Tyr - Ragnarok

Tyr - Ragnarok

Label : Napalm Records | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Vera : Het zat er aan te komen! De Vikingen van Tyr gaan de wereld veroveren! Deze vierkoppige band uit de winderige Faeröer eilanden liet op voorganger 'Eric The Red' al een uniek mengsel horen van stevige metal doorspekt met prachtig gitaarwerk, traditionele muziek en ingewikkelde progressieve patronen en ritmes dat ik best kon appreciëren, maar op 'Ragnarok' zijn ze tot volle bloei gekomen. Dit derde album (er was ook nog 'How Far To Asgaard' uit 2002, maar die lijkt me moeilijk te vinden) werd opgenomen in de studio van actief producergenie Jacob Hansen in Denemarken, de mix gebeurde door Tyr zelf en Lehnert Kjeldsen in de Mastertouch studio in Kopenhagen. Het prachtige artwork was wederom in handen van Jan Yrlund.

Wat maakt Tyr zo speciaal? Het is Viking metal die enigszins afwijkt van hetgeen je onder Viking metal verstaat als je bands als Thyrfing of Amon Amarth in gedachten hebt, of zelfs als we aan de nieuwe lichting denken die vertegenwoordigd wordt door o.a. Ensiferum en Moonsorrow. Geen krijsende vocalen, maar een heldere en articulerende stem van gitarist en opperviking Heri Joensen. Wat opvalt is dat Heri zich al beter thuis voelt in zijn rol als zanger, een verbetering in vergelijking met de zang op 'Eric The Red' dient vermeld te worden. Niet zo vreemd, aangezien Heri toen min of meer in deze rol gedwongen werd door het vertrek van vroegere zanger Pol Arni Holm. Compositorisch is de band eveneens gegroeid en het album vormt een coherent geheel dat door meerdere korte intermezzo's (waarvan velen met weer dat prachtige gitaarspel) perfect in elkaar overvloeit. Tyr speelt allerminst simpele ritmes of deuntjes. Dit maakte dat de ritmiek in het verleden al eens moeilijk te behappen was. Ook dit euvel is verholpen op het machtige 'Ragnarok' ofwel begin ik de muziek van de band nu pas te snappen (lol). En wat betreft het gitaarwerk van de tandem Joensen/Skibenaes kunnen we enkel nog eens benadrukken dat deze snarenplukkers meesterlijk op dreef zijn heel het album lang.

De authentieke stijl van de band wordt meteen duidelijk tijdens het eerste nummer 'The Beginning'. Heldere gitaarklanken, galmende harde riffs die telkens weer een beetje weemoed in zich dragen, de duidelijke zang die vele malen overgaat in stoere hymne zang. Die koortjes worden door de band zelf gedaan, ook live. De opnamen klinken als een klok, vooral het drumgeluid gaat recht naar je onderbuik soms. Sommige songs zijn in de moedertaal gezongen en nummers als 'Torsteins Kvaedi' en 'Ragnarok' (deels in 't Engels) klinken daardoor nog meer etnisch. In 'Grimur A Midalnesi' gaat de band nog een stapje verder. Dit zijn waarlijk vreemde gezangen, die zelfs wat weg hebben van rituele chants. Maar hoed je voor de megazware riffs en drums als mokerslagen die het volgende nummer 'Wings Of Time' inluiden. Dit nummer heeft een knappe opbouw van kalme zang naar een mid tempo, stuwende track. Ook de titelsong is een prachtnummer, waarin erg veel gebeurt. Tempowisselingen worden niet geschuwd en dat alle bandleden grote fans van Dream Theater zijn heeft zeker een invloed nagelaten in hun eigen muziek die ook dikwijls gebaseerd is op traditionals. De teksten blijven trouw aan het ideaal van de mythologische verhalen uit Noord Europa. Deze maand was Tyr al constant de baan op (vooral in Duitsland, met Die Apocalyptischen Reiter) en in november volgt een toer doorheen heel Europa met Amon Amarth, die hen zeker veel nieuwe fans zal opleveren. Ik voorspel Tyr een gouden toekomst!

<< vorige volgende >>