Ablaze In Hatred - Deceptive Awareness

Ablaze In Hatred - Deceptive Awareness

Label : Firebox Records | Archiveer onder doom metal

Release type: Full-length CD

Vera : De Finse Draconian (zonder vrouwelijke vocalen) is opgestaan en luistert naar de naam Ablaze In Hatred! Dit betekent dat ik meteen verkocht was toen ik 'Deceptive Awareness' hoorde. Vlugge beslissers weten nu genoeg en kunnen dit debuut zonder dralen aanschaffen. Voor de anderen volgen hier wat meer details.

Het is een jonge band, opgericht in 2004 toen twee vrienden, Juhani Sanna (gitaar) en Mika Ikonen (zang, gitaar, toetsen), besluiten om muziek te gaan maken die donker en traag is, maar tezelfdertijd heel "heavy” en atmosferisch. Ze beginnen muziek te schrijven voor een eerste promo. In de lente van 2005 vervoegen drummer Antti Hakkala (Searing Meadow) en bassist Miska Lehtivuori (Fall Of The Leafe) de band en even later kon die promo cd opgenomen worden (uitgebracht september 2005). De positieve respons leidt tot een contract bij het doom label bij uitstek Firebox Records in oktober 2005, waarna nog verder geschreven werd aan materiaal voor een eerste volledige cd. Dit is dan 'Deceptive Awareness' geworden, opgenomen in juni 2006 in de Noisecamp Studios door Kari Nieminen en geproduceerd door de band zelf. De band is erg getalenteerd want het album heeft een erg goede klank.

'Lost (The Overture)' neemt zijn tijd om open te bloeien met een duister Pink Floydiaans intro en tokkelende gitaren tot de hemel opengescheurd wordt door trage doom riffs. Slechts even zang en dat zijn lage grunts. Maar dit is slechts een miniem voorgerecht. Het daaropvolgende negen minuten durende 'When The Blackened Candles Shine' toont al meer van de ware aard van Ablaze In Hatred. Evenals de prachtige riffs in 'Howls Unknown' met overwegend grommende zang en enkele oerschreeuwen die door merg en been gaan. Het is echter pas bij 'Constant Stillness' dat ik de oren spitst en bedenk "Dit is helemaal Draconian”. De trage, slepende riffs, de fluisterstem die geregeld aanzwelt tot sappige, grofkorrelige grunts en de typische melodieuze gitaarlijnen die weeklagen. Dit zijn nu de favoriete doom nummers: toegankelijke, zweverige gitaarmelodieën, gedempte fluisterende stem evoluerend tot grommende grunts, een geheimzinnig intermezzo met onduidelijke Pink Floyd klanken en daarna een meedogenloze uitval die toewerkt naar een climax. Ook de traag voortschrijdende riffs van 'Ongoing Fall' worden versierd door gracieuze solo's. Helemaal de gitaarstijl van Johan Ericson van Draconian en die is dan weer openlijk beïnvloed door David Gilmour (Pink Floyd). Misschien kunnen we eens een thesis maken over de invloed van Pink Floyd op doom bands. Lijkt me een vruchtbaar gegeven, denk maar aan de gitaristen van Anathema, Draconian en dus ook Ablaze In Hatred. Ik las trouwens zonet dat Ablaze In Hatred aanbevolen wordt aan Anathema fans. Niet eens zo'n gek idee. Als afsluiter is ook het centrale nummer van de promo 'Closure Of Life' te vinden op dit volledige album. Een voltreffer en een nieuwe naam in doom metal land waar we rekening mee moeten houden!

<< vorige volgende >>