Iron Maiden - Rock In Rio

Iron Maiden - Rock In Rio

Label : EMI | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Evil Dr. Smith : Vorig jaar januari, vlak na hun zilveren bruiloft (dwz: 25 jaar alweer!), stonden de Britse grondleggers van de NWOBHM voor het grootste publiek uit hun toch al imposante carrire: Maar liefst een kwart miljoen Brazilianen waren getuige van een zeer gemotiveerd klinkende band. Nu, ruim een jaar na dato mag de rest van de wereld er alsnog getuige van zijn hoe een heavy metal-band klinkt met een hoeveelheid publiek dat normaliter alleen lijkt weggelegd voor Michael Jackson, The Rolling Stones of Pim Fortuyn. En ik moet zeggen: het geeft toch een extra sfeertje. Er wordt wel 'ns de grap gemaakt dat onbeduidende live-CD's van derderangs bandje worden opgeluisterd met ingemixt publiek van de 'Alive I & II'-CD's van Kiss, maar nu kunnen ze beter deze Maiden-CD gebruiken voor een nog ongeloofwaardiger live ambiance. Ongeloofwaardig bij di bands, welteverstaan. Want zoals het publiek meebrult met bijvoorbeeld 'The Trooper' is mighty impressive! De golvende zee van 250,000 kelen klinkt als een nagalmende echo in de Grand Cayon. En de opnamekwaliteit is ook helemaal af. Je proeft, i.t.t. tot duizenden andere live-cd's nu wel alsof jezelf tussen het publiek staat. Dus lekker ongegeneerd lopen meebrullen op al die klasziekers!

Na de bombastische tune 'Arthur's Farewell' van de film First Knight (een welkome Carmina Burana-variant) brandt de band los met 'The Wicker Man' om een kleine 2 uur later te eindigen met 'Run To The Hills'. De setlist is zo verrassend als een gemiddelde soapaflevering, want hoeveel keren hebben nu wel niet 'Wrathchild', '2 Minutes To Midnight', 'The Trooper', 'The Number Of The Beast', 'Hallowed Be Thy Name' en al die andere Maiden-classicks gehoord? Van de hoegenaamd 'mindere' periode met Bruce Dickinson - zegge de periode van 'Somewhere In Time' tot en met 'Fear Of The Dark' - wordt alleen het mooie titelnummer van de laatstgenoemde CD gespeeld. En van de revival-CD 'Brave New World' worden de eerste 6 tracks uitgevoerd. Het enig noemenswaardige wat echt "nieuw aan deze CD is, is hoe de nummers van de Blaze-periode klinken uit de mond van Bruce Dickinson. Hoewel we dat op zich ook al hadden kunnen horen op enkele CD-singletjes, Dynamo '00 of het jaar daarvoor in Ahoy. Maar dat neemt niet weg deze nummers - 'The Clansman' en 'Sign Of The Cross', sowieso al de beste nummers uit de Blaze-periode - met Bruce's zang nog meer aan kwaliteit hebben gewonnen.

Er zijn kleine, minuscule oneffenheden zoals het wat vreemde gitaargeluid in 'Iron Maiden' (wie loopt hier te kutten: Janick, Dave of Adrian?), of wanneer Bruce tijdens 'Sanctuary' voor de een miljoen zevenhonderdzesentwintigduizend zeshonderdenzesenzestigste keer 'Scream for me' schreeuwt hoor je in de linkerbox het rechter publiek, en vice versa. Het eerste een bewijs dat ze niet alles steriel perfect hebben laten klinken - hoewel, als je goed luistert hoor je dat aan de bekende lange schreeuw van het begin van 'The Number Of The Beast' is geknoeid! - en het tweede is misschien wel als grapje bedoeld? En de bijna overslaande over-the-top vocalen van air-raid Bruce klinken op 'Run To The Hills' nog immer met een passie en dramatiek dat na 20 jaar nog steeds de indianen op de vlucht doet slaan.

Het 24 pagina's tellende boekje biedt trouwens ook de songteksten van de liedjes: bij live-CD's niet zo vaak een beproefd recept. En voor de snelle gasten zit er in de eerste oplage een extra omslag om de CD heen met zo'n mooie 3D-hoes. Zo'n limited edition van nou, hoeveel zullen er zijn: een miljoen? Of ng meer?

Ruim 30 Euro hangt er aan het prijskaartje en ondanks dat ik weet dat hiervan ook een (nog duurdere) DVD-versie van gaat verschijnen, kon ik het toch niet nalaten om ook gewoon deze fenomenaal klinkende audio-versie te kopen. Met 2 CD-Rom clips ('Brave New World' en 'A Day In The Life': wat 'behind the scenes'-stukjes) 'teasen' ze ons wel om ook voor die DVD overstag te zullen gaan. En dan zijn er ook weer diverse (CD)-singles verschenen in alle kleuren en maten, terwijl die 'Number Of The Beast'-DVD nog niet eens in mijn kast staat. Ja, het zijn weer dure tijden voor de alles-blind-verslindende Maiden-fans.


  Geen score

Deel deze review met je vrienden

<< vorige volgende >>