Keen Of The Crow - Hyborea

Keen Of The Crow - Hyborea

Label : Grau | Archiveer onder doom metal

Release type: Full-length CD

Vera : In het Zuid Californische kwintet Keen Of The Crow vinden we twee ex-leden van de ter ziele gegane doom metal band Morgion: drummer Rhett Davis en bassist Justin Christian. We weten dan dat we aan de dageraad staan van een nieuwe ontdekking, die bij elke doom fan het hart sneller zal doen kloppen. Wie ooit hun demo hoorde die in 2005 in eigen beheer uitgebracht werd of hun ep 'Premonition' (2006), sprak van grote dingen op komst. De band tekende een contract met het Duitse Grau label en op 19 maart ligt hun debuutalbum 'Hyborea' in de winkels.

Dit is verplichte aanschaf voor elke liefhebber van death/doom metal! En ik ben niet eens verwonderd dat 'Hyborea' zo'n meesterwerk geworden is. Volgens henzelf is het een mix van Morgion, Celtic Frost, Candlemass, Primordial en Neurosis. Maar dit is geen gewone band. Keen Of The Crow schaart zich met dit debuut al meteen in de buurt van verheven gezelschappen als Opeth en Novembers Doom. Het is een conceptueel album gebaseerd op de figuur van Conan van Cimmeria. Negen van de elf tracks hebben een lengte van zes tot negen minuten, maar ook al is dit doom metal, er is geen spoor van lijzige traagheid te bespeuren. Dat komt natuurlijk door de flinke injectie death metal waar Morgion ook al bekend voor was. Sterker nog: je kunt dit zien als een natuurlijke voortzetting van 'Cloaked By Ages, Crowned In Earth', het laatste Morgion album. Maar natuurlijk is dit ook te danken aan het fantastische, veelzijdige stemgeluid van Dan Ochoa en het gitaarwerk van Seth Arthur en Ron Slater.

Elk nummer steekt boordevol afwisseling en hopt van zware rigoureuze uitvallen met schreeuwerige death vocalen naar momenten van ingetogen pracht waar akoestische gitaren (let op de transparante productie!) en contemplatieve, plechtige zang de rillingen over je rug doen lopen. 'Where Dead Kings Lie' en het compacte 'Hyborea' zijn composities die ons langzaam inwijden in het totaalgeluid van Keen Of The Crow, maar ze verschieten nog niet al het kruid dat de band in zich heeft. Er is sprake van een weloverwogen intelligente opbouw naar ultieme climaxen. Dit wordt ingeleid door het erg atmosferische 'The Eye Of The Serpent' dat niet meer inhoudt dan aarzelende baspatronen, hemelse koorzangen en een vernietigende aankondiging die overgaat in de verpulverende riffs van 'To Reach Emptiness'. Hier maakt het headbangen plaats voor ontroering omwille van een breekbare stem van een My Dying Bride schoonheid die een louterend effect heeft, versterkt door dromerige akoestische gitaar. Even adembenemend is 'Burning Away' waar uitbarstingen veelvuldig worden gesublimeerd door beschouwende, melancholieke flarden tekst. Dit is het handelsmerk van Keen Of The Crow: uiterste woestheid tegenover ingetogen fragmenten met gedempte stem. Al je favoriete elementen komen in hun eigen versie voorbij en vormen allen samen een meesterlijk album voor elke doom/death fan. Mijn vurigste wens is dan ook dat Keen Of The Crow gecontracteerd wordt als voorprogramma wanneer Novembers Doom terug naar Europa komt. Een topper in het genre!

<< vorige volgende >>