Labyrinth - 6 Days To Nowhere

Labyrinth - 6 Days To Nowhere

Label : Scarlet Records | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Eddy : Twee jaar geleden ontving ik de vorige plaat van het Italiaanse Labyrinth 'Freeman' genaamd. Tot aan die schijf was ik nogal verzot geweest deze Spaghetti metal, maar toen ik hoorde dat bandleider Olaf Thorsen niet meer blij was met de muzikale richting van de groep en de band verlaten had voorzag ik donkere wolken boven het Labyrinth. Olaf was zeer zeker de heavy kerel van de groep en dat bewees hij daarna ook met zijn nieuwe hobby Vision Divine. Vaak is het niet zo'n probleem als een groep uit elkaar valt en er twee lekkere bands ontstaan uit de wortelen van die ene band. Kijk maar naar het voorbeeld van het Spaanse Dark Moor. Zangeres Elisa besloot met enkele andere jongens van die band een nieuw groepje op te richten. Ineens werden we getrakteerd op twee lekkere groepjes, Dark Moor en Dreamaker van Elisa.

Jammer genoeg gaat deze vlieger niet op voor het Italiaanse geval wat ik hier nu beschrijf. Ik heb absoluut een zwak voor wat Olaf Thorsen met zijn Vision Divine aan mij presenteerde maar het gevalletje Labyrinth ging (voor mij in ieder geval) berg afwaarts met hun 'Freeman' schijf uit 2005. Zeker, die plaat was toen zeer divers binnen het rock en metal gebeuren, maar het leek er op dat de band gewoon niet wist welke richting het op wou gaan dus deden ze maar van alles wat. De plaat die nu voor mijn neus ligt heet '6 Days To Nowhere' en nog altijd lijkt het erop dat de band nog niet zeker is wel richting ze nu uiteindelijk op willen gaan. Het gaat hier weer van melodieuze rock tot thrash metal en alles wat daar tussen ligt. Zelfs de Beatles hit 'Come Together' wordt op deze schijf in een hard Italiaans sausje gegoten. De nieuwe muziek van Labyrinth klinkt zeer zeker niet slecht, de muzikanten zijn zeer op dreef en komen zeer ervaren over maar…Ja, een grote "maar” blijft zanger Roberto Tiranti. Op de vorige schijf van de mannen ervoer ik deze zanger al als grote storende factor met zijn jankerige stem en jammer genoeg is dat niet beter, eerder slechter geworden. Zijn stem houdt mij dan ook echt tegen om volledig te kunnen genieten van deze nieuwe Labyrinth plaat. Ik hoop dan ook van harte dat de band eens eindelijk weer eens gaat rondkijken wat voor zangers er nog meer in Italië rondlopen en vinden ze misschien die ene vent (of voor mijn part vrouw) die deze groep een treetje hoger kan tillen. Met Roberto Tiranti lukt dat in mijn aanzien in ieder geval niet, maar wie ben ik eigenlijk? Ik wacht wel af tot de volgende plaat…

<< vorige volgende >>