The End - Elementary

The End - Elementary

Label : Relapse | Archiveer onder different metal

Release type: Full-length CD

Jasper : Hier was ik dus bang voor. Een "creatieve" inval van mathcore giganten The End waardoor er weinig tot niets over blijft van de overweldigende aggressie technische hoogstandjes die 'Within Dividia' tot zo'n vette plaat maakten. De band heeft gemeend om net als Dillinger Escape Plan cleane vocalen in te voeren en gooit daar bovenop een spontaan ontstane liefde voor zoiets banaals als "songsschrijverschap". Ongehoord gewoon, wat een verspilling van talent! Wat een sell-outs, wat een, ik kan het bijna niet door mijn strot krijgen, wat een pathetische emo-grootheidswaanzin!

Goed, dit waren dus mijn eerste gedachten nadat ik 'Elementary' van de Canadese band The End één keer gehoord had. Gelukkig volgden er nog een heleboel meer luisterbeurten waarna ik door The End werd gedwongen om stukje bij beetje mijn boze woorden weer in te slikken. Op dit moment, na een intensieve luistersessie over meerdere weken, kan ik met zekerheid zeggen dat de wereld een geweldige mathcore band kwijt is, maar dat daar een volwassen, hyper-veelzijdige, potentieel grote progressieve rock/metal band voor in de plaats is gekomen.

Denk aan Tool, A Perfect Circle zelfs ('Throwing Stones'), en voeg een scheutje ethisch verantwoorde emo toe (denk aan bands als Extol, Death Before Disco, From Autumn To Ashes), dan weet je een beetje waar ze de nieuwe mosterd vandaan halen daar in Canada. De agressie van het eerdere werk van de band komt sporadisch ook nog wel om de hoek kijken, maar als schrijfregel is voor de songs toch echt de liedjes-kant benadrukt waardoor het na een aantal luisterbeurten moeilijk is om niet frontaal bij je strot gegrepen te zijn, luister alleen maar eens naar überknaller 'The Never Ever Aftermath'. De kritiek dat de zang wel erg richting 'emo' gaat wordt gecompenseerd door de algemene complexiteit en duistere sfeer van de muziek, maar een garantie dat je er zeker aan went zal je, net als bij The Mars Volta, natuurlijk nooit gegeven worden.

Ze lieten me even schrikken, die knapen van The End, maar door het onmiskenbare vakmanschap breien ze toepasselijk toch een goed einde aan een drastische stijlwijziging. Platenlabel Relapse heeft met 'Elementary' hoogst waarschijnlijk weer een een nieuwe melkkoe van formaat in de stal en dat konden ze vast wel gebruiken na het vertrek van Mastodon. Ik moet nu al even bijkomen van deze maand met nieuwe releases van Rwake, Minsk, Psyopus en Callisto, en dan zijn we pas net begonnen in 2007! Het belooft een mooi jaar te worden, en nu al heeft The End hoogstwaarschijnlijk al een plekje in mijn eindlijstje weten te bemachtigen.

<< vorige volgende >>