Funeral - From These Wounds

Funeral - From These Wounds

Label : Tabu Recordings | Archiveer onder doom metal

Release type: Full-length CD

Vera : Wat is het leven toch fragiel! Zo'n twee jaar geleden besprak ik 'A Tragedy's Bitter End' van Fallen, een zijproject van Anders Eek van Funeral dat in het leven geroepen was om zijn meer extreme doom aspiraties uit te brengen. Een integer initiatief dat bij ondergetekende toch een klein beetje te vergezocht uitviel, maar voor funeral doom fanaten vast een degelijk album was. Blijkt dat intussen gitarist Christian Loos in oktober 2006 het tijdelijke voor het eeuwige wisselde. Daardoor kreeg Funeral natuurlijk ook weer een verlies te verwerken, terwijl ze dit in 2003 al meemaakten door de zelfmoord van bassist Einar Frederiksen. Het lijkt wel of Funeral door het noodlot achtervolgd wordt.

Deze Noren die ooit aan de wieg stonden van het funeral doom genre, zijn op hun derde cd alweer verder geƫvolueerd en dat kunnen we alleen maar toejuichen. Hun debuut 'Tristesse' werd gekenmerkt door ultra trage doom met death vocalen, waardoor ze overal ingehaald werden als de eerste funeral doom band, een extremer subgenre van doom metal. Later engageerden ze operazangeres Hanne Hukkelberg die de band een andere wending gaf op 'Tragedies'. Maar even later kwam men ook in contact met de huidige zanger Frode Forsmo (van de Noorse cult doom progressieve band Minas Tirith) die nu nog steeds instaat voor de plechtige, haast priesterachtige gezangen.

Nu is het echter tijd om alle voorgaande bevindingen aan de kant te zetten, want Funeral heeft met 'From These Wounds' een album afgeleverd dat elke doom metal fan in de armen zal sluiten. Goed, het is niet meer extreem om extreem te doen, de melodieuze gitaarpartijen en serene kloosterzang vormen eindelijk een harmonieus geheel en het gehele album luistert lekker weg voor fans van My Dying Bride, Saturnus en vroege Anathema en Paradise Lost. Betekent dit dat Funeral zijn ziel aan de commercie verkocht heeft of toegevingen gedaan om een breder publiek te bereiken? Neen, dat zwak excuus van puristen wil ik niet horen. 'From These Wounds' is nog altijd even duister, beklijvend, rillingverwekkend en obscuur. Alleen zijn ze door al die extreme belevenissen in hun eigen leven gerijpt tot mooiere composities. Dromerige, heel melodieuze gitaarsolo's die een beetje aan Saturnus doen denken, nog steeds enorm plechtige zang zonder dat het spook van de monotonie opduikt en rustige simfonische interludia die niet zouden misstaan bij de groten uit de progressieve rock.

Met zeven lange, terdege uitgewerkte composities, op een fantastische manier verfraaid door de nieuwe gitarist Mats Lerberg, kunnen we ons laten meeslepen door bijna een uur eminente doom metal die interessant gehouden wordt door zijn plotse breaks en wendingen en anderzijds trouw blijft aan de karakteristieken van het genre. Een evolutie van funeral doom naar death/doom, al zijn de grunts zo goed als afwezig. Het album is een aangrijpend geheel dat je best beluistert in een rustige omgeving, ver van alle aardse beslommeringen. Toch wil ik de impact van Funeral illustreren door de volgende track die er uit springt. Titelsong 'From These Wounds' deed me door zijn sacrale sereniteit en specifieke frasering (ook deels onverstaanbare taal) meteen denken aan King Crimson, en dan meer bepaald 'In The Court Of The Crimson King', gezongen door Greg Lake. De vlammende inval is eigen aan Funeral, gepaard gaande met kwieke drumslagen als opspattend water, en maakt het nog beter en harder. Hier kunnen we wegdromen bij een muzikaal concept dat zijn wortels heeft in het verleden, maar hier een heel eigentijdse interpretatie nastreeft. Het album heeft vele simfonische zwevende fragmenten (cello?) die in schril contrast staan met de spontane uitvallen (beenhard, let op het fantastische geluid van de drums!), zodat je constant op het puntje van je stoel zit. Ik zou zelfs spreken van een geestverruimende release, een amalgaam van doom en progressieve elementen. Daarom wil ik dit aanbevelen aan zowel doom fans als aanhangers van progressieve rock.

<< vorige volgende >>