Trail Of Tears - Existentia

Trail Of Tears - Existentia

Label : Napalm Records | Archiveer onder gothic metal

Release type: Full-length CD

Vera : Eind november 2006 werd de metalwereld opgeschrikt door het plotse nieuws dat vier leden van de Noorse band Trail Of Tears het plots voor bekeken hielden en de band verlieten. Deze jobstijding bereikte ons vanuit Mexico, waar de tweede tournee van de band aldaar leidde tot financiële verliezen en meer van die ellende. Zanger Ronny Thorsen (grunts en tekstdichter) bleef beduusd achter, maar heeft inmiddels al laten weten dat hij doorgaat met de band en op zoek gaat naar nieuwe muzikanten. Helaas werden alle nog geplande concerten op staande voet afgezegd, hetgeen het Xmass festival gebeuren dit jaar de spreekwoordelijke doodssteek gaf.

Het zijn turbulente tijden dus, en in het licht van deze gebeurtenissen schrijf ik de bespreking van dit nieuwe album 'Existentia' met een wee gevoel. En het is nog zo'n goeie plaat! Zo spijtig dat dit allemaal moest gebeuren. In de zomer had ik nog een gesprek met Ronny op Summer Breeze en was er geen vuiltje aan de lucht. De band had zonet 'Existentia' ingeblikt in het zonnige zuiden van Frankrijk met producer Terje Refsnes en zou na de release in januari heel 2007 besteden aan uitgebreid toeren. Zou… zou… maar wat is? Wat valt er te schrijven over de muziek op 'Existentia'?

Hun vorige album 'Free Fall Into Fear' was een knaller en een heel aangename verrassing die de extreme metal in de muziek van Trail Of Tears nog meer liet zegevieren. Dit album lijkt me iets zachter, al blijven de gitaren en grunts heerlijk heavy, maar er is terug meer plaats voor vrouwelijke vocalen. Daar is de Française Emmanuelle Zoldan voor ingehuurd. Maar vrees niet, dit is niet zomaar een gothic plaatje daardoor, want de vrouwelijke vocalen beperken zich gelukkig niet tot hoge sopraanzang, integendeel. Ze klinken eerder mysterieus, elegant en zijn fragmentarisch. Centraal staan de vocale prestaties van Ronny (grunts) en Kjetil (heldere vocalen) en die zijn weer grandioos. De muziek behoudt zijn veelgelaagd en daardoor complex timbre, al horen we ook wat meer toegankelijke stukken op 'Existentia'. Hierbij denk ik dan aan de pakkende zanglijnen in 'As It Penetrates' die je zo gaat mee neuriën, de romantische, slepende semi-ballad 'Empty Room' en het heel kenmerkende stemgeluid van Kjetil Nordhus waar ik zo van hou in stomende nummers als 'Venom Inside My Veins' en 'Decadence Becomes Me'. Veel emoties, soms bijna pathos, en altijd beklijvend overeind blijvend tussen de bombastische, simfonische en soms drukke arrangementen. Favoriete track is het veelzijdige 'The Closing Walls' waarin de immer gedragen zang van Kjetil bijna tenor allures aanneemt, terwijl de dromerige zang van Emmanuelle met haar Franse elegantie in de buurt komt van Hooverphonic.

Trail Of Tears zal ook met 'Existentia' de fans van extreme metal blijven behagen, terwijl ze geraffineerd enkele andere invloeden toelaten om de muziek boeiender te maken. Ik pink dan ook een traan weg bij het plotse einde van een band in deze samenstelling van muzikanten die elkaar reeds kenden sinds hun kindertijd. Hoe het nu verder gaat is koffiedik kijken, maar laten we vertrouwen hebben in hoe Ronny Thorsen dit gaat aanpakken.

<< vorige volgende >>