Die Apokalyptischen Reiter - Riders On The Storm

Die Apokalyptischen Reiter - Riders On The Storm

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Evil Dr. Smith : Het gaat lekker met Die Reiter. Na jarenlang vast te hebben gehouden aan een eigenwijs ratjetoe van metalstijlen (van melodieuze power metal tot en met pure black metal), is er de laatste paar jaar gekozen voor een iets toegankelijkere, minder eclectische geluid. Dat heeft de band geen windeieren gelegd. Mede dankzij de opwindende live shows is de band uitgegroeid tot een gevestigde naam die de meeste metalheads onderhand wel zal kennen. Zou hiermee een belangrijk deel van hun charme, namelijk hun kolderieke opeenstapeling van metalgenres, verloren gaan?

Ik was namelijk een tikje teleurgesteld over het wat toegankelijke karakter van voorganger 'Samurai'. De échte Reitermanie was verdwenen. Met dit 'Riders On The Storm' wordt het duidelijk dat 'Samurai' een overgangsplaat bleek te zijn geweest. De gekte van weleer is dus niet terug - al is de band immer gevarieerd bezig met het door elkaar husselen van diverse metalgenres, maar het toegankelijkheidskarakter heeft wel een flinke kwaliteitsboost gekregen. De nummers hebben krachtigere melodieën, zijn beter gearrangeerd en klinken pakkender en minder voorspelbaar. De band is aan haar tweede jeugd begonnen. Diehard fans van het eerste uur zullen wellicht definitief hun "diehard-schap” aan de wilgen hangen, want de Reiter zijn veel minder hectisch en extreem, maar het is (bijna) net zo boeiend als voorheen. Ze zijn Die Post-Apokalyptischen Reiter geworden.

Meer dan ooit doet de band me denken aan een Germaanse versie van de epische powerballades van Manowar (denk aan 'Herz Aus Stahl' en anderen). Slepende meebralnummers zijn er dan ook in overvloed deze keer, zo klinkt 'Liebe' als een middernachtelijke Manowarballade gezongen door de bemanning van de Black Pearl uit Pirates Of The Caribbean. Ook ontwaar ik de nodige Rammstein-achtige kenmerken, zoals het minimannenkoorrefrein van 'Soldaten Dieser Erde', dat ook weer een flinke testosteroninjectie van Manowar heeft gekregen. 'Seemann' daarentegen heeft dankzij accordeon, viool, het zwierige folkritme en het korzelige stemgeluid van de zanger een ongekend hoog Skycladgehalte. De MexiCalitoetertjes uit 'Baila Commigo' keren ook weer even terug (eerder gebruikt op de CD 'Have A Nice Trip'), deze keer in 'Revolution', waarin catchy melodielijnen afgewisseld worden met ruig riffwerk. Erg geinig zijn de korte, valse dixielandtoetertjes en de Goblin-achtige synthesizers die de verder wat obligate metaldrive in 'Schenk Mir Heut Nacht' leuk openbreken. Voor de thrashers onder ons is er niet zoveel plezier meer te beleven - laat staan voor de black metal liefhebber. De thrashelementen en razende riffs zijn beperkt tot korte fragmenten in nummers (o.a. in opener 'Friede Sei Mit Dir'). Het mysterieus sfeervolle 'Mmmh' (denk Einstürzende Neubauten die samen met Rammstein Phil Collin's 'In The Air Tonight' in een powermetalballad-jasje stoppen) sluit het reguliere album met behulp van djembes en een didgeridoo op exotische wijze af. Ja ja, zo makkelijk maken Die Reitermannen er zich dus nog niet vanaf.

De digipack versie biedt twee extra nummers. Het zou leuk zijn als daar een cover van The Doors' 'Riders On The Storm' tussenzit. Geen definitief eindoordeel uitgedrukt in punten, daar de promoversie volgeplempt is met zogenaamde audiostamps (promotioneel geouwehoer door de nummers heen, om het rippen te ontmoedigen) en hiermee ernstig het luisterplezier bederft.


  Geen score

Deel deze review met je vrienden

<< vorige volgende >>