winkels. En ja, laten we maar weer es gaan vergelijken (leuk he?)! Maar voordat ik dat doe moet ik wel even zeggen dat dit album net iets meer volwassen klinkt en dat de vergelijkingen met Blind Guardian, Helloween en vooral Rhapsody, steeds minder vaak gebuikt kunnen worden. Ook is 'Ancient Spirit Rising' een enorm bombastische muziekstuk geworden die zeker uitstekend in elkaar steekt. Al vanaf de eerste seconde is goed hoorbaar dat de band veel tijd heeft gestoken in het schrijven en arrangeren van de songs. 'The Messenger' is dan ook een goede keus als opener, want het eist wel meteen je aandacht op. Bovendien is de balans tussen bombast en snelheid goed in evenwicht en staan de keyboards eens voor de verandering niet harder in de mix dan de gitaren. Wat ook tot gevolg heeft dat het album behoorlijk metal klinkt. De zang van Morby zal wellicht niet iedereen aanspreken, maar persoonlijk stoor ik me daar niet aan.

Oh ja, even vergeten; ik zou nog gaan vergelijken! Nou heb ik al gezegd dat ze minder vergelijkbaar zijn geworden met de eerdergenoemde bands, maar nu zijn beter vergelijkbaar met Virgin Steel. Vooral tijdens het snellere nummers waarbij de keyboards machtige geluiden reproduceren doen de mannen heel erg denken aan de Amerikaanse meesters. Hier en daar kun je ze ook makkelijk vergelijken met Avantasia! Wat ik ook jammer vind is dat, hoewel de band ontzettend krachtig klinkt in de snelle stukken, de minder snelle passage iets te lang duren en daardoor een beetje langdradig worden. Ook klinkt men in deze stukken af en toe behoorlijk poppy en door de overdreven positieve uitstraling klinkt de muziek mijn inziens te lief, wat ik verdomd jammer vind.

Voor de rest hebben ze de clichs iets weten te beperken en heeft men de stalen zwaarden en draken opgesloten in een kelder en zich meer gericht op de spirituele kant van fantasie en realiteit. Dat hadden ze van mij niet hoeven te doen, want mijn voorkeur gaat naar slacht-de-draak-met-een-zwaard-van-staal-clichs, in plaats van dat poeslief "het kwaad zal nooit overwinnen spirituele hippiegedoe. Kijk ook naar de cd hoes; die lelijkerd die de vorige hoezen versierde, is wellicht wel aanwezig, maar ligt wel bij een roodharig Galadriel-achtige hippiequeen op schoot te sterven. Bah, wat lief!

Al met al heeft Domine weer een stap vooruit gezet en met een bovengemiddeld plaat voor de dag gekomen, die zeker hun beste tot nu toe is. Fans van melodieuze, bombastische power metal moeten deze cd eens gaan beluisteren.

<< vorige volgende >>