Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Therion - Gothic Kabbalah

Therion - Gothic Kabbalah

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder gothic metal

Release type: Full-length CD

Vera : Een Therion album onder de knie krijgen vergt altijd heel wat tijd en toewijding, eenzelfde uiterste toewijding als waarmee het gemaakt is. Ditmaal was dit zelfs nog meer het geval. De Zweedse opera/symfonische metal band heeft nog nooit in herhaling gevallen, maar ditmaal moet ik wel even slikken en het album meermaals beluisteren eer de vonk bij me oversloeg. Mijn eerste indruk was namelijk nogal teleurstellend. Okay, dit was wel Therion, dat hoorde ik, maar veel simpeler, zo vrijblijvend, zo eh… poppy. Maar ik bleef volharden en langzaam ging het album iets van zijn charmes prijsgeven. Ga dus zeker niet af op een vluchtige luisterbeurt, want dit werkt niet bij 'Gothic Kabbalah', hetgeen trouwens weer een dubbel cd is.

Bijna drie jaar zijn verstreken sinds het machtige dubbelluik 'Lemuria/Sirius B'. Na die tijd kwam ook nog 'Celebrators Of Becoming' uit, een onovertroffen box met vier dvd's en twee cd's. We weten dit al langer: als Therion iets doet, doen ze het grondig. Dit kenmerk treffen we ook weer aan in het nieuwe mystieke concept waar 'Gothic Kabbalah' om draait. Het betreft de visionaire figuur uit de Zweedse geschiedenis Johannes Bureus. We treden daarover in detail in het interview, maar laten we ons in de album bespreking focussen op de muziek. Therion stelt altijd albums samen met songs die bij elkaar passen en ditmaal bleek drummer Petter Karlsson heel wat nummers geschreven te hebben die pasten in dit geheel. Blijft het tekstuele concept dus voornamelijk Christofer's baby, samen met historicus Thomas Karlsson, de muziek was ditmaal een heuse bandaangelegenheid.

Minder operazang, andere vrouwelijke vocalisten, Mats Levén die in zijn rol als zanger gegroeid is en ook Snowy Shaw die het album vocaal invult. De muziek heeft een groter rock dan metal gevoel, waarbij invloeden van de jaren zeventig meer aan de oppervlakte komen dan voorheen. Het begin van 'Tuna 1613' knipoogt rechtstreeks naar de zangharmonieën van Queen, terwijl de orgelklank in dat nummer (Hammond) ook erg jaren zeventig klinkt. Folk invloeden en de geest van Jethro Tull vinden we terug in meerdere nummers, maar vooral in 'Trul'. Arabische invloeden duiken hier en daar op en Kristian Niemann verwent ons veelvuldig met schitterende gitaarstukken die een lust voor het oor zijn. In 'The Falling Stone' denk ik dan weer aan Uriah Heep, geen wonder want Christofer verklapte me dat Ken Hensley zelfs meegewerkt heeft aan dit album. Maar vergis je niet, verstokte Therion fans die nogal behoudend zijn en hun helden liefst horen met alle typische Therion bombast erop en eraan worden ook niet vergeten. Die zullen het bloed weer vlugger door de aderen voelen stromen tijdens het prachtige 'Three Treasures' dat met zijn kloeke mannenkoren, fluisterende intermezzo's en uitfreakende wah wah solo één van de hoogtepunten vormt. En dan is er als uitsmijter het magnum opus, het vijftien minuten durende 'Adulruna Redivivia' dat zoveel verschillende sferen en wendingen kent, maar toch meteen beklijft. Het is een album dat wat langer moet inwerken, maar uiteindelijk weet 'Gothic Kabbalah' me toch te overtuigen. Zij het voorlopig niet in dezelfde mate als 'Lemuria/Sirius B', maar dat kan nog komen.

<< vorige volgende >>