Wolverine - Still

Wolverine - Still

Label : Candlelight | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Vera : Wolverine werd opgericht in 1995 door Marcus Losbjer en Stefan Zell (toen nog bassist, nu clean vocals) en al spoedig kregen zij gezelschap van Stefan's jongere broer Mikael op gitaar. De band uit Söderhamn (Zweden) speelde aanvankelijk melodieuze death metal en deze invloeden waren ook nog te merken (vooral door grunts) op de eerste ep 'Fervent Dreams' en 'The Window Purpose' maar ebden weg en verdwenen tenslotte als sneeuw voor de zon op de volgende release 'Cold Light Of Monday' (2003).

Het is een schande dat 'Still' al een poosje op de plank is blijven liggen - het album werd opgenomen in de zomer van 2005 in de Spacelab Studios in Duitsland - maar daar is de overstap van Earache (Etilist) naar Candlelight debet aan. Nou heb ik het altijd al vreemd gevonden dat een progressieve metal band op Earache zat en naar mijn bescheiden mening zitten ze bij Candlelight veel beter op hun plaats. In ieder geval heeft dit label er nu voor gezorgd dat we kunnen genieten van de prachtige muziek die het derde volledige album van deze Zweden te bieden heeft en dat is al een goede start.

Hetgeen dit album onderscheidt van soortgelijke uitgaven in het progressieve metal genre is een open en heldere benadering. Het klinkt nergens propvol of gezwollen, maar is integendeel een voorbeeld van integere en toegankelijke muziek. Een pure exhibitie van menselijke gevoelens en daardoor heel herkenbaar en oprecht. De eerste twee tracks 'A House Of Plague' en 'Bleeding' lichten wat dat betreft slechts een tip van de sluier op. Vloeiende gitaarlijnen en ingetogen, mooie zang glijden over in hardere passages die geschikt zijn om de luisteraar in een bepaalde sfeer te brengen naar een nog hoger niveau. Dat hoger niveau ervaren we in het semi-akoestische 'Taste Of Sand' waar de band zich ontdoet van alle overbodige franje en de zang, vooral in het tweede gedeelte, wat weg heeft van Anathema. Het bijna a capella gezongen 'Nothing More' laat helemaal de tijden van 'Alternative 4' herleven. Het deed me ook erg denken aan het ontiegelijke prachtnummer van Peter Hammill 'Shingle Song' van 'Nadir's Big Chance'. Zo simpel en toch diep intens, dat is enkel weggelegd voor de ware groten. Ik kreeg er zowaar rillingen van.

Heel anders is dan weer het bijna poppy 'Sleepy Town' met zijn kurkdroge slagwerk en zuiderse, akoestische gitaarklanken. Zoek je een radiovriendelijke track? Hier is ie! Het door proclamerende president's samples verharde 'Liar On The Mount' gaat er terug wat steviger en prog gerichter tegenaan. En inderdaad, na het eens te meer beschouwende 'Hidden' zijn 'This Cold Heart Of Mine' en 'And She Slowly Dies' overwegend stevigere nummers waar we naast kalmere stukken ook meeslepende gitaarmuren en oorstrelende uitbarstingen in aantreffen. Ook al liggen de tijden dat drummer Marcus Losbjer er een stevige grunt tegenaan gooide al lang achter ons, Wolverine heeft dit handig omgebogen naar een meer progressief geluid dat voor fans van Opeth, Novembre en Dark Suns een onmisbare aanvulling van hun collectie vormt. Warm aanbevolen!

<< vorige volgende >>