The Berzerker - Animosity

The Berzerker - Animosity

Label : Earache | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Evil Dr. Smith : De Aussie grindgabbers poepen hun digitale diarree sneller dan verwacht op deze alweer vierde studio album. Nauwelijks een jaar na de ziedende tyfusherrie van 'World Of Lies' schotelt frontman en schreeuwlelijk Luke Kenny ons reeds een nieuw portie stinkderrie voor. Ik durfde van die voorganger voorzichtig te stellen dat er enige sprake zou zijn van songstructuur en compositieopbouw. Daar zal Luke zich een hoedje van geschrokken zijn, want deze nieuweling is weer lomp tot op het afgekloven bot.

The Berzerker lijkt ook opzichtiger dan tevoren in de grindcoregescheidenis te zijn gedoken. De basdreunende gabberbeats zijn lichtelijk ondergesneeuwd ten faveure van een ranzig grindcoregeluid en vocaal burpt, boert en braakt Luke alsof hij auditie doet voor Carcass, Exhumed, Repulsion, Regurgitate en Haemorrhage tegelijk. Door de combinatie van immer aanwezige speedcore/gabber geeft het de grind een industrial touch. Qua snelheid is het nog steeds een dikke vinger naar de metronoom, alleen is het album wel wat aan de korte kant. Na 29 minuten is de maniakale waanzin uitgeraasd. Snelle kopers kunnen hun slag slaan met de gelimiteerde dubbel CD, waarop een uur extra materiaal staat: een live concert, opgenomen in de Londen Dome afgelopen december. Hierop staan ook twee covers van Morbid Angel ('Chapel Of Ghouls') en Carcass ('Corporal Jigsore Quandary').

Evenals alle voorgaande releases siert ook nu weer de zogenaamde "Iron Dragon” de hoes. Deze consequentie in hun albumhoezen begint sterke trekjes te vertonen met de hoezen van Iron Maiden, maar nog veel meer met Motörhead. Deze keer is dat lelijke gedrocht - de Eddie van de grind, niet gemaakt door vaste ontwerper Ivan Kenny-Sumiga (hij was te druk met verhuizen), maar middels een heuse wedstrijd heeft uiteindelijk de Fransman Adrien Bousson de hoes mogen ontwerpen, waarin de Iron Dragon meer een ranzige Meat Dragon is geworden. Wel geslaagd en ook toepasselijk voor dit album, want mede door de toename van het grind-karakter heeft The Berzerker op dit album een meer organisch, meer vleselijk geluid dan ooit tevoren. Ik mag dat wel.

Vanwege de aanwezigheid van zogenaamde audiostamps op de promoversie geen score.


  Geen score

Deel deze review met je vrienden

<< vorige volgende >>