Pain of Salvation - Remedy Lane

Pain of Salvation - Remedy Lane

Label : Inside Out | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Evil Dr. Smith : Jullie hebben deze CD al? Okay, dan ben je een gelukkig mens en hoef je dit niet verder te lezen! Ben je toevallig niet op de hoogte van het bestaan van deze band, of heb je uit krenterigheid nog steeds deze CD niet gekocht: lees onmiddellijk verder!

Vorige maand konden jullie in onze Lords Of Metal een nogal halfbakken interview lezen met Daniel Gildenlöw, de main man van Pain Of Salvation. Door gebrek aan gesprekstijd en door het feit dat ik de CD nog bewust niet had gekocht (de dubbel-CD van deze plaat verschijnt dus toch niet!) was het uiteindelijk niet meer dan een oppervlakkig kletspraatje. Heel gezellig natuurlijk, maar Daniel is juist een van die aangewezen personen om net even wat verder door te vragen dan normaal. Hij is niet iemand die schuwt om zichzelf bloot te geven en getuigt door zijn manier van componeren en songteksten van een indrukwekkend intellectuele begaafdheid.

Maar goed: als mosterd na de maaltijd nu dan toch even in het kort mijn mening over deze CD die elke rechtgeaarde liefhebber van progressieve rock gewoon verplicht, blind en doof moet aanschaffen. Terwijl iedereen een opvolger verwachte van hun voorlaatste CD 'The Perfect Element Part 1', heeft Daniel i.p.v. al zijn emoties en gedachtes omtrent zijn moeizame relatie met zijn vrouw (o.a. een miskraam) nu digitaal vastgelegd. Tekstueel even wat interessanter als het 'ik hou van jou-ik blijf je trouw-oh, wat zijn we gelukkig nou'-niveau en rondom de songteksten staan in het boekwerkje nog meer teksten om zijn verhaal meer duidelijkheid en diepgang te geven.

Maar goed: hoe hoog- of diepgravend de teksten ook moge zijn, uiteindelijk gaat het om de muziek. En ik vind het persoonlijk ver- en veruit hun beste CD totnogtoe. En dan was ik al bijzonder onder de indruk van diens 3 voorgangers, waarbij het voorlopige hoogtepunt 'The Perfect Element part 1' als enige minpuntje misschien iets te veel luisterde als een langgerekte song. Halverwege die CD miste sommige nummers een beetje kop en staart. Dat is nu met deze CD wel eventjes anders! Want ik heb bij veel CD's wel eens momenten van kippenvel, maar bij deze CD heb ik slechts enkele momenten géén kippenvel. Verbluffend mooie CD waarbij ik meer dan eens van pure ontroering een traantje moest wegpinken. Letterlijk. Probeer maar eens droog te blijven bij 'Undertow'. Keer op keer. Of dat oriëntaals klinkende gitaarwerk gecombineerd met de (ingehouden) dramatische zang op 'Chain Sling': RILLINGEN! Ook geweldig pakkend zijn de soms staccato-schreeuwende kreten die her en der in songs opduiken, zoals bijvoorbeeld in het 2de gedeelte van 'Fandango' of in de lange afsluiter 'Beyond The Pale'.

Werden ze in het verleden nog wel 'ns beschouwd als een variant op Queensryche (ten tijde van hun debuut 'Entropia'), of de Zweedse Dream Theater: heden ten dage zet nu deze band zélf de standaard. Alleen het progmetal-intro van 'Rope End' refereert nog aan een typische Dream Theater-stijl. Maar deze band gaat verder. Deze band kan meer dan welke band ook diepe emoties integreren met zeer complexe, maar originele en natuurlijk verlopende songstructuren. Geen emocore, maar emometal als het ware.

Ik kan er lang of kort over lullen, maar dit is gewoon de beste progmetal-CD van het jaar! En ja, ik heb ook Dream Theater, Wolverine en Vanden Plas gehoord. Op zich wel jammer dat je met zoveel muzikale schoonheid bijna niet verder komt dan een opeenstapeling van superlatieven, maar dat is nu eenmaal het geval met deze CD. Dit is sowieso nu al de beste CD van het jaar en ik vraag me eigenlijk af waarom ik niet de volle mep geef. Dat zal misschien de Japanse import-CD wel krijgen waarop nog het ruim 7 minuten durende 'Thorn Clown' als bonus track is bijgevoegd. Maar die heb ik nog niet binnen.

Zal over enige jaren deze CD als hun 'Operation: Mindcrime' beschouwd worden? Mmmh, dat zou deze CD zelfs tekort doen…. Dus kopen die hap!

<< vorige volgende >>