Poisonblack - Lust Stained Despair

Poisonblack - Lust Stained Despair

Label : Century Media | Archiveer onder gothic metal

Release type: Full-length CD

Vera : Nu het doek definitief gevallen is voor de uitstekende gothic metal band Sentenced kijken de fans ongetwijfeld uit naar nieuwe projecten van de ex leden van deze succesrijke Finse band. Alle ogen zijn nu dus gericht op Poisonblack. Let wel, deze band is niet nieuw, maar reeds opgericht in 2000 door (toen nog niet ex) Sentenced zanger Ville Laihiala om daarin als gitarist meer aan bod te komen. In 2003 werd een eerste album uitgebracht 'Escapexstacy', gevolgd door concerten met Lacuna Coil, Moonspell en Passenger. De oorspronkelijke zanger J.P. Leppäluoto (Charon) verliet de band en na wijs beraad werd besloten dat Ville voortaan ook de zang zou verzorgen, aangezien hij toch al het grootste deel van de muziek en teksten schreef.

Er is hard gewerkt aan dit tweede album 'Lust Stained Despair' en dat vertaalt zich in een bruisende rockplaat die in het algemeen wat steviger klinkt dan hetgeen je verwacht bij (Finse) gothic metal. Dit is voor een groot deel te wijten aan het energieke gitaargeweld dat Poisonblack laat primeren op de toetsen. Een vette productie - de mix werd gedaan door Tue Madsen in de Antfarm studio - doet de rest. Ook de vocalen van Ville klinken ietwat ruwer dan we van hem gewend zijn.

De opnamen waren al eerder afgemixt en gemastered, maar toen deze niet volledig beantwoordden aan de wensen van de band werd er begin 2006 terug de Tonebox Studio ingegaan in de thuisstad Oulu om ditmaal met een schijf naar buiten te komen die het organische geluid heeft waar Poisonblack naar op zoek was. 'Nothing Else Remains' en 'Hollow Be My Name' zijn dan ook een bijzonder heavy start van een spontane gothic metal cd waar de vonken van af springen. De composities behouden de toegankelijkheid van het genre, maar schuwen allerminst enkele verrassende accenten. Mooie voorbeelden daarvan zijn de favoriete tracks 'Raivotar' en 'Soul In Flames' die beiden opvallen door spetterend gitaarwerk. 'The Darkest Lie' vangt - zoals de titel doet vermoeden - donker aan met bedachtzame pianoklanken en een dromerige sfeer met ietwat vervormde zang. Het mid tempo 'Love Controlled Despair' heeft afwijkende drumpatronen die erg verfrissend werken. Geen enkele gothic cd zonder een fikse portie melancholie echter, en dat krijgen we te horen in de beklijvende ballads 'Pain Becomes Me' en afsluiter 'The Living Dead' met prachtige, doorleefde zang. Poisonblack is dus niet alleen een goed substituut voor de Sentenced fans, maar een erg geïnspireerd album dat een breed publiek zal aanspreken.

<< vorige volgende >>