Mad Max - White Sands

Mad Max - White Sands

Label : AOR Heaven | Archiveer onder hardrock / aor

Release type: Full-length CD

Eddy : Ik denk dat de jongens van het Duitse Mad Max niet zo blij met mij zijn. Ik had namelijk als straf van mijn hoofdredacteur de laatste mini-CD van deze band gekregen voor een recensie. Man, wat was dat een zielige poging van gekke Max om een waardevol stukje diskruimte te verknoeien met hun eindeloze zeurderige zeikmuziek. Ik was dan ook onaangenaam verrast toen de volgende volledige cd van deze heren ook weer op mijn deurmat moest belanden. Het was inmiddels duidelijk dat de groep de magie van hun jonge jaren totaal was verloren en ik ging er dan ook van uit dat de nieuwe plaat die 'White Sands' heet hier ook niet veel aan ging veranderen.

Ik zal het wel niet helemaal goed met deze jongens kunnen maken en hun mijn laatste recensie kunnen doen vergeten maar deze nieuwe plaat heeft toch wel enkele positieve kanten voor mij. Het is nog steeds niet de Mad Max die ik kende van vroeger maar ze zijn er toch wel enigszins in geslaagd om iets leuks op plaat te zetten. Jammer genoeg slaat die opmerking niet op alle nummers maar iets meer als de helft van de deuntjes is alleraardigst en kan gehoord worden. De andere liedjes zijn nog altijd van een dertien in een dozijn kwaliteit, nummers die niets nieuws, fris of spannends aan het genre toevoegen. Een groot minpunt blijft sinds hun vorige miniplaat het zeikerige en vrouwelijke gezang van Michael Voss. Die stem doet me vaak aan die van een vrouw tijdens haar maandelijkse afvloeiing denken. 'Lluvia' echter, nummer vijf op deze schijf, is een perfect stukje muziek. Zelfs de stem van Michael verpest de boel dit keer niet. O wacht even, dit is een instrumentaaltje, dat verklaart een hoop. Het nummer heeft een aardig oosters sfeertje en geeft de instrumentalisten van deze groep de kans eens te laten zien wat ze toch wel kunnen. 'We Fight In White' is het opvolgend stukje muziek en is een coole rocker in de stijl van Stryper. Dit nummer heeft een lekker ritme en zelfs de stem van Michael klinkt dit keer niet zo verwijfd, eerder rauw. 'Change It' is een lekker langzaam drijvend nummer met prachtig gitaarklanken. 'Too Wrong' is het beste nummer van deze plaat, misschien komt dat wel doordat dit stuk me ontzettend veel doet denken aan het beste KISS nummer wat ik ken, 'Love Gun'. Luister maar eens naar 'Too Wrong' en je zult het met me eens zijn.

Als je de 70/100 score op onze site zou opzoeken dan zouden deze woorden: 'Een gemiddelde product, niet wereldschokkend, maar zeker niet slecht' als beschrijving te vinden zijn. Dat zijn de woorden waarmee ik wil eindigen, die verwoorden precies mijn gedachten over deze nieuwe Mad Max plaat.

<< vorige volgende >>